Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 25/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against final ruling on litigation costs as inadmissible under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CNP 25/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the applicants' appeal against a final ruling on litigation costs issued by the District Court. The applicants argued for the invalidity of the lower court's decision regarding procedural expenses. The court determined that the specific remedy of 'declaration of unlawfulness of a final judgment' applies only to final judgments, not to rulings on costs.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. The remedy of declaration of unlawfulness of a final judgment applies exclusively to final judgments and is inadmissible against rulings on litigation costs.

Schlagwörter

KI-generiert
declaration of unlawfulness final judgment litigation costs Civil Procedure Code inadmissible appeal procedural remedy second instance court

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
stosownie do treści art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia
Art. 4248 § 1 k.p.c.
jest niedopuszczalne (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 5192 k.p.c.
nieprocesowym, które zostały określone w art. 5192 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
stosownie do treści art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.) oraz od postanowień wydanych w postępowaniu
art. 5192 k.p.c
nieprocesowym, które zostały określone w art. 5192 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
jest niedopuszczalne (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 25/12

POSTANOWIENIE

Dnia 22 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi wnioskodawców

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego

z dnia 26 stycznia 2012 r., w sprawie z wniosku M. B. i H. B.

przy uczestnictwie K. S.

o stwierdzenie zasiedzenia,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 sierpnia 2012 r.,

skargę odrzuca.

Uzasadnienie

Wnioskodawcy wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia wydanego przez Sąd Okręgowy w dniu 26 stycznia

2012 r., w którym oddalono ich zażalenie na postanowienie o kosztach

postępowania zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 31 października

2011 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia –

stosownie do treści art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia

22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze -

przysługuje od

prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie,

jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie

było i nie jest możliwe. W wyjątkowych sytuacjach, określonych w § 2 powołanego

przepisu, skarga przysługuje od prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub

uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

Powołany przepis określa zatem precyzyjnie, jakie orzeczenie wydane

w postępowaniu cywilnym może zostać zaskarżone tym środkiem zaskarżenia.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie

przysługuje bowiem od każdego orzeczenia, jakie zostało wydane przez sąd

a jedynie od tych, które w przepisach wyraźnie zostały określone. Tym samym, ten

szczególny środek przysługuje od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji

(art. 4241 § 1 k.p.c.), w sytuacjach wyjątkowych także od wyroków sądu pierwszej

instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.) oraz od postanowień wydanych w postępowaniu

nieprocesowym, które zostały określone w art. 5192 k.p.c.

Wnioskodawcy wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia wydanego przez Sąd Okręgowy z dnia 26 stycznia

2012 r., oddalającego ich zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji o

kosztach postępowania.

Mając na względzie treść art. 4241 § 1 k.p.c. w powołanym wyżej brzmieniu

należy stwierdzić, że orzeczenie zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia nie mieści się w hipotezie tego unormowania,

a

w

konsekwencji

wniesienie

skargi

w

zastanej

sytuacji

procesowej

jest niedopuszczalne (art. 4248 § 1 k.p.c.). Skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenie nie przysługuje bowiem od postanowienia

sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie powoda w przedmiocie kosztów

postępowania należnych stronie przeciwnej.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna

(art. 4248 § 1 k.p.c.).