Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III UK 42/05 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation for lack of legal issue due to absence of cited statutes.

Geschäftsnummer III UK 42/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by J. G. against the Social Insurance Institution regarding his social insurance status. The applicant argued a legal question about exemptions based on tax office notifications but failed to cite specific statutory provisions. The court ruled that presenting a legal issue without referencing concrete laws does not constitute a significant legal question warranting review under Article 393 of the Code of Civil Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 393 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to cite specific legal provisions, as presenting a general legal question without statutory reference does not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court review.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal significant legal issue Code of Civil Procedure social insurance status absence of statutory citation

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 393 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.
art. 3931 k.p.c
wymienionych w art. 3931 k.p.c.
art. 393 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III UK 42/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku J. G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.

o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej

działalności gospodarczej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. G. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –

Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 26 października 2004 r. III

AUa …/04 w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu

prowadzenia działalności gospodarczej. Kasację oparł na obu podstawach

wymienionych w art. 3931 k.p.c.

i przedstawił następującą okoliczność

uzasadniającą jej rozpoznanie: „w sprawie występuje zagadnienie prawne

wymagające rozstrzygnięcia a budzące wątpliwości rysujące się na tle stanu

faktycznego sprawy sprowadzające się do pytania czy osoba prowadząca

działalność

gospodarczą

podlegającą

obowiązkowemu

ubezpieczeniu

społecznemu ma prawo do wyłączenia z obowiązku podlegania ubezpieczeniu

społecznemu na podstawie zgłoszeń w urzędzie skarbowym przerw czy też

zawieszenia prowadzonej działalności w świetle przepisów ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych i prawa o działalności gospodarczej”.

Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania

lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.

393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania

jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Przedstawiony w kasacji problem nie nosi cech istotnego zagadnienia prawnego,

gdyż nie wskazuje się przepisów prawnych, których zastosowanie mogłoby budzić

wątpliwości. Wnoszący kasacje powołuje się na dwie ustawy a sformułowanie

zagadnienia wskazuje, że chodzi mu o to, aby Sąd Najwyższy znalazł podstawę

prawną uzasadniającą jego żądanie. Nie uzasadnia przyjęcia kasacji do

rozpoznania przedstawienie zagadnienia bez powołania się na konkretne przepisy

prawa.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.