Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 195/09 KI-generiert

Supreme Court allows separation of apartment from land registry despite missing uniform leasehold term entry.

Geschäftsnummer IV CSK 195/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court overturned the lower courts' dismissal of a request to separate an apartment from a land registry entry. The applicants argued that the lack of a unified leasehold term for all co-owned shares legally barred the creation of a new local registry. The Court held that while the missing entry is a formal defect requiring correction, it does not constitute a substantive legal obstacle preventing the separation of ownership.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3a ust. 1 ustawy o własności lokali; Art. 626 § 9 k.p.c.: The absence of a unified leasehold term entry in the parent land registry does not constitute a substantive legal barrier to establishing separate ownership of an apartment.

Schlagwörter

KI-generiert
separation of property leasehold term land registry entry formal defect substantive obstacle co-ownership shares real estate registry

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3a ust. 1 ustawy o własności lokali
z uwagi na treść art. 3a ustawy o własności lokali, warunek konieczny dla dalszego
Art. 626 § 9 k.p.c.
wieczystej nr [...] ocenił jako przeszkodę do dokonania wpisu (art. 626 9 k.p.c.).
§ 37 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r.
§ 37 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r.
art. 130 § 1 i 2 k.p.c.
w art. 130 § 1 i 2 w związku z art.
art. 13 § 2 k.p.c.
130 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy w obecnym składzie
art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.
W skardze, opartej na pierwszej podstawie kasacyjnej (art. 398 3
art. 13 § 2 k.p.c
130 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 1 u.k.w.h
Zarzut naruszenia art. 1 u.k.w.h.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 195/09

POSTANOWIENIE

Dnia 9 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z wniosku Barbary S. i Romana S.

przy uczestnictwie Gminy Miasta G.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 października 2009 r.,

skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.

z dnia 20 maja 2008 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.,

pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. Sąd Rejonowy w G., po

rozpoznaniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego, oddalił wniosek Barbary

S. i Romana S. o wyodrębnienie z księgi wieczystej nr [...] lokalu mieszkalnego nr

18 w klatce B i założenie dla niego nowej księgi wieczystej z wpisem w dziale

drugim wnioskodawców jako właścicieli na prawach wspólności ustawowej oraz

ujawnienie ich praw do udziału w nieruchomości wspólnej.

Sąd Rejonowy stwierdził, że z zabudowanej nieruchomości złożonej z działki

nr 7/12 o obszarze 312 m2 położonej w G. przy ul. T. [...] A i B, dla której

prowadzona jest księga wieczysta nr [...] wydzielono dziewięć lokali mieszkalnych

wraz z oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, przy czym

Gmina Miasto G. ustaliła różne terminy trwania użytkowania wieczystego. Ustalił,

że w księdze wieczystej [...] brak wpisu terminu użytkowania wieczystego, jak

również wniosku o dokonanie takiego wpisu.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, z uwagi na treść § 37 ust. 5 oraz § 37

ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r.

w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (dalej: rozp. Min.

Spr.), brak wniosku o ujawnienie daty użytkowania wieczystego w księdze

wieczystej prowadzonej dla nieruchomości budynkowej skutkuje oddaleniem

wniosku o wyodrębnienie lokalu i założenie dla niego nowej księgi wieczystej.

Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację

uczestniczki postępowania Gminy Miasta G. od powyższego postanowienia.

Sąd drugiej instancji stwierdził, że ujednolicenie terminu użytkowania

wieczystego w odniesieniu do wszystkich udziałów we współużytkowaniu

wieczystym, niezależnie od daty wyodrębnienia lokalu z nim związanego, stanowi,

z uwagi na treść art. 3a ustawy o własności lokali, warunek konieczny dla dalszego

ustanawiania odrębnej własności i sprzedaży lokali i w konsekwencji brak wniosku

o dokonanie wpisu jednolitego terminu użytkowania wieczystego w treści księgi

wieczystej nr [...] ocenił jako przeszkodę do dokonania wpisu (art. 626 9 k.p.c.).

