Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 44/20 KI-generiert

Appeal dismissed: Court rejected request to retry case based on formal mislabeling of a request for retrial.

Geschäftsnummer III KZ 44/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate judge's refusal to accept a request for retrial. The appellant had submitted a letter claiming he did not commit the offense, which the lower court treated as a formal request for retrial rather than an ex officio retrial request. The court held that the document's content and conclusion clearly indicated a request for retrial, and the appellant failed to cite any statutory grounds for an ex officio retrial under the relevant criminal procedure code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 540 § 1a k.p.k.; Art. 104 § 1 k.p.w.: A document labeled as a request for retrial but containing arguments for an ex officio retrial is treated as a request for retrial; ex officio retrial requires specific statutory grounds not present in the document.

Schlagwörter

KI-generiert
request for retrial ex officio retrial criminal procedure code formal defect appellate review procedural classification written evidence Einstellung des Strassenverkehrsverfahrens

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 437 § 1 k.p.k.
akt II W (…) na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 540 § 1a k.p.k.
W kontekście treści wniosku wznowieniowego oraz konkluzji zawartej w zażaleniu, w której bez wątpienia występuje omyłka pisarska, gdyż przepisu art. 540 § 1a k.p.k. w kodeksie postępowania karnego nie ma, zauważyć natomiast należy, że wszystkie z przyczyn wymienionych w art.
art. 542 § 3 k.p.k.
Zgodnie ze stosowanym odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia art. 542 § 3 k.p.k. (art.
art. 104 § 1 k.p.w.
113 § 1 k.p.w.) postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie stwierdzenia jednego z uchybień wymienionych w przepisie art. 104 § 1 k.p.w.
art. 118 § 1 i 2 k.p.k.
Znaczenie treści czynności procesowej ocenia się wszak według treści złożonego oświadczenia, a niewłaściwe oznaczenie czynności procesowej, a zwłaszcza środka zaskarżenia, nie pozbawia jej znaczenia prawnego (art. 118 § 1 i 2 k.p.k. w zw.
art. 38 § 1 k.p.w.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II W (…) na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
Zgodnie ze stosowanym odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia art. 542 § 3 k.p.k.
art. 113 § 1 k.p
(art. 113 § 1 k.p.w.) postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie stwierdzenia jednego z uchybień wymienionych w przepisie art.
art. 104 § 1 k.p
113 § 1 k.p.w.) postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie stwierdzenia jednego z uchybień wymienionych w przepisie art. 104 § 1 k.p.w.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 44/20 POSTANOWIENIE Dnia 2 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 2 września 2020 r. na posiedzeniu w sprawie J. T. ukaranego za czyny z art. 96 § 3 k.w. zażalenia ukaranego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w G. delegowanej do Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKo (…) o odmowie przyjęcia wniosku J. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt II W (…) na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEJ. T. w dniu 12 listopada 2019 r. (data wpływu do V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. ) przesłał do Sądu Okręgowego w G. , drogą elektroniczną, wniosek o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt II W (…). W piśmie tym wskazał, że w związku z tym, iż 22 stycznia 2018 r. sprzedał pojazd o numerze rejestracyjnym (…), nie mógł odpowiadać za wykroczenie popełnione tym pojazdem, gdyż nie był jego właścicielem.

Mimo powyższej okoliczności został skazany za wykroczenie, którego nie popełnił. W związku z tym ukarany wniósł o wznowienie postępowania z urzędu i uniewinnienie go „od czynu określonego w punkcie III wyroku Sądu Rejonowego a utrzymanego w mocy przez Sąd Okręgowy”.W dniu 29 października 2019 r. wnioskodawca złożył wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu złożenia „skargi konstytucyjnej oraz skargi o wznowienie postępowania” (k.19).Postanowieniem z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt II AKo (…), Sąd Apelacyjny w (…) nie uwzględnił wniosku J.

