Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III UZ 4/21 KI-generiert

Supreme Court rejects appeal against its own dismissal of cassation as procedurally inadmissible under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III UZ 4/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed appeals filed by a business entity and an individual against its own decision to reject a cassation complaint. The appellants argued that the dismissal violated constitutional rights to a fair trial and effective legal remedy. The court ruled that the Civil Procedure Code strictly limits appeals to the Supreme Court to specific post-cassation decisions, making any appeal against the Supreme Court's procedural order inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 k.p.c.; Art. 176 ust. 1 Konstytucji RP: Appeals to the Supreme Court are limited to specific post-cassation decisions; appeals against the Supreme Court's own procedural rulings are inadmissible as the system guarantees a minimum of two-instance proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural inadmissibility appeal to Supreme Court cassation rejection two-instance proceedings Civil Procedure Code constitutional rights legal remedy Rückzug der Klage

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 k.p.c.
Art. 176 ust. 1 Konstytucji RP
Taka droga zaskarżenia nie wynika również z przepisów rangi konstytucyjnej, ponieważ z Konstytucji RP wynika, że postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne (art. 176 ust.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 77 ust. 2 Konstytucji RP
67 § 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP przez odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, „co powoduje, że skarga kasacyjna mimo jej oczywistej zasadności nie została w ogóle przez Sąd Najwyższy rozpoznana”.
art. 3941 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III UZ 4/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący)‎SSN Leszek Bielecki (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą J. w Ś.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W.‎z udziałem zainteresowanej N. K.‎o ubezpieczenia społeczne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 maja 2021 r.,‎zażaleń odwołującej się i zainteresowanej N. K. na postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych III Wydział‎z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt III UK 435/19, odrzuca zażalenia.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 listopada 2020 r., III UK 435/19, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej odwołującej się A.S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą J. w Ś., wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 27 marca 2019 r. w sprawie III AUa (…) oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z 17 września 2018 r. oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 5 stycznia 2018 r., którą to organ rentowy stwierdził, że N.K. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 8 maja 2017 r. jako jej pracownik.Zażalenia na powyższe postanowienie, w imieniu A.

S. oraz N. K., złożył profesjonalny pełnomocnik, zarzucając w nich naruszenie art. 45 ust. 1, art. 67 § 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP przez odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, „co powoduje, że skarga kasacyjna mimo jej oczywistej zasadności nie została w ogóle przez Sąd Najwyższy rozpoznana”. Wniósł o zastosowanie art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i rozpoznanie skargi merytorycznie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Obydwa zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego są niedopuszczalne i jako takie podlegają odrzuceniu. W Kodeksie postępowania cywilnego wyczerpująco określono bowiem sytuacje, w których stronie służy prawo do wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego. Zgodnie z art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje wyłącznie na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 1), a ponadto - w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (§ 2).

Z przytoczonych przepisów wynika, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje wyłącznie na wyżej wymienione postanowienia sądu drugiej instancji, a takim przecież nie jest Sąd Najwyższy. Oznacza to, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie dopuszczają możliwości wnoszenia i rozpoznawania zażalenia na jakiekolwiek postanowienie Sądu Najwyższego. Taka droga zaskarżenia nie wynika również z przepisów rangi konstytucyjnej, ponieważ z Konstytucji RP wynika, że postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne (art. 176 ust. 1).

Na gruncie takiej zasady konstytucyjnej, prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy jest zapewnione przez jej rozpoznanie w dwóch instancjach, a wyjątkowo także - w przypadkach przedmiotowo dopuszczalnych kasacji - w instancji kasacyjnej, jeżeli przemawiają za tym okoliczności uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.), których nie może rozstrzygać Sąd Najwyższy w przypadku niepodlegającego zaskarżeniu wcześniejszego postanowienia najwyższej instancji sądowej. Skoro postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 2020 r. odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie podlega dalszemu zaskarżeniu - wyklucza to potrzebę, ale przede wszystkim procesową możliwość odnoszenia się przez Sąd Najwyższy do twierdzeń i zarzutów zawartych w rozpoznawanych niedopuszczalnych środkach zaskarżenia.

Ponieważ wniesione zażalenia stanowiły nieprzewidziany w Kodeksie postępowania cywilnego procesowego środek zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego, to podlegały one odrzuceniu jako niedopuszczalne.Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji.