Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III PK 16/11 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation appeal as it concerned fact-finding and evidence assessment, not legal interpretation.

Geschäftsnummer III PK 16/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for review. The appellant argued that a manager's remarks constituted discriminatory practice and a violation of personality rights under the Civil Code. The Court determined that the core issue was the factual assessment of whether the remarks were discriminatory, which falls under fact-finding rather than legal interpretation. Consequently, the appeal was rejected because the Civil Procedure Code prohibits cassation complaints based solely on factual determinations or evidence evaluation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it challenges the court's finding of facts or evaluation of evidence, as such matters must be addressed only through indirect arguments regarding procedural law violations.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility fact-finding limitation evidence evaluation personality rights violation discriminatory practice Civil Procedure Code indirect challenge

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3981 § 1 k.p.c.
co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 3981 § 2 k.p.c.
co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 24 k.c.
być rozpatrywana jako naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 24 k.c. - w
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 24 k.c
być rozpatrywana jako naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 24 k.c.
art. 3983 § 3 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III PK 16/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z powództwa Z. F.

przeciwko /.../Uniwersytetowi /…/

o naruszenie dóbr osobistych - przeproszenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 21 czerwca 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 14 września 2010 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym,

co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy zachodzi

nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią, więc obligatoryjny i nieodzowny

element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na

podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji,

że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 398 9 § 1 pkt 1

k.p.c., bowiem wskazane przez powoda istotne zagadnienie prawne polegające na

ustaleniu - czy polemika przełożonego pracownika z wtoczonym przez pracownika

powództwem, wygłoszona wobec jego współpracowników, studentów, doktorantów

i pracowników administracji nosi znamiona praktyki dyskryminacyjnej i czy może

być rozpatrywana jako naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 24 k.c. - w

istocie odnosi się do kwestii ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art.

3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące

ustalenia faktów lub oceny dowodów. Ustalenia natury faktycznej w postępowaniu

kasacyjnym mogą bowiem być skutecznie kwestionowane jedynie w sposób

pośredni, a mianowicie, przez wskazanie konkretnego przepisu czy przepisów

prawa procesowego i wykazanie w niej, że jego (ich) naruszenie mogło mieć istotny

wpływ na wynik sprawy. Tego rodzaju zarzutu (dotyczącego naruszenia przepisów

postępowania) skarga kasacyjna nie formułuje (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 23 września 2005 r. III CSK 13/05, OSNC 2006/4/76).

Wobec powyższego Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c.

odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.