Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 156/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CSK 156/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued that the lower court failed to fully address the case's essence and violated substantive and procedural law, but offered no specific legal analysis. The court ruled that the alleged errors were not obvious enough to bypass the standard of review required by Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it demonstrates an important legal issue or an obvious error; general assertions without specific legal reasoning do not satisfy the requirement of obvious justification.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal obvious error legal interpretation Civil Procedure Code Supreme Court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I UK 218/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl.
II UK 317/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl.
II PK 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl.
I UK 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl.
II UK 38/08
oraz z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).
I CZ 64/08
Supreme Court dismisses appeal for lack of reasoning on cassation admissibility request under Civil Procedure Code.
IV CZ 200/01
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, niepubl., dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, niepubl.
II UK 37/08
oraz z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08, niepubl.) nie jest wystarczające do przyjęcia, że wykazana została powołana przez skarżącego przyczyna kasacyjna.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 156/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa J. J. ‎przeciwko A. E. S. H. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda J. J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 lipca 2015 r. należy podnieść, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających uchybienia, lecz ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.

Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej, implikuje poddanie jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów, kwalifikujących ją do przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności skargi wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl. oraz z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).

Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany i nie mogą podlegać różnym ocenom, były więc dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika. Skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na nie rozpoznanie w pełni istoty sprawy oraz naruszenie prawa materialnego i procesowego, jednakże to ogólnikowe stwierdzenie, nie poparte szerszym wywodem prawnym, wskazujący, w czym przejawia się owa „oczywistość” naruszenia prawa (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, niepubl., dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, niepubl. oraz z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08, niepubl.) nie jest wystarczające do przyjęcia, że wykazana została powołana przez skarżącego przyczyna kasacyjna.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). db