Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to missing statutory elements under Civil Procedure Code.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for violation of law regarding a final judgment on possession restoration. The appellant failed to meet the requirement under Article 424 § 1 point 5 of the Civil Procedure Code by merely stating the lack of a legal basis for retrial without providing exhaustive legal arguments proving the impossibility of such a retrial. Consequently, the court ruled that the complaint was procedurally inadmissible because it lacked the necessary elements to demonstrate that the challenged judgment could not be reviewed through available legal remedies.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 424 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A complaint for violation of law is inadmissible if it fails to contain separate legal arguments exhaustively proving that a retrial is impossible, as mere assertion of statutory absence of grounds does not satisfy the requirement.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt IV CNP 15/12
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 31 maja 2011 r., w sprawie z powództwa L. D.
przeciwko A.D.
o przywrócenie posiadania,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 maja 2012 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wniesiona przez A. D. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 maja 2011 r. pozbawiona jest
jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 424 5 § 1
k.p.c.
Nie została spełniona mianowicie przesłanka wynikająca z art. 424 5 § 1 pkt 5
k.p.c., ponieważ skarżący na s. 3 oraz s. 8-9 skargi ograniczył się tylko do
stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie
postępowania wyłącznie na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a nadto że wyrok nie
podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną wobec przedmiotowego wyłączenia
dopuszczalności
tej
skargi.
ze spełnieniem
wymogu
Takie
sformułowanie
przewidzianego
w art.
nie
424 5
jest
równoznaczne
§
pkt
k.p.c.
(por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r.,
nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej
jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący
wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze wspomnianych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia
19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN
z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).
Brak jest tymczasem w szczególności wywodu, czy skarga o wznowienie
postępowania była niedopuszczalna również na innych podstawach, aniżeli art. 401
pkt 2 k.p.c, a w szczególności na podstawach określonych w art. 403 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie
art. 4248 § 1 k.p.c.