Na postanowienie Sądu Okręgowego uczestniczka postępowania wniosła

skargę kasacyjną. W skardze, opartej na pierwszej podstawie kasacyjnej (art. 398 3

§ 1 pkt 1 k.p.c.), zarzucała naruszenie art. 1 ust 1 ustawy o księgach wieczystych

i hipotece w zw. z § 37 ust. 5 rozp. Min. Spr. przez błędne przyjęcie, iż zachodzi

konieczność uprzedniego ujawnienia w księdze wieczystej prowadzonej dla gruntu

terminu prawa użytkowania wieczystego jako warunku niezbędnego do urządzenia

odrębnej księgi wieczystej dla lokalu, z własnością którego związany jest udział

w prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości oraz art. 3a ust. 2 ustawy

o własności lokali przez błędne przyjęcie, iż zachodzą przeszkody do założenia dla

lokalu odrębnej księgi wieczystej, jeśli nie nastąpiło uprzednie ustalenie jednego

terminu trwania prawa użytkowania wieczystego w odniesieniu do wszystkich

udziałów we współużytkowaniu wieczystym, niezależnie od daty wyodrębnienia

lokalu, z którym jest związany udział w tym prawie. W konkluzji skarżąca wniosła

o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania z pozostawieniem temu Sądowi

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nowelizacją ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (tekst jedn.

Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) dokonaną ustawą z dnia 28 listopada

2003 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 141, poz. 1492) dodano art. 3a, w którym

wprowadzono wymóg, aby przy oddawaniu w użytkowanie wieczyste ułamkowej

części gruntu, jako prawa związanego z odrębną własnością lokali, ustalać jednolity

termin

trwania

prawa

użytkowania

wieczystego

dla

wszystkich

lokali

wyodrębnionych ze wspólnej nieruchomości. Przepis ten obowiązuje od dnia

22 września 2004 r. i odnosi się wyłącznie do zdarzeń powstałych po tym dniu.

Nie uzależnia natomiast możliwości ustanowienia odrębnej własności lokalu od

wcześniejszego

ujednolicenia

terminów

trwania

użytkowania

wieczystego

w odniesieniu do tych lokali, w stosunku do których odrębną własność wraz

z oddaniem ułamkowej części gruntu w użytkowanie wieczyste ustanowiono

wcześniej. W konsekwencji, brak jednolitego ustanowienia w księdze wieczystej

tzw. „macierzystej” terminu użytkowania wieczystego dla wszystkich lokali nie

stanowi przeszkody do wyodrębnienia z tej księgi nieruchomości lokalowej

i założenia dla niej nowej księgi.

Nie można odmówić Sądom obu instancji racji odnośnie do tego, że z § 37

ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r.

w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. Nr 102,

poz. 1122 ze zm.) wynika obowiązek wpisania w dziale I-Sp księgi wieczystej

prowadzonej dla gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste terminu, do kiedy

zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Termin ten nie podlega

ujawnieniu w księdze prowadzonej dla nieruchomości lokalowej (§ 37 ust. 3).

Trafnie też Sądy uznały, że wpisu takiego nie można dokonać z urzędu.

Nie oznacza to jednak, że brak wniosku o wpis terminu prawa użytkowania

wieczystego w księdze „macierzystej” stanowi przeszkodę materialnoprawną,

uzasadniającą oddalenie wniosku o założenie księgi lokalowej. Termin został

określony w dokumencie stanowiącym materialną podstawę wpisu. Brak wniosku

o jego wpis w księdze „macierzystej” stanowi zaś przeszkodę o charakterze

jedynie formalnoprawnym, skutkującą wdrożeniem postępowania określonego

w art. 130 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy w obecnym składzie

podziela w pełni stanowisko wyrażone w tym przedmiocie w postanowieniu Sądu

Najwyższego

z

dnia

czerwca

2009

r.

w

sprawie

IV

CSK

68/09.

Zarzut naruszenia art. 1 u.k.w.h. w związku z § 37 ust. 5 powołanego

rozporządzenia należy zatem uznać za zasadny.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815

w związku z art. 13 § 2 k.p.c.