Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III PZ 3/10 KI-generiert

Supreme Court dismisses retrial request for evidence obtained after final judgment under Polish Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III PZ 3/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's request for a retrial based on a new medical certificate issued after the final judgment. Although the appellant argued the medical condition existed earlier, the court held that evidence created post-judgment cannot serve as grounds for retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The decision reaffirmed that retrial provisions require new facts or evidence that existed prior to the dispute's resolution.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.: A request for retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code is inadmissible if the new evidence or circumstances arose only after the final judgment became effective.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request new evidence post-judgment evidence Civil Procedure Code final judgment medical certificate procedural law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 403 § 2 k.p.c.
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 marca 2008 r., opartą na art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 marca 2008 r., opartą na art. 403 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III PZP 63/68
Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68 mającej moc zasady
IV CZ 96/05
Supreme Court dismisses appeal on renewal of proceedings for failure to meet statutory grounds under Civil Procedure Code.
II CZ 78/05
Supreme Court dismisses appeal rejecting retrial request based on post-judgment discovery of criminal investigation. Appeal rejected as evidence existed before final judgment. Court upheld lower court's dismissal of retrial claim.
II UZ 31/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 31/08, LEX nr
III PZP 4/75
kwietnia 1975 r., III PZP 4/75 (OSNC 1976 nr 2, poz.
I CO 5/76
Najwyższego (por.: postanowienie z dnia 10 stycznia 1977 r., I CO 5/76, LEX nr
II CKN 510/00
7899 oraz postanowienie z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 510/00, LEX nr

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III PZ 3/10

POSTANOWIENIE

Dnia 6 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko C.Polska Spółce Akcyjnej w W.

o zadośćuczynienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 maja 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 26 października 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Powód J. W. w sprawie z przeciwko C. Polska Spółce Akcyjnej w W.e o

zadośćuczynienie wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26

października 2009 r., którym odrzucono jego skargę o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 marca 2008 r., opartą na art. 403 § 2 k.p.c.

Skarżący podniósł, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności, tj. zaświadczenie

lekarskie, które nie mogło być przedłożone w trakcie procesu. We wskazanym

przez skarżącego zaświadczeniu lekarskim z dnia 27 lipca 2009 r. zawarto

informację o rozpoznaniu: „U w/w podejrzewam zaburzenia urojeniowe, tworzone

m.in. przez czynniki sytuacyjne i stany lękowe”. Sąd Apelacyjny uzasadniając

postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania wskazał, że

powołany w skardze środek dowodowy (zaświadczenie lekarskie) powstał po

uprawomocnieniu się wyroku, a zatem nie zostały spełnione przesłanki wskazane w

przepisie art. 403 § 2 k.p.c., a co za tym idzie skarga nie została oparta na

ustawowej podstawie.

W zażaleniu skarżący podniósł, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi

ustawowa podstawa wznowienia postępowania wskazana w art. 403 § 2 k.p.c., jako

że diagnozę postawioną w zaświadczeniu lekarskim z dnia 27 lipca 2009 r. można

było postawić wcześniej, albowiem zaburzenia istniały wcześniej w trakcie

postępowania

sądowego

zakończonego

prawomocnym

wyrokiem.

Choroba

pozwanego mimo, że istniała wcześniej, została jednak zdiagnozowana dopiero w

lipcu 2009 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

W ocenie Sądu Najwyższego Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, iż podnoszone

w skardze okoliczności nie mogą uzasadniać wznowienia postępowania. Żądanie

wznowienia postępowania oparte na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest

dopuszczalne wtedy, gdy po zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga,

ujawniły się okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć

wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu. Podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2

k.p.c. mogą być takie nowe okoliczności oraz środki dowodowe, które zaistniały

przed rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego zakończeniem.

Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi

podstawy wznowienia postępowania przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Stanowisko to jest utrwalone (por. między innymi uchwałę składu siedmiu sędziów

Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68 mającej moc zasady

prawnej, OSN 1969 nr 12, poz. 208; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13

października 2005 r., IV CZ 96/05, LEX nr 186917; postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 15 września 2005 r. II CZ 78/05, LEX nr 453799;

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 31/08, LEX nr

500233). Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela także pogląd wyrażony w

przywołanym przez Sąd Apelacyjny postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22

kwietnia 1975 r., III PZP 4/75 (OSNC 1976 nr 2, poz. 38), zgodnie z którym

uzyskanie - po uprawomocnieniu się wyroku - świadectwa lekarza specjalisty, które

to świadectwo przedstawia wyniki badań strony procesowej i zawiera ocenę stanu

zdrowia badanego odmienną od wyrażonej przez biegłych lekarzy w poprzednio

zakończonym postępowaniu sądowym, nie stanowi późniejszego wykrycia takiego

środka dowodowego, jaki ma na uwadze przepis art. 403 § 2 k.p.c. Także to

stanowisko

jest

konsekwentnie

podtrzymywane

w

orzecznictwie

Sądu

Najwyższego (por.: postanowienie z dnia 10 stycznia 1977 r., I CO 5/76, LEX nr

7899 oraz postanowienie z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 510/00, LEX nr

535989) a w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, które

mogłyby stanowić podstawę do jego zmiany.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.