Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 108/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CSK 108/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company against the State Treasury, ruling that the arguments did not meet the threshold for review. The appellant claimed violations of civil code and land law regarding the validity of a notice of termination and the scope of a power of attorney. The court determined that these issues lacked the 'obviousness' required by law, as the legal errors were not evident from the text alone without deep analysis.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error visible prima facie, requiring no deep legal analysis.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious legal error prima facie violation polish civil procedure code power of attorney validity notice of termination state treasury costs

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3984 § 2 k.p.c.
wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Brak zatem podstaw do przyjęcia, że nastąpiły uchybienia przepisom prawa o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty i widoczny prima facie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 98 § 1, 99 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 99, art.
art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1, 99, art. 108 § 1 w zw.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 7 i 10 ust.
§ 2 pkt 7 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
oraz § 2 pkt 7 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
art. 3984 k.p.c
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 108/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta O.‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 5400,- (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

Skarżący powołując się na oczywistą zasadność skargi wskazuje na naruszenie przez Sąd drugiej instancji art. 104 k.c., 78 ust. 1 u.g.n. oraz art. 328 § 2 w zw. z 391 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z samej jej treści wynika w sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych sądu, wynika jaskrawa sprzeczność wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa.

O ile bowiem do uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna jest jej oczywista zasadność w wyżej przedstawionym rozumieniu. Argumenty związane z nieskutecznością, w ocenie skarżącej, wypowiedzenia opłaty rocznej, dotyczące braku określenia w czyim imieniu działa pełnomocnik nie mogą świadczyć o oczywistości skargi, wobec precyzyjnej treści art. 78 ust. 1 u.g.n. i faktu, że użytkownikowi wieczystemu znana była zarówno osoba właściciela jak i właściwy organ działający w jego imieniu, a brak tego oznaczenia nie stanowił przeszkody we wszczęciu postępowania o ustalenie wysokości opłaty.

Wymogu oczywistości nie uzasadnia też ani twierdzenie o wadach uzasadnienia uniemożliwiających kontrolę kasacyjną, ani twierdzenie o niedołączeniu pełnomocnictwa osoby, która podpisała oświadczenie o wypowiedzeniu, bo istotne jest, czy działała ona w ramach kompetencji a te posiadała z mocy pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta miasta, również w zakresie gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa. Brak zatem podstaw do przyjęcia, że nastąpiły uchybienia przepisom prawa o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty i widoczny prima facie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 7 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 r., poz. 1800 ze zm.). jw