Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 42/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on lack of jurisdiction, ruling it is not a court of appeal for ordinary courts.

Geschäftsnummer III KZ 42/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court declared the prosecutor's appeal inadmissible due to a lack of jurisdiction, ordering the case back to the District Court. The prosecutor argued for Supreme Court review of a decision denying a deadline extension, but the court found no statutory basis for such appellate function. The decision rests on the principle that the Supreme Court is not a general court of appeal for ordinary courts unless explicitly mandated by specific criminal procedure statutes.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 27 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 459 § 1 k.p.k.: The Supreme Court is not a court of appeal for ordinary courts; its appellate jurisdiction is strictly limited to cases expressly provided for by law.

Schlagwörter

KI-generiert
jurisdiction of Supreme Court court of appeal limitation criminal procedure code procedural inadmissibility ordinary courts hierarchy Wiederaufnahme des Verfahrens Wiederherstellung der Frist Verhandlungsverschiebung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 27 k.p.k.
Właściwość funkcjonalną Sądu Najwyższego określa przepis art. 27 k.p.k., który stanowi, że Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje oraz środki odwoławcze i inne sprawy w wypadkach określonych w ustawie.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Przyjmuje się zatem, iż Sąd Najwyższy nie jest sądem odwoławczym w odniesieniu do sądów powszechnych, ponieważ funkcje odwoławcze Sądu Najwyższego są ograniczone tylko do wypadków wskazanych w ustawie - art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. i art.
Art. 459 § 1 k.p.k.
i art. 459 § 1 k.p.k., art.
Art. 441 § 5 k.p.k.
459 § 1 k.p.k., art. 441 § 5 k.p.k., art.
Art. 530 § 3 k.p.k.
441 § 5 k.p.k., art. 530 § 3 k.p.k., art.
Art. 538 § 2 k.p.k.
530 § 3 k.p.k., art. 538 § 2 k.p.k. i art.
Art. 539a k.p.k.
i art. 539a k.p.k. Podstawowym zadaniem Sądu Najwyższego jest zatem rozpoznawanie kasacji, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, zaś rozpoznawanie środków odwoławczych tylko w wypadkach, gdy według ustawy Sąd Najwyższy staje się sądem odwoławczym, tj.
Art. 430 § 2 k.p.k.
Art. 35 § 1 k.p.k.
W tej sytuacji omawiane zażalenie należało przekazać na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. do rozpoznania wskazanemu sądowi.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert
I ACz 1363/12
Appeal dismissed because filing a request to restore a deadline does not automatically invalidate a late appeal decision.
I ACz 1786/14
Appeal against order to restore appeal deadline dismissed as order did not end proceedings.
II Cz 517/14
Court of Appeal quashes lower court order for remand due to failure to examine fee waiver request.
I ACz 842/12
Appeal dismissed because plaintiff failed to pay appeal fee on time despite court summons and fee exemption order. The court rejected the claim that the exemption covered appeal fees. The appeal was deemed untimely and inadmissible. The appeal was dismissed because the plaintiff failed to pay the appeal fee within the statutory deadline, despite a clear court order exempting him only from the filing fee. The court found the plaintiff's argument that the exemption covered the appeal fee was legally unfounded, as the exemption order explicitly distinguished between the two fees. Consequently, the appeal was declared untimely and inadmissible under the Civil Procedure Code. The appeal was dismissed because the plaintiff failed to pay the appeal fee within the statutory deadline, despite a clear court order exempting him only from the filing fee. The court found the plaintiff's argument that the exemption covered the appeal fee was legally unfounded, as the exemption order explicitly distinguished between the two fees. Consequently, the appeal was declared untimely and inadmissible under the Civil Procedure Code.
I ACz 1961/12
Appeal dismissed because ruling on restoring a procedural deadline is not appealable under Polish Civil Procedure Code.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 42/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie A. B.,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 13 października 2021 r. zażalenia prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. Wydział V Karny Odwoławczy z dnia 1 września 2021 r., sygn. akt V Ka (...), w przedmiocie odmówienia przywrócenia terminu, p o s t a n o w i ł: stwierdzić niewłaściwość Sądu Najwyższego i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. Wydział V Karny Odwoławczy.

UZASADNIENIEW dniu 21 września 2021 r. do Sądu Najwyższego przekazano celem rozpoznania zażalenie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. Wydział V Karny Odwoławczy z dnia 1 września 2021 r., sygn. akt V Ka (…), w przedmiocie odmówienia przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w G. Wydział V Karny Odwoławczy z dnia 18 czerwca 2021 r., o pozostawieniu bez rozpoznania apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w G. Wydział II Karny z dnia 8 kwietnia 2021 r., w sprawie o sygn. akt II K (…).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Brak jest podstaw prawnych, aby przyjmować właściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania przekazanego zażalenia. Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie przewidują domniemania właściwości Sądu Najwyższego do rozpoznawania wszelkich środków odwoławczych od decyzji podejmowanych przez sądy powszechne, czy to w pierwszej, czy w drugiej instancji, lecz wręcz przeciwnie, do rozpoznania wspomnianych środków odwoławczych wymagają wyraźnej podstawy prawnej. Właściwość funkcjonalną Sądu Najwyższego określa przepis art. 27 k.p.k., który stanowi, że Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje oraz środki odwoławcze i inne sprawy w wypadkach określonych w ustawie.

Przyjmuje się zatem, iż Sąd Najwyższy nie jest sądem odwoławczym w odniesieniu do sