Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III UK 93/06 KI-generiert

Insurance agent social insurance coverage determined by business activity under Art. 6 ust. 1 pkt 5 S.U.S. Act.

Geschäftsnummer III UK 93/06
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court ruling that denied social insurance coverage to an insurance agent. The applicants argued they were employees under Art. 6 ust. 1 pkt 4, but the Court found they were self-employed business operators conducting agency activities. The Court held that the statutory definition of an employee performing work under an agency contract did not apply because agents are entrepreneurs operating a business, not employees.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 6 ust. 1 pkt 4, 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; An insurance agent conducting business activities is covered under paragraph 5 as a self-employed entrepreneur, not paragraph 4 as an employee performing work.

Schlagwörter

KI-generiert
social insurance coverage insurance agent status business activity vs employment self-employed entrepreneur agency contract interpretation

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 6 ust. 1 pkt 4, 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
zawartej z zakładem ubezpieczeń, działalność gospodarczą polegającą na pośrednictwie ubezpieczeniowym, podlega ubezpieczeniu społecznemu na podstawie art. 6 ust.
Art. 7 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym
przesłanki prowadzenia tego rodzaju działalności gospodarczej (art. 7 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym), natomiast nie dają żadnych podstaw do podważenia
Art. 4 pkt 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym
czynności agencyjnych określonych w art. 4 pkt 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, a zatem ma do niego zastosowanie przepis art.
Art. 758 k.c.
agenta ubezpieczeniowego łączy z zakładem ubezpieczeń kodeksowa umowa agencyjna (o której mowa w art. 758 k.c.) i na jej podstawie wykonuje działalność agencyjną.
Art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym
Ponadto, zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym broker nie może pozostawać w żadnym stałym stosunku umownym z
art. 758 § 1 k.c
polega na wykonywaniu jej w formie umowy agencyjnej (art. 758 § 1 k.c.).
art. 758 k.c
agenta ubezpieczeniowego łączy z zakładem ubezpieczeń kodeksowa umowa agencyjna (o której mowa w art. 758 k.c.) i na jej podstawie wykonuje działalność agencyjną.
art. 750 k.c
zlecenia (art. 750 k.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Wyrok z dnia 19 października 2006 r.

III UK 93/06

Agent ubezpieczeniowy, prowadzący na podstawie umowy agencyjnej

zawartej z zakładem ubezpieczeń, działalność gospodarczą polegającą na pośrednictwie ubezpieczeniowym, podlega ubezpieczeniu społecznemu na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) a nie

na podstawie jej art. 6 ust. 1 pkt 4.

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Józef Iwulski,

Andrzej Wróbel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2006 r. sprawy z odwołania Kazimierza F. i Anny F. od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w L. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2006 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w L. (organ rentowy) decyzją z

dnia 16 czerwca 2004 r. stwierdziła ustanie ubezpieczenia społecznego rolników

Anny F. i Kazimierza F. (wnioskodawcy) od dnia 1 lipca 2004 r., ponieważ wykonywanie wolnego zawodu nie uprawnia do podlegania nadal społecznemu ubezpieczeniu rolników, gdyż należy w tym przypadku stosować w pierwszej kolejności przepisy

art. 6 pkt 1 oraz art. 8 pkt 6 w związku z art. 52 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie wyrokiem z

dnia 17 marca 2005 r. [...] oddalił odwołanie wnioskodawców od powyższej decyzji

organu rentowego. Sąd ustalił, że Kazimierz F. jest od 1999 r. właścicielem gospodarstwa rolnego. Organ rentowy decyzją z dnia 14 czerwca 2000 r. stwierdził podleganie Kazimierza F. ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie od dnia

15 maja 2000 r. w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej

oraz prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Od dnia 2 czerwca 2001 r. podjął on

działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego; zaświadczenie o działalności gospodarczej przedstawił pozwanej w dniu 2 czerwca 2004 r.

Działalność tę prowadził do dnia 21 stycznia 2005 r. jako broker na podstawie zezwolenia Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń z dnia 3 listopada 1999 r. oraz

wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Działalność ta po dniu 21 stycznia

2005 r. została zlikwidowana i wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej.

Istota jego działalności polegała na tym, że opracowywał oferty ubezpieczeń dla

swoich klientów, bądź już obsługiwanych lub prowadził akwizycję w celu pozyskania

nowych. Pośrednicząc w zawieraniu umów reprezentował klienta a nie zakład ubezpieczeń, tzn. reprezentował klienta, jeżeli miał pełnomocnictwo bądź załatwiał

wszystkie formalności związane z umową ubezpieczenia, przygotowując dokumenty,

a klient podpisywał wnioski i polisy osobiście. Opłatę w formie prowizji za wykonane

czynności pobierał z zakładu ubezpieczeń. Łączyła go umowa kurażowa z I.P., z której wynikał sposób rozliczania się z ubezpieczycielem z zawartych umów i sposób

wypłacania prowizji. Natomiast Anna F. objęta została ubezpieczeniem społecznym

rolników w pełnym zakresie od dnia 7 lipca 2001 r. decyzją z dnia 26 września 2001

r. Anna F. z dniem 2 października 2002 r. rozpoczęła działalność gospodarczą, której

przedmiotem było pośrednictwo ubezpieczeniowe, o czym powiadomiła organ rentowy składając oświadczenie o wyborze ubezpieczenia społecznego rolników. Wnioskodawczyni nadal prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną za zasadach

ogólnych, na podstawie zezwolenia Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń z

28 października 1996 r. na wykonywanie czynności agenta ubezpieczeniowego i

wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jest agentem ubezpieczeniowym

związanym z firmą C. na podstawie umowy agencyjnej. Umowa agencyjna reguluje

wzajemny stosunek pomiędzy nią a ubezpieczycielem i zasady wynagradzania.

Istota jej działalności polega na zawieraniu umów ubezpieczeniowych w imieniu za-

kładu ubezpieczeń, za co z tego zakładu otrzymuje prowizję. Obydwoje wnioskodawcy od października 2004 r. zgłosili się do ubezpieczenia społecznego w ZUS.

W ocenie Sądu, obie formy prowadzenia pośrednictwa ubezpieczeniowego,

uregulowane w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym

(Dz.U. Nr 124, poz. 1154) różnią się charakterem prawnym. Stosownie do art. 5

ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, wykonywanie przez wnioskodawców

pośrednictwa ubezpieczeniowego jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.U.

Nr 101, poz. 1178 ze zm.). Jednakże wykonywanie działalności gospodarczej przez

Annę F. polega na wykonywaniu jej w formie umowy agencyjnej (art. 758 § 1 k.c.).

Wnioskodawca wykonujący czynności brokerskie nie jest agentem ubezpieczeniowym, ale wykonuje działalność gospodarczą na podstawie umowy o świadczenie

usług, do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia. Zgodnie

z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z

przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia oraz z osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4.

W ocenie Sądu, wnioskodawcy wykonując działalność na podstawie umowy

agencyjnej (Anna F.) i umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o

zleceniu (Kazimierz F.), nie mają prawa do wyboru ubezpieczenia społecznego rolniczego, przewidzianego w art. 5a w związku z art. 7 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy o

ubezpieczeniu społecznym rolników. Ich pierwszy tytuł do ubezpieczenia społecznego wynikał z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zatem

obowiązkowo w tak wykonywanej formie działalności gospodarczej podlegają ubezpieczeniu w ZUS myśl ustawy „systemowej”.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie wyrokiem z

dnia 12 kwietnia 2006 r. [...] oddalił apelację wnioskodawców od powyższego wyroku

Sądu pierwszej instancji. Sąd stwierdził, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 maja 2003 roku o pośrednictwie ubezpieczeniowym, która określa zasady wykonywania pośrednictwa ubezpieczeniowego w zakresie ubezpieczeń

osobowych i majątkowych. Treść unormowań tej ustawy ma wpływ na ubezpieczenie

społeczne osób wykonujących pośrednictwo ubezpieczeniowe, które traktowane jest

przez art. 5 jak działalność gospodarcza w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19

listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej, zastąpionej przez ustawę z dnia

2 lipca 2004 r o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 173, poz. 1807 ze

zm.). Prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo

działalności gospodarczej należy uznać za pozarolniczą działalność wymienioną w

art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W sferze ubezpieczeń społecznych, pozarolnicza działalność prowadzona na podstawie przepisów o

działalności gospodarczej powoduje dla osób ją prowadzących obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i rentowe z mocy art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Tylko rolnik lub domownik podejmując pozarolniczą działalność

gospodarczą po rocznym nieprzerwanym ubezpieczeniu społecznym rolników w

pełnym zakresie mógł nadal podlegać temu ubezpieczeniu w oparciu o art. 5a

ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, w brzmieniu obowiązującym do dnia 1

maja 2004 roku. Z prawa wyboru ubezpieczenia społecznego rolniczego korzystali

wnioskodawcy. Odrębne uregulowania ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym

wyłączają jednak dalsze podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników osób wykonujących pośrednictwo ubezpieczeniowe i obejmują wnioskodawców. Pośrednictwo ubezpieczeniowe jest wykonywane przez dwie grupy osób. Do pierwszej kategorii należą agenci ubezpieczeniowi, wykonujący działalność agencyjną, a do drugiej

brokerzy ubezpieczeniowi, wykonujący działalność brokerską (art. 2 ust. 2 i art. 4).

Za agenta ubezpieczeniowego ustawodawca uważa przedsiębiorcę wykonującego

działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej z zakładem ubezpieczeń i wpisanego do rejestru agentów ubezpieczeniowych (art. 7). Oznacza to, że

agenta ubezpieczeniowego łączy z zakładem ubezpieczeń kodeksowa umowa agencyjna (o której mowa w art. 758 k.c.) i na jej podstawie wykonuje działalność agencyjną. Bezsporne jest, że wnioskodawczyni jest agentem ubezpieczeniowym prowadzącym działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej w dniu 1

września 2003 roku z zakładem ubezpieczeń Bankowym Towarzystwem Ubezpieczeń i Reasekuracji „H." SA, połączonym z Towarzystwem Ubezpieczeniowym „C.”

SA. Wnioskodawca działalność brokerską wykonywał w oparciu o porozumienie z

dnia 1 września 2002 r. zawarte z Towarzystwem I.P. SA Oddziałem w L. Analiza

treści porozumienia w pełni uzasadnia stanowisko Sądu Okręgowego co do wykonywania działalności brokerskiej przez wnioskodawcę na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące

zlecenia (art. 750 k.c.). Umowa agencyjna jest podstawą wykonywania przez wnioskodawczynię działalności agencyjnej będącej przedmiotem działalności gospodarczej, a z umowy o świadczenie usług wywodzi się prowadzenie działalności brokerskiej wyznaczające działalność gospodarczą wnioskodawcy. Umowy te decydują o

przymusie ubezpieczenia społecznego wnioskodawców, wynikającym z art. 6 ust. 1

pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Ten rodzaj ubezpieczenia wyklucza wybór ubezpieczenia społecznego rolników, co zasadnie podkreślił Sąd Okręgowy. Chybiony jest zatem zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy „systemowej”. W

żadnym wypadku nie można mówić o naruszeniu art. 5a w brzmieniu obowiązującym

w dniu wniesienia apelacji oraz art. 5 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o zmianie

ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz o zmianie niektórych innych

ustaw (Dz.U. Nr 91, poz. 873). W sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego,

jej treść wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu pracy i

ubezpieczeń społecznych (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r.,

II UZ 52/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 601). Odwołanie było wniesione od decyzji

z dnia 16 czerwca 2004 r., ona więc wyznaczała granice postępowania i wyrokowania przez Sąd Okręgowy. Decyzja ta nie rozstrzygała kwestii związanych z brzmieniem art. 5a ustawy nadanym przez ustawę z dnia 2 kwietnia 2004 r. oraz art. 5 tej

ostatniej ustawy. Stąd Sąd pierwszej instancji nie był - zdaniem Sądu Apelacyjnego zobowiązany do stosowania tych norm prawnych jako znacznie wykraczających poza

stan prawny, według którego oceniana była decyzja organu rentowego.

Wnioskodawcy zaskarżyli w całości powyższy wyrok Sądu drugiej instancji

skargą kasacyjną, w której zarzucili naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 9 ustawy o

systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz art.

5a w związku z art. 7 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników również, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Wskazując na powyższe podstawy wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy „właściwemu

Sądowi Apelacyjnemu” do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. W rozpoznawanej sprawie jest

sporne, czy agent ubezpieczeniowy prowadzący na podstawy umowy agencyjnej

zawartej z zakładem ubezpieczeń działalność agencyjną (wykonujący pośrednictwo

ubezpieczeniowe w zakresie ubezpieczeń osobowych i majątkowych) i wpisany do

rejestru agentów ubezpieczeniowych jest osobą wykonującą pracę na podstawie

umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do

której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia (art. 6

ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) lub osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, pośrednictwo ubezpieczeniowe jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2

tej ostatniej ustawy działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, zaś przepis art. 3 ustawy stanowi, że jej przepisów nie stosuje się

do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a

także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów. Z

kolei przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi

wyraźnie, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają

osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Uwzględniając regułę interpretacyjną, zgodnie z którą jeżeli w systemie prawa istnieje wiążące ustalenie

znaczenia zwrotów zawartych w przepisach prawnych tego systemu, to należy używać odpowiednich zwrotów w tym znaczeniu, należy przyjąć, że użyty w art. 6 ust. 1

pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zwrot „działalność gospodarcza”

oznacza działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 i 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Skoro zatem przepis art. 5 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym stanowi, że pośrednictwo ubezpieczeniowe jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, to ze wskazanego

wyżej kontekstu systemowego wynika niezbicie, że agent ubezpieczeniowy wykonujący pośrednictwo ubezpieczeniowe prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu

ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz że jest to zarazem pozarolnicza

działalność gospodarcza w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Prezentowane tu stanowisko, że wykonywanie pośrednictwa

ubezpieczeniowego w zakresie ubezpieczeń osobowych i majątkowych jest prowadzeniem działalności gospodarczej wspiera także przepis art. 7 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, określający agenta ubezpieczeniowego jako przedsiębiorcę, który wykonuje działalność agencyjną. Z powyższego wynika jednoznacznie, że agent ubezpieczeniowy jest przedsiębiorcą, który prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wykonywaniu działalności agencyjnej, w tym podejmowaniu

czynności agencyjnych określonych w art. 4 pkt 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, a zatem ma do niego zastosowanie przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o

systemie ubezpieczeń społecznych.

Pośrednik ubezpieczeniowy (agent ubezpieczeniowy) prowadzi działalność

agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej z zakładem ubezpieczeń.

Umowa agencyjna i wpis do rejestru agentów ubezpieczeniowych stanowią formalne

przesłanki prowadzenia tego rodzaju działalności gospodarczej (art. 7 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym), natomiast nie dają żadnych podstaw do podważenia

ustawowej kwalifikacji wykonywania pośrednictwa ubezpieczeniowego przez agenta

ubezpieczeniowego jako działalności gospodarczej. Umowa agencyjna, o której

mowa w tym przepisie, nie jest bowiem umową agencyjną, o której mowa w art. 6

ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, ponieważ po pierwsze umowa agencyjna, o której mowa w przepisach ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym i w przepisie art. 758 k.c. jest umową, której stroną jest agent (ubezpieczeniowy) będący przedsiębiorcą, nie zaś pracownikiem, po drugie - agent ubezpieczeniowy na podstawie tej umowy nie wykonuje pracy, lecz prowadzi działalność gospodarczą. Sąd dokonując wykładni przepisu art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych pominął zawarty w tym przepisie zwrot „osoba wykonująca

pracę”, a tym samym całkowicie zniekształcił treść i sens powyższego przepisu, który

za osobę podlegającą obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym uznaje jedynie

osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej. Podobnie Sąd nie zwrócił

uwagi, że według art. 7 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym i art. 758 k.c.

agent ubezpieczeniowy jest przedsiębiorcą, co wyklucza traktowanie go jako pracownika (osobę wykonującą pracę), a w konsekwencji czyni niedopuszczalnym zastosowanie do agenta ubezpieczeniowego przepisu art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Powyższe uwagi należy odnieść odpowiednio do brokerów ubezpieczeniowych, którzy wykonują pośrednictwo ubezpieczeniowe poprzez prowadzenie działal-

ność brokerskiej (art. 2 ust. 2 w związku z art. 4 pkt 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym), z tym że broker ubezpieczeniowy inaczej niż agent ubezpieczeniowy

nie prowadzi pośrednictwa ubezpieczeniowego na podstawie umowy pośrednictwa

(brokerskiej), lecz wyłącznie na podstawie wydanego przez organ nadzoru zezwolenia na wykonywanie działalności brokerskiej i wpisu do rejestru brokerów ubezpieczeniowych. Ponadto, zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym broker nie może pozostawać w żadnym stałym stosunku umownym z

zakładem ubezpieczeń społecznych, co sprzeciwia się poglądowi Sądu, że wnioskodawca wykonywał działalność brokerską na podstawie umowy o świadczenie usług,

do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia (art.

750 k.c.). Podstawą wykonywania takiej działalności nie było porozumienie z dnia 1

września 2002 r. zawarte z zakładem ubezpieczeń, lecz zezwolenie Państwowego

Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń z dnia 3 listopada 1999 r.

Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.