Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 6/18 KI-generiert

Appeal dismissed; defense counsel's signature required for retrial request under Polish Criminal Procedure Code.

Geschäftsnummer III KZ 6/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appeal against the appellate court's refusal to accept a retrial request due to lack of formal signature by defense counsel. The defendant argued financial constraints prevented him from hiring a lawyer, yet the court noted he had already been assigned one who declined to file the motion. The court ruled that the mandatory requirement for a lawyer's signature is absolute and cannot be waived based on the defendant's subjective belief of injustice.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 2 k.p.k.: A request for retrial in criminal proceedings must be signed by defense counsel or a legal representative; this mandatory requirement cannot be fulfilled by a document signed solely by the accused.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request formalities defense counsel signature mandatory legal representation criminal procedure code procedural defect dismissal ad litem attorney formal requirements ungenügende Rechtsschrift

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 545 § 2 k.p.k.
Art. 120 § 2 k.p.k.
akt II AKo […], Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez M.
Art. 120 § 1 k.p.k.
wymogu tego nie spełniał, a skoro skazany wezwany do usunięcia powyższego braku na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. – zarządzeniem z dnia 16 listopada 2017 r., doręczonym w dniu 22 listopada 2017 r.
Art. 84 § 3 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IX Ka […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 120 § 2 k.p.k
akt II AKo […], Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], na podstawie art. 120 § 2 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
art. 120 § 1 k.p.k
wymogu tego nie spełniał, a skoro skazany wezwany do usunięcia powyższego braku na podstawie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 84 § 3 k.p.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III KZ 20/11
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 6/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M. M.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2018 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 grudnia 2017 r., II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T. o sygn. akt II K […], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IX Ka […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 11 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKo […], Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez M. M., wobec nie uzupełnienia braku formalnego pisma przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez obrońcę (adwokata lub radcę prawnego).Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że złożenie wniosku spełniającego wymogi formalne uniemożliwiają mu względy finansowe, podkreślając, że nie popełnił zarzucanych mu czynów, a przeprowadzenie – po dotarciu do niech – nowych dowodów, powinno skutkować wydaniem wobec niego sprawiedliwego wyroku, opartego o prawdę materialną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego na uwzględnienie nie zasługuje.Treść art. 545 § 2 k.p.k. nie pozostawia wątpliwości, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę lub pełnomocnika.

Ustanowiony w powyższym przepisie przymus adwokacko – radcowski ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że tylko wniosek, który realizuje powyższy obowiązek, może zostać przyjęty do rozpoznania.Wniosek sporządzony osobiście przez M. M. wymogu tego nie spełniał, a skoro skazany wezwany do usunięcia powyższego braku na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. – zarządzeniem z dnia 16 listopada 2017 r., doręczonym w dniu 22 listopada 2017 r. – do dnia 29 listopada 2017 r. braku formalnego nie usunął, zasadne było wydanie decyzji procesowej po myśli art. 120 § 2 k.p.k.Nie bez znaczenia – w kontekście podnoszonego przez skarżącego w zażaleniu jego stanu majątkowego – jest przy tym to, że właśnie ze względu na sytuacją finansową skazanego w toku niniejszego postępowania został mu wyznaczony obrońca z urzędu, który w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k. poinformował Sąd Apelacyjny w […], że nie znalazł podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Wprawdzie skazany kontestował opinię sporządzoną przez adw. B. Z., wnosząc o ustanowienie kolejnego obrońcy z urzędu, zasadnie wszakże wniosek ten nie został przez sąd wznowieniowy uwzględniony (postanowienie z dnia 15 listopada 2017 r. – k. 75 akt II AKo […]). Zważyć należy, że – wbrew twierdzeniom M. M. – treść pisma obrońcy (na co trafnie zwrócił uwagę Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej postanowienia) wskazuje na przeprowadzenie przez adwokat rzetelnej analizy sprawy. Co więcej, nie można abstrahować i od tego, że postawy wznowienia postępowania karnego są w ustawie karnej procesowej ściśle określone i samo subiektywne przekonanie o niesprawiedliwości danego wyroku z całą pewnością jeszcze ich nie stanowi.

Przypomnieć też należy utrwalony w orzecznictwie pogląd, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego, nie może być podstawą wyznaczania kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać następnych obrońców z urzędu, aż do uzyskanie przez stronę oczekiwanego przez nią efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870).Nie znajdując błędów w przeprowadzonym przez Sąd Apelacyjny postępowaniu wznowieniowym oraz stwierdzając zgodność z prawem kończącego to postępowanie zarządzenie, które przez skarżącego w jego zażaleniu nie zostało skutecznie podważone, należało orzec jak na wstępie. aw