Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 199/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove a significant legal issue under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Geschäftsnummer IV CSK 199/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the lower court's ruling on marital property separation. The defendants argued that applying Article 52 § 1a of the Family and Guardianship Code retroactively to debts incurred years prior violated the integrity of the joint marital estate. The court rejected this claim because the appeal failed to demonstrate a significant legal issue requiring Supreme Court review, as it merely stated questions without providing the necessary legal argumentation or proving conflicting judicial interpretations.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless the appellant proves the existence of a significant legal issue, which requires precise formulation of an unresolved abstract problem, convincing argumentation of conflicting legal assessments, and demonstration of serious difficulties in its resolution.

Schlagwörter

KI-generiert
significant legal issue cassation appeal retroactive application marital property separation joint estate integrity family law code procedural requirements

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 52 § 1a k.r.o.
z dnia 15 października 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 52 § 1a k.r.o., art.
art. 3 k.c.
52 § 1a k.r.o., art. 3 k.c., art.
art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych
3 k.c., art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych i art.
art. 2 Konstytucji RP
o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych i art. 2 Konstytucji RP, pozwani Z.
art. 3989 § 1 k.p.c.
52 § 1a w opisanych okolicznościach jest zgodne z zasadą nienaruszalności i integralności majątku wspólnego małżonków, nie narusza praw nabytych małżonka, który nie jest dłużnikiem osobistym wierzyciela żądającego zniesienia wspólności majątkowej”.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi co najmniej jedna ze wskazanych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę składającą wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. jw
art. 3 k.c
52 § 1a k.r.o., art. 3 k.c., art.
art. 3989 § 1 k.p.c
52 § 1a w opisanych okolicznościach jest zgodne z zasadą nienaruszalności i integralności majątku wspólnego małżonków, nie narusza praw nabytych małżonka, który nie jest dłużnikiem osobistym wierzyciela żądającego zniesienia wspólności majątkowej”.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi co najmniej jedna ze wskazanych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę składającą wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 199/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa W. M.‎przeciwko Z. R. i R. R.‎o ustanowienie rozdzielności majątkowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w E.‎z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 15 października 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 52 § 1a k.r.o., art. 3 k.c., art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych i art. 2 Konstytucji RP, pozwani Z. R. i R. R. uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, tj. „Czy dopuszczalne jest stosowanie art. 52 § 1a do stanów faktycznych i prawnych mających miejsce wiele lat przed wejściem w życie powyższego przepisu w szczególności do długów jednego z małżonków powstałych w tym okresie.

Czy dopuszczenie bezpośredniego - wstecznego stosowania art. 52 § 1a w opisanych okolicznościach jest zgodne z zasadą nienaruszalności i integralności majątku wspólnego małżonków, nie narusza praw nabytych małżonka, który nie jest dłużnikiem osobistym wierzyciela żądającego zniesienia wspólności majątkowej”.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi co najmniej jedna ze wskazanych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę składającą wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.).

Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku zostały wszechstronnie wyjaśnione w ustabilizowanym i jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego.Skuteczne powołanie się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga precyzyjnego sformułowania określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu o charakterze abstrakcyjnym, zaprezentowania argumentacji przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, a także wskazania dlaczego jest ono istotne.

Uzasadnienie wniosku pozwanych nie spełnia tych warunków. Skarżący ograniczyli się do postawienia zacytowanych pytań odnośnie do dopuszczalności zastosowania art. 52 § 1a k.r.o. w określonych okolicznościach, nie przedstawiając wymaganej argumentacji prawnej, zdolnej do wykazania, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jedynie takie zagadnienie, a nie przekonanie skarżącego o wadliwości rozstrzygnięcia i zamiar poddania go kontroli Sądu Najwyższego, stanowi przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Ponadto, skarżący wyraźnie oparli się na błędnym - bowiem opartym na nieprawidłowym rozumieniu pojęcia tzw. retroaktywności - założeniu o „wstecznym” zastosowania przez Sąd powołanego w skardze przepisu Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. jw