Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 63/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage and exhaustion of remedies under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CNP 63/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicants' appeal for annulment of a final ruling regarding co-ownership termination. The applicants failed to substantiate the required statutory requirements, specifically proving the damage caused by the final decision and demonstrating that no other legal remedies were available. Consequently, the court rejected the appeal ab initio under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 8 k.p.c.: An appeal for annulment of a final ruling is dismissed if the appellant fails to substantiate the damage caused by the ruling or to prove that no other legal remedies were available.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for annulment substantiation of damage exhaustion of remedies final ruling Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 424 § 1 k.p.c.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5
Art. 243 k.p.c.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący winien powołać
Art. 424 § 8 k.p.c.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5
art. 243 k.p.c
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący winien powołać
art. 4248 § 1 k.p.c
a skarga nimi dotknięta podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 63/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi wnioskodawców

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w O.

z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt [...],

w sprawie skargi wnioskodawców o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w O.

z dnia 3 grudnia 2002 r., sygn. akt [...]

w sprawie z wniosku M.G. i R.G.

przy uczestnictwie D.J., U.H., I.R., Z.J. i Gminy O.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 października 2009 r.,

odrzuca skargę i oddala wniosek o przyznanie kosztów

zastępstwa prawnego w postępowaniu wywołanym skargą.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił

skargę wnioskodawców M.G. i R.G. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w O. z dnia 3 grudnia 2002 r.

Wnioskodawcy wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

postanowienia Sądu Okręgowego.

Wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie musi spełniać skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5

§ 1 k.p.c. Należy do nich m.in. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia

szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4)

oraz wymóg wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5).

Oświadczenia skarżących nie spełniają wymienionych wymogów.

Prawidłowe spełnienie warunku określonego w pkt 4 art. 424 5 § 1 k.p.c.

polega nie tylko na złożeniu przez skarżącego oświadczenia o wystąpieniu szkody

ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru, ale i na uwiarygodnieniu tego oświadczenia.

W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący winien powołać

i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody nie dające pewności, jak i inne

środki, nie uznawane przez kodeks postępowania cywilnego za dowody np.

pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, nie publ. oraz z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).

Z kolei wykonanie obowiązku wynikającego z pkt 5 art. 424 5 § 1 k.p.c.

polega na przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów dotyczących środków

prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn

nie mogły odnieść skutku. Nie chodzi jedynie o skargę kasacyjną czy skargę

o wznowienie, ale i inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie

orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności

orzeczenia, czyli powództwa

funkcjonujące

w

opozycyjne oraz

postępowaniu

nieprocesowym

zwykłe i specjalne

środki

(por.

Sądu

postanowienie

Najwyższego z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Nadto ustawodawca wymaga „wykazania”, a nie jedynie wskazania, przytoczenia

czy uwiarygodnienia. Skarżący musi zatem przeprowadzić stosowny wywód

jurydyczny w celu dowiedzenia niemożności wzruszenia orzeczenia w drodze

innych środków prawnych. Wywód taki byłby zbędny jedynie wówczas, gdyby

zostały dołączone do skargi odpisy prawomocnych orzeczeń wskazujących,

że zastosowanie innych środków procesowych okazało się nieskuteczne np. odpis

postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z 17 października 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz.

17 oraz z 19 stycznia 2006 r., II CNP 2.06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).

Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu,

a skarga nimi dotknięta podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił

skargę. Uchybienie przez profesjonalnego pełnomocnika wymogom konstrukcyjnym

skargi zadecydowało o oddaleniu wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa

prawnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 września 2007 r., II CZ

69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 i przywołane tam orzecznictwo).