Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 23/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of actual damage proven by plaintiff.

Geschäftsnummer IV CNP 23/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed D. K.'s appeal challenging the final judgment of the District Court in a debt collection case. D. K. argued that the lower court's ruling caused him damage by ordering him to repay a debt he did not owe, but failed to prove actual financial loss. The court held that admissibility requires proof of real, existing damage at the time of filing, not merely the theoretical possibility of future loss or the existence of a debt obligation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove actual damage caused by the judgment, as mere obligation to repay does not constitute material loss.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for invalidating judgment admissibility requirements proof of actual damage causal relationship material loss standard

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
50510 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wynika z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie zaskarżonego orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda.
Art. 361 § 1 k.c.
Ma to być szkoda wyrządzona „przez wydanie” zaskarżonego wyroku, co oznacza, że między wydaniem wyroku a szkodą musi zachodzić normalny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c. oraz że szkoda musi być - w stosunku do tego wyroku - poniesiona później.Zgodnie z art.
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
oraz że szkoda musi być - w stosunku do tego wyroku - poniesiona później.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., do wymagań konstrukcyjnych skargi należy m.in.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
art. 50510 k.p.c
wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2012 r., zarzucając, że wyrok ten jest niezgodny z art. 50510 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wynika z art.
art. 4241 § 1 k.p.c
50510 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wynika z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie zaskarżonego orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda.
art. 361 § 1 k.c
Ma to być szkoda wyrządzona „przez wydanie” zaskarżonego wyroku, co oznacza, że między wydaniem wyroku a szkodą musi zachodzić normalny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
oraz że szkoda musi być - w stosunku do tego wyroku - poniesiona później.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., do wymagań konstrukcyjnych skargi należy m.in.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 23/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi D. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 29 czerwca 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa K. L.‎przeciwko D. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2014 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S., po rozpoznaniu sprawy z powództwa K. L. przeciwko D. K. o zapłatę, wyrokiem z dnia 28 października 2011 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6 239 zł z odsetkami według stopy 13% w stosunku rocznym od dnia 4 lipca 2010 r. oraz kwotę 250 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.Apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Okręgowy w G. oddalił wyrokiem z dnia 29 czerwca 2012 r.W dniu 27 stycznia 2014 r. D. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2012 r., zarzucając, że wyrok ten jest niezgodny z art. 50510 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wynika z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie zaskarżonego orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda.

Istnienie szkody jest zatem jedną z przesłanek dopuszczalności skargi. Ma to być szkoda wyrządzona „przez wydanie” zaskarżonego wyroku, co oznacza, że między wydaniem wyroku a szkodą musi zachodzić normalny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c. oraz że szkoda musi być - w stosunku do tego wyroku - poniesiona później.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., do wymagań konstrukcyjnych skargi należy m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Spełnienie omawianego wymagania polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnieniu tego oświadczenia, co nastąpi wtedy, gdy twierdzenie zostanie uzasadnione na tyle, że będzie można uznać je za prawdziwe (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 oraz z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 111).Nie jest spełnieniem omawianego wymagania odwołanie się do szkody, która jeszcze nie wystąpiła, przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest bowiem istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości.

Szkodą majątkową w rozumieniu przepisów o skardze jest rzeczywisty, a nie tylko hipotetyczny uszczerbek w majątku skarżącego, w związku z czym nie stanowi jeszcze szkody samo powołanie się na pasywa w majątku wynikające z tytułu egzekucyjnego, jakim jest zaskarżony wyrok (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 2008 r., II BP 68/07, OSNP 2010, nr 1-2, poz. 6 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 i z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).Skarżący, dla spełnienia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., przytoczył, że zaskarżonym wyrokiem została mu wyrządzona szkoda, gdyż „został obciążony do zwrotu świadczenia, którym nie powinien być obciążony” oraz że szkodę tę „uprawodopodabnia powołany wyrok Sądu Okręgowego w G.” Przytoczone twierdzenie nie może być uznane za spełnienie wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.