Supreme Court dismisses appeal on costs for inadmissible appeal to Supreme Court instead of appellate court.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court declared itself incompetent and remanded the case to the Appellate Court in Gdańsk. The appellant challenged the appellate court's decision to reject a groundless retrial request and impose costs. The court ruled that the appellate court, not the Supreme Court, is the proper forum for appeals against such cost orders based on the relevant procedural code.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 27 k.p.k.: Appeals against cost orders for rejected retrial requests must be filed with the same court that issued the rejection, not the Supreme Court.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III KZ 58/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski sprawy M. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu z dnia 17 września 2015r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2015r., sygn. akt II AKo 132/15, w części obciążającej skazanego kosztami sądowymi w wysokości 20 zł, postanowił: na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do rozpoznania. UZASADNIENIESąd Apelacyjny w Gdańsku, postanowieniem z 2 lipca 2015 r., wobec oczywistej bezzasadności wniosku o wznowienie postępowania autorstwa skazanego M. S., na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.:
1) odmówił przyjęcia wniosku i 2) obciążył skazanego kosztami sądowymi w wysokości 20 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie w części obciążającej skazanego kosztami złożył skazany. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, zarządzaniem z 4 sierpnia 2015 r., powołując się na art. 530 § 3 k.p.k., przedstawił zażalenie do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Sięgnięcie przy wydaniu zarządzenia z 4 sierpnia 2015 r. po art. 530 § 3 k.p.k. nie zasługiwało na aprobatę.Jakkolwiek art. 545 § 1 k.p.k. stanowi, że w postępowaniu o wznowienie stosuje się odpowiednio m. in. art. 530 k.p.k., niemiej – w przekonaniu Sądu Najwyższego – uszło uwagi Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, że zagadnienie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie procesu karnego w sytuacji jego oczywistej bezzasadności uregulowane zostało w art. 545 § 3 k.p.k.
W zdaniu drugim tego ostatniego przepisu przyjęto, że w analizowanym układzie procesowym zażalenie przysługuje do „tego samego sądu orzekającego w składzie trzech sędziów”. Co prawda mówi się tu tylko o właściwości sądu rozpoznającego zażalenie na odmowę przyjęcia wniosku oczywiście bezzasadnego, ale przecież – stosując nieco szerzej rozumiane i ugruntowane od niepamiętnych czasów w teorii argumentacji prawniczej wnioskowanie a fortiori – stwierdzić należy, że skoro wskazany w art. 545 § 3 zd. 2 k.p.k. skład orzekający jest kompetentny do rozpoznania środka odwoławczego na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie procesu, to tym samym siłą rzeczy jest właściwy do rozpoznania zażalenia na orzeczenie o kosztach, nierozerwalnie i najściślej związane z rozstrzygnięciem głównym.
Warto w tym miejscu odwołać się też do normującego właściwość funkcjonalną Sądu Najwyższego przepisu art. 27 k.p.k., według którego najwyższy organ władzy sądowniczej rozpoznaje środki odwoławcze tylko „w wypadkach określonych w ustawie”.Sumując: do rozpoznania zażalenia na orzeczenie o kosztach związane z odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania oczywiście bezzasadnego właściwy jest sąd, o którym mowa w art. 545 § 3 zd. 2 k.p.k.Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. l.n