Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 17/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for legal challenge admissibility.

Geschäftsnummer IV CNP 17/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for a declaration of unlawfulness due to procedural defects. The plaintiff failed to substantiate the alleged damage and properly link the legal basis to the specific case circumstances as required by law. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the plaintiff to bear the litigation costs.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A legal challenge for a final judgment must contain specific constructive elements including the basis of the appeal and proof of damage; failure to meet these requirements renders the appeal inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
legal challenge admissibility constructive requirements proof of damage inadmissible appeal litigation costs allocation

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Wymagania, którym, zgodnie z treścią art. 4245 § 1 k.p.c., powinna
Art. 4248 § 1 k.p.c.
przepisem elementów podlega, w myśl art. 4248 § 1, odrzuceniu a limine.
Art. 243 k.p.c.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c.,
Art. 98 § 1 k.p.c.
podstawie art. 98 § 1 i § 3 w związku z art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i § 3 w związku z art. 99 k.p.c. w związku z § 6 ust.
§ 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 4245 § 1 k.p.c
Wymagania, którym, zgodnie z treścią art. 4245 § 1 k.p.c., powinna
art. 417 § 1 k.c
w postaci art. 417 § 1 k.c.
art. 417 k.c
co do znaczenia art. 417 k.c.
art. 243 k.p.c
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c.,

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 17/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 czerwca 2012 r.,

skargi J. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 23 września 2009 r.,

wydanego na skutek apelacji J. J. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 27 lutego

2009 r., oddalającego powództwo J. J. skierowane przeciwko Skarbowi Państwa

reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Rejonowego o zapłatę,

1. odrzuca skargę,

2. zasądza od J. J. na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 900 (dziewięćset) zł

tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym,

3. oddala wniosek radcy prawnego I. P. o przyznanie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z

urzędu J. J. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 września 2009 r., wydanego po rozpoznaniu

jego apelacji od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 27 lutego 2009 r., oddalającego

jego powództwo skierowane przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu

przez Prezesa Sądu Rejonowego, o zapłatę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania, którym, zgodnie z treścią art. 4245 § 1 k.p.c., powinna

odpowiadać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku,

mają charakter szczególny, są traktowane jako wymagania konstrukcyjne tej skargi.

Oznacza to, że jeżeli skarga nie zawiera wszystkich przewidzianych powołanym

przepisem elementów podlega, w myśl art. 4248 § 1, odrzuceniu a limine.

Wśród wymagań stawianych skardze powołany przepis wymienia mi. in.

przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (pkt 2 § 1 art. 424 5 k.p.c.),

a nadto uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody (pkt 4).

W tym zakresie skarga powoda uchybia powołanemu przepisowi. Autor

skargi co prawda wskazuje, że skargę tę opiera na naruszeniu prawa materialnego

w postaci art. 417 § 1 k.c. jednakże nie został spełniony wymóg uzasadnienia tej

podstawy w związku z okolicznościami sprawy. W skardze zawarto ogólne uwagi

co do znaczenia art. 417 k.c. na gruncie odpowiedzialności za niezgodne z prawem

działania władzy publicznej, przeoczono jednak, że skarga została wniesiona

w konkretnej sprawie, co oznacza, że rzeczą skarżącego było powiązanie

uzasadnienia wskazanej podstawy z okolicznościami sprawy, a więc wykazanie

związku pomiędzy kwestionowanym wyrokiem a zarzucanym naruszeniem.

Obowiązek uprawdopodobnienia przez skarżącego wyrządzenia szkody

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.)

oznacza złożenie oświadczenia, że szkoda wystąpiła, ze wskazaniem jej rodzaju

i rozmiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r.,

III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05,

niepubl., z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05 niepubl., z dnia 15 czerwca

2010 r., I CNP 9/10, niepubl., z dnia 14 grudnia 2011 r. II CNP 48/11niepubl.) oraz

uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c.,

skarżący powinien powołać uprawdopodabniające to oświadczenie fakty i dowody

w sposób, który pozwoliłby na powiązanie wskazywanego uszczerbku z treścią

kwestionowanego orzeczenia. Skarga powoda nie zawiera oświadczenia, o którym

tu mowa, brak jest też określenia rozmiaru i rodzaju szkody, nie przedstawiono też

żadnych okoliczności, które uwiarygodniałyby wystąpienie szkody, na tym bowiem

etapie postępowania odwołanie się do dowodu w postaci zeznania powoda jest

chybione. Dowód taki mógłby prowadzić sąd powszechny w toku procesu

o odszkodowanie, a nie Sąd Najwyższy badający dopuszczalność lub nawet

zasadność skargi.

Brak wskazanych elementów w skardze powoda czyni ją niedopuszczalną.

W myśl art. 4248 k.p.c. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu, przeto na

podstawie powołanego przepisu Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

O kosztach postępowania przez Sądem Najwyższym należnych pozwanemu

reprezentowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa orzeczono na

podstawie art. 98 § 1 i § 3 w związku z art. 99 k.p.c. w związku z § 6 ust. 4

w związku z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Odrzucenie skargi z powodu jej braków konstrukcyjnych nie uzasadnia

przyznania od Skarbu Państwa ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi powoda

wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi w postępowaniu przez

Sądem Najwyższym.