Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 62/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against enforcement order as inadmissible due to specific procedural exclusion in execution proceedings.

Geschäftsnummer IV CNP 62/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellant's claim challenging a final enforcement order issued by the District Court. The appellant argued that the order violated specific provisions of the Real Estate Law and Civil Procedure Code regarding property valuation. The court ruled that the appeal was inadmissible because Article 7674 § 3 of the Civil Procedure Code explicitly excludes such extraordinary remedies in execution proceedings, rendering the claim procedurally barred.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 7674 § 3 k.p.c.: An appeal to declare a final enforcement order inconsistent with the law is inadmissible in execution proceedings as it is an extraordinary remedy reserved for specific pre-judgment purposes not applicable here.

Schlagwörter

KI-generiert
enforcement proceedings inadmissible appeal extraordinary remedy property valuation Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.
Art. 149, 150, 152 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami
Zarzucając naruszenie art. 149, 150 i 152 ust.
Art. 316 § 1 k.p.c.
o gospodarce nieruchomościami oraz art. 316 § 1 k.p.c. wskazał, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z wymienionymi przepisami.Sąd Najwyższy zważył:Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, zaś wyraźne brzmienie art.
Art. 7674 § 3 k.p.c.
Wobec treści art. 7674 § 3 k.p.c. uzyskanie prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art.
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
uzyskanie prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art.
Art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.
O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c. oraz § 10 pkt 8 i § 12 ust.
§ 10 pkt 8 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
art. 4241 § 1 k.p.c
Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 62/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi M. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 28 czerwca 2013 r., w sprawie ze skargi dłużnika na czynności komornika w sprawie z wniosku wierzycieli A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. i F. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.‎przy uczestnictwie dłużnika M. D. na opis i oszacowanie nieruchomości położonej w M. przy ulicy Z. 1, oznaczonej geodezyjnie jako działki nr 771, 779/2 i 784, dla której Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą Kw nr … na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2015 r., 1) odrzuca skargę;

2) zasądza od dłużnika M. D. na rzecz wierzyciela A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwotę 120,- (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

UZASADNIENIE

Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. … 878/13, którym została oddalona jego skarga na opis i oszacowanie nieruchomości. Zarzucając naruszenie art. 149, 150 i 152 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 316 § 1 k.p.c. wskazał, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z wymienionymi przepisami.Sąd Najwyższy zważył:Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, zaś wyraźne brzmienie art. 7674 § 3 k.p.c. wyłącza dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia prawem w tym postępowaniu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2014 r., V CNP 71/13 i orzeczenia w nim powołane, z dnia 5 września 2014 r., V CNP 3/14, z dnia17 września 2014 r., II CNP 16/14, z dnia 14 stycznia 2015 r., I CZ 76/14, z dnia 18 lutego 2015 r., V CNP 10/15 – nie publ.).

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 lutego 2015 r., przewidziana w art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego stronie dochodzenie od Skarbu Państwa naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej ( art. 4171 § 2 k.c.). Wobec treści art. 7674 § 3 k.p.c. uzyskanie prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c. oraz § 10 pkt 8 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490).