Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 215/07 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for failure to prove specific property damage value under civil procedure law.

Geschäftsnummer IV CNP 215/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the plaintiffs' appeal challenging a final judgment to maintain a personal servitude on their property. The plaintiffs argued the servitude drastically reduced property value and caused financial loss but failed to specify the damage amount or calculation method. The court ruled that without precise valuation and credible evidence of the loss, the statutory requirement to substantiate the damage was not met, leading to the dismissal of the appeal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment regarding property servitudes is inadmissible if the appellant fails to specify the amount of alleged financial loss and provide credible evidence substantiating the damage.

Schlagwörter

KI-generiert
personal servitude property damage substantiation of loss civil procedure law annulment appeal financial loss valuation Supreme Court ruling

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Uzasadniało to odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 §
art. 4248 § 1 k.p.c
Uzasadniało to odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 §

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 215/07

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt IV Ca (…),

w sprawie z powództwa R. M., S. H. i A. D.

przeciwko S. H., T. H. i J. G.

o zniesienie służebności osobistej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w S. z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie o zniesienie służebności osobistej

skarżący powodowie, których powództwo i apelacja zostały oddalone, twierdzą, że w

wyniku orzeczenia utrzymane zostało obciążenie nieruchomości służebnością osobistą,

co radykalnie obniża wartość tej nieruchomości i powoduje szkodę stanowiącą różnicę

pomiędzy

wartością

nieruchomości

obciążonych

służebnością

a

wartością

nieruchomości wolnych od takiego obciążenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia

szkody jest spełnione, gdy skarżący przedstawi prawnie uargumentowany wywód,

przekonujący, że szkoda już nastąpiła, określający jej wysokość, postać i czas

powstania oraz powoła dowody lub inne środki, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu

szkody wiarygodnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r.,

III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, 31 stycznia 2006r., IV CNP 38/08, OSNC 2007,

nr 7-8, poz. 41 i z dnia 23 marca 2006r., IV CNP 23/06).

Skarżący w sprawie niniejszej nie określili wartości (wysokości) szkody ani

sposobu jej obliczenia.

Twierdzenie o obniżeniu wartości nieruchomości jest niesprecyzowane, i w żaden

sposób

nie

zostało

uwiarygodnione,

że

utrzymanie

obciążenia

nieruchomości

służebnością spowodowało konkretny uszczerbek majątkowy.

Oznacza to, że w skardze brak jest uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, czyli że nie zostało spełnione istotne

wymaganie skargi, przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c.

Uzasadniało to odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 §

1 k.p.c.