Supreme Court voids first-instance judgment due to a judge's dual role violating the principle of impartiality.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court voided the first-instance judgment because a single judge presided over proceedings in both a lower court and a higher court. The appellant argued this violated the principle of free evaluation of evidence, but the court focused on a structural defect. The court ruled that the judge lacked the specific authority to chair the higher court, making the dual role impermissible and rendering the entire proceeding void.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 46 § 1 Prawo o u.s.p.; Art. 379 pkt 4 k.p.c.: A judge of a lower court cannot serve as the chairman of a higher court's panel unless explicitly authorized by the Minister of Justice; violation of this rule renders the civil proceeding void.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III SK 43/04
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 maja 2004 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Beata Gudowska
SSN Andrzej Wasilewski
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Handlowo -Usługowego Import - Export
Stacja Paliw „W.” S. M., B. J., M. i R. W. Spółka Jawna w A.
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o koncesję na obrót paliwami ciekłymi,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 maja 2004 r.,
kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. - Sądu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów
z dnia 17 września 2003 r.,
uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie
rozprawy przed Sądem Okręgowym w W. - Sądem Ochrony
Konkurencji i Konsumentów i sprawę przekazuje temu Sądowi
do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
W sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego ImportExsport Stacja Paliw „W.” S
spółki jawnej w A. przeciwko Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki o koncesję na obrót paliwami ciekłymi powód wniósł kasację
od wyroku Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z
dnia 17 września 2003 r. Podnosząc naruszenie przepisu art. 233 § 1 k.p.c.
poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz naruszenie
przepisu art. 36 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (jednolity
tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504) przez jego niewłaściwe zastosowanie
wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia kasacją oraz jej
podstaw; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność
postępowania (art. 39311 § 1 k.p.c.).
Przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta w pierwszej instancji w Sądzie
Okręgowym w Warszawie w składzie jednego sędziego. Członkiem składu i
zarazem jego przewodniczącym był Sędzia Sądu Rejonowego D. C., delegowany
do orzekania w Wydziale XVII Sądu Okręgowego w W. w trybie art. 77 § 8 prawa o
u.s.p. przez Prezesa Sądu Okręgowego w W. Delegacja ta obejmowała orzekanie
na dwóch sesjach w miesiącu w ramach 30 terminów sesyjnych w roku
kalendarzowym.
Z art. 46 § 1 prawa o u.s.p. wynika zasada, że sędzia sądu niższego nie
może być przewodniczącym składu w sądzie wyższym. Naruszenie tej zasady,
poza wyjątkiem wskazanymi w tym przepisie, powoduje nieważność postępowania
cywilnego (art. 379 pkt 4 k.p.c.). W przedmiotowej sprawie wyjątek taki nie miał
miejsca, bowiem Sędzia w niej orzekający w Sądzie Okręgowym w W. oprócz
delegacji do orzekania w sądzie tego szczebla nie dysponował uprawnieniem od
Ministra Sprawiedliwości do przewodniczenia w sprawach rozpoznawanych przez
ten sąd w pierwszej instancji.
Stwierdzenie nieważności czyni zbędne rozważania przez Sąd Najwyższy
odnoszące się do przytoczonych w kasacji jej podstaw i ich usprawiedliwienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie powołanego
wyżej art. 39311 oraz art. 39319 w związku z art. 396 § 2 k.p.c., orzekł jak w
sentencji postanowienia.