T. o wyznaczenie obrońcy z urzędu (k. 28).Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez jego sporządzenie i podpisanie przed adwokata lub radcę prawnego w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku sporządzonego osobiście (k. 32). Wezwanie doręczono ukaranemu w dniu 5 czerwca 2020 r. (k. 33).W związku z tym, że ukarany nie uzupełnił braku formalnego w wyznaczonym terminie, zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKo (…), sędzia Sądu Okręgowego w G. delegowana do Sądu Apelacyjnego w (…), odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez J.T..

Odpis zarządzenia doręczono ukaranemu w dniu 4 lipca 2020 r. W ustawowym terminie ukarany wywiódł od powyższego zarządzenia zażalenie wskazując, że zarządzenie jest bezzasadne ponieważ nigdy nie składał wniosku o wznowienie postępowania, tylko napisał pismo, by sąd wznowił postępowanie z urzędu, ponieważ jego czyn nie stanowił wykroczenia, a mimo to został skazany.W konkluzji skarżący wniósł „o wznowienie postępowania obowiązkowo z art. 540 § 1a k.p.k. i umorzenie postępowania zgodnie z zasadą wątpliwości na korzyść oskarżonego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarówno z treści pisma ukaranego z dnia 12 listopada 2019 r., jak i z zażalenia wynika, że w pełni zasadnie pismo ukaranego z dnia 12 listopada 2019 r. potraktowano jako wniosek o wznowienie postępowania. Żadna ze wskazanych w ww. pismach procesowych przyczyn, z jakimi skarżący wiąże potrzebę wzruszenia zapadłych w sprawie orzeczeń, nie mogła być potraktowana jako podstawa do wznowienia postępowania z urzędu. Zgodnie ze stosowanym odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia art. 542 § 3 k.p.k. (art. 113 § 1 k.p.w.) postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie stwierdzenia jednego z uchybień wymienionych w przepisie art. 104 § 1 k.p.w.

O takim uchybieniu skarżący nie wspomniał. Zasadnie zatem pismo skazanego zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania. Znaczenie treści czynności procesowej ocenia się wszak według treści złożonego oświadczenia, a niewłaściwe oznaczenie czynności procesowej, a zwłaszcza środka zaskarżenia, nie pozbawia jej znaczenia prawnego (art. 118 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w.). W kontekście treści wniosku wznowieniowego oraz konkluzji zawartej w zażaleniu, w której bez wątpienia występuje omyłka pisarska, gdyż przepisu art. 540 § 1a k.p.k. w kodeksie postępowania karnego nie ma, zauważyć natomiast należy, że wszystkie z przyczyn wymienionych w art. 540 k.p.k. mogą być podstawą wznowienia postępowania wyłącznie na wniosek.

Powyższe wskazuje, że nadane w drodze elektronicznej pismo ukaranego z dnia 12 listopada 2019 r. mogło być traktowane w warstwie formalnej jedynie jako wniosek o wznowienie postępowania, a nie mający charakter sygnalizacji wniosek o wznowienie postępowania z urzędu. Powyższe nie jest oczywiście jednoznaczne z konstatacją, że zawarte we wniosku twierdzenia uzasadniałyby wznowienie postępowania, gdyż merytorycznej trafności tych tez Sąd Najwyższy w niniejszym postępowaniu oczywiście nie bada. Na marginesie należy zauważyć, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) rozważano kwestię wznowienia postępowania z urzędu.

Kontrola przeprowadzona pod tym kątem, w związku z pismem skarżącego z dnia 9 czerwca 2020 r., zakończyła się wydaniem zarządzenia z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKo (…) informującego ukaranego, że „w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt II W (…) utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt V Ka (…), nie zachodzą bezwzględne przyczyny odwoławcze”. Omyłkowo jednak w zarządzeniu tym odwołano się do treści art. 439 § 1 k.p.k., zamiast do art. 104 § 1 k.p.w., co z perspektywy kwestii analizowanej przez Sąd Najwyższy w niniejszym postępowaniu nie ma jednak znaczenia.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.