Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 51/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses victim's appeal for reasoning due to lack of standing as a party in public prosecution proceedings.

Geschäftsnummer III KZ 51/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the victim's appeal requesting the court to draft a written reasoning for the second-instance judgment. Although the appellant was a victim of robbery, he had not participated as an auxiliary prosecutor and thus lacked standing as a party in the public prosecution phase. The court held that only a party can file a request for reasoning, and the victim's procedural rights were limited to the conditional suspension stage which had already concluded.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 422 § 3 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.: A request for the drafting of a written reasoning and delivery of the judgment with reasoning may be filed only by a party; a victim who has not assumed the status of an auxiliary prosecutor lacks standing to file such a request.

Schlagwörter

KI-generiert
standing of victim auxiliary prosecutor public prosecution request for reasoning procedural standing participation rights second instance judgment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 422 § 3 k.p.k.
W., jako złożonego przez osobę nieuprawnioną (art. 422 § 3 k.p.k.).
Art. 457 § 2 k.p.k.
z art. 457 § 2 k.p.k., przyjęcia wniosku J.
Art. 341 § 1 i 2 k.p.k.
postępowania karnego, zajmować na posiedzeniu w sprawie stanowisko (art. 341 § 1 i 2 k.p.k.), a także prawo do uzyskania odpisu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie (art.
Art. 342 § 5 k.p.k.
341 § 1 i 2 k.p.k.), a także prawo do uzyskania odpisu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie (art. 342 § 5 k.p.k.) oraz złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i dręczenie jego uzasadnienia (art.
Art. 422 § 1 zd. 1 k.p.k.
342 § 5 k.p.k.) oraz złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i dręczenie jego uzasadnienia (art. 422 § 1 zd. 1 k.p.k.) – o ile takowy wyrok by zapadł na posiedzeniu.
Art. 53 k.p.k.
Tym samym nie uzyskał on statusu strony tego postępowania (art. 53 k.p.k.).
Art. 416 k.p.k.
wynika jednoznacznie, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem może złożyć tylko strona (kwestia uprawnień podmiotu określonego w art. 416 k.p.k.
Art. 118 § 1 i 2 k.p.k.
o doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, którego odmówiono przyjęcia, oraz wniesionego na tę odmowę zażalenia – przeprowadzona powyżej stosownie do treści art. 118 § 1 i 2 k.p.k.
art. 217 § 1 k.k
art. 457 § 2 k.p.k
z art. 457 § 2 k.p.k., przyjęcia wniosku J.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, z. 4, poz. 27
uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, z. 4, poz. 27).Zażalenie to nie może być jednak uwzględnione.Jest faktem, że J.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 51/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie J. P. uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 288 § 2 w zw. z art. 288 § 1 w zb. z art. 217 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 września 2013 r. zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. z dnia 12 czerwca 2013 r., odmawiające przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem odmówiono, na podstawie 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k., przyjęcia wniosku J. W. o sporządzenie uzasadnienia do wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 4 czerwca 2013 r. – wobec złożenia wniosku po upływie ustawowego terminu oraz przez osobę nieuprawnioną. Zarządzenie to zaskarżył J. W., który we wniesionym zażaleniu podniósł, że jako ofiara przestępstwa (rozboju) jest w sprawie osobą pokrzywdzoną, nie wie zaś co w sprawie się dzieje, ponieważ nie ma dostępu do akt, a jego prawa – jako osoby pokrzywdzonej – są bezpodstawnie łamane.

Z przytoczonej treści zażalenia można domniemywać, że jego autor wnosi o zmianę zaskarżonego zarządzenia w celu ewentualnego zaskarżenia wyroku Sądu odwoławczego. Za takim rozumieniem żądania zażalenia przemawia również treść samego wniosku, którego odmówiono przyjęcia – „o przesłanie wyroku (…) wraz z uzasadnieniem” – odpowiadająca w swej istocie także dyspozycji art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Interpretacja wniosku J. W. o doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, którego odmówiono przyjęcia, oraz wniesionego na tę odmowę zażalenia – przeprowadzona powyżej stosownie do treści art. 118 § 1 i 2 k.p.k.

– pozwala stwierdzić, że Sąd Najwyższy jest funkcjonalnie właściwy do rozpoznania tego środka odwoławczego (zob. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, z. 4, poz. 27).Zażalenie to nie może być jednak uwzględnione.Jest faktem, że J. W. występował w sprawie jako osoba pokrzywdzona przestępstwem, jednakże z tego faktu nie wypływają dla niego, na obecnym etapie postępowania sądowego, oczekiwane przezeń uprawnienia procesowe. Jako pokrzywdzony, J. W. miał prawo, po wniesieniu przez prokuratora do Sądu wniosku o warunkowe umorzenie prowadzonego przeciwko J.

P. postępowania karnego, zajmować na posiedzeniu w sprawie stanowisko (art. 341 § 1 i 2 k.p.k.), a także prawo do uzyskania odpisu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie (art. 342 § 5 k.p.k.) oraz złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i dręczenie jego uzasadnienia (art. 422 § 1 zd. 1 k.p.k.) – o ile takowy wyrok by zapadł na posiedzeniu. Rzecz jednak w tym, że wobec zajętych na przeprowadzonym posiedzeniu stanowisk, sprawa została ostatecznie rozpoznana na zasadach ogólnych, a J. W. w dalszym postępowaniu sądowym, które toczyło się z oskarżenia publicznego, nie zgłosił swego udziału w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

Tym samym nie uzyskał on statusu strony tego postępowania (art. 53 k.p.k.). W powyższej sytuacji, skoro z treści art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k. wynika jednoznacznie, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem może złożyć tylko strona (kwestia uprawnień podmiotu określonego w art. 416 k.p.k. nie ma w sprawie znaczenia), to nie ulega wątpliwości, że Przewodniczący Wydziału Sądu odwoławczego obowiązany był odmówić przyjęcia wniosku J.

W., jako złożonego przez osobę nieuprawnioną (art. 422 § 3 k.p.k.). Kwestia przekroczenia 7-dniowego terminu do złożenia tego wniosku, w realiach sprawy niesporna, pozostaje – jako powód odmowy jego przyjęcia – jako drugorzędna.Z tych wszystkich względów, nie znajdując podstaw do podważenia zaskarżonego zarządzenia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.