Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 56/08 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against final judgment when a cassation appeal was previously rejected.

Geschäftsnummer IV CNP 56/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for declaring a final judgment unlawful. The appellant argued that a prior cassation appeal rejection made further legal remedies impossible, but the court found a cassation appeal had been effectively filed. Consequently, the court ruled that under the Civil Procedure Code, a complaint for unlawfulness of a final judgment is not admissible when a cassation appeal has been successfully lodged.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 3 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.: A complaint for declaring a final judgment unlawful is not admissible if a cassation appeal has been effectively filed, meaning one that was not rejected or was recognized by the Supreme Court.

Schlagwörter

KI-generiert
complaint for unlawfulness final judgment cassation appeal effective filing Civil Procedure Code legal remedy exhaustion admissibility criteria

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 3 k.p.c.
Stosownie do art. 4241 § 3 k.p.c. od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) skarżący wskazał, że od
art. 3989 § 2 k.p.c.
(art. 3989 § 2 k.p.c.) albo po przyjęciu do rozpoznania – rozpoznał.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Skarga ta, z mocy art. 4248 § 1 k.p.c., podlega przeto odrzuceniu.
art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 zd.
art. 98 § 1 k.p.c.
z art. 98 § 1 i 3 i art.
art. 98 § 3 k.p.c.
z art. 98 § 1 i 3 i art.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w zw.
§ 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2006 r., V CNP 130/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 27/07
V CNP 130/06
Supreme Court dismisses legal challenge to final judgment due to pending cassation appeal.
I CNP 27/07
Supreme Court dismisses claim for legal inconsistency due to prior rejected cassation appeal.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 56/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz

w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa "J.(...)" Spółki z o.o. w J. koło P.

przeciwko W. B.

o wydanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2008 r.,

odrzuca skargę;

zasądza od W. B. na rzecz J.(...) Spółka z o.o. w J. k/P. kwotę 3.600 (trzy tysiące

sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

W. B., pozwany w sprawie wytoczonej przez J.(...) Spółka z o.o. w J. k/P. o

wydanie rzeczy, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku wydanego w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny w dniu 6 grudnia 2006 r.

Dla wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) skarżący wskazał, że od

wymienionego wyroku wniósł skargę kasacyjną, ale postanowieniem z dnia 22 sierpnia

2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania, co zdaniem skarżącego

spowodowało, że zaskarżenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych nie jest

możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4241 § 3 k.p.c. od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których

wniesiono

skargę

kasacyjną,

skarga

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Tak w piśmiennictwie jak i w judykaturze

(zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2006 r., V CNP

130/06, niepubl. i z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 27/07, LEX nr 347327), dokonując

wykładni wymienionego przepisu, wyrażono zgodny pogląd, że przez „wniesioną” skargę

kasacyjną należy rozumieć skargę wniesioną skutecznie, tj. taką, która nie została

odrzucona, a Sąd Najwyższy poddał ją przedsądowi i odmówił przyjęcia do rozpoznania

(art. 3989 § 2 k.p.c.) albo po przyjęciu do rozpoznania – rozpoznał. Nie ma podstaw do

podważania tego poglądu.

Wobec powyższego, ponieważ od wyroku zaskarżonego przez pozwanego

skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku skutecznie wniesiona

została przez pozwanego skarga kasacyjna, stosownie do art. 4241 § 3 k.p.c.

pozwanemu nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku.

Skarga ta, z mocy art. 4248 § 1 k.p.c., podlega przeto odrzuceniu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 zd. pierwsze w

zw. z art. 98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze

zm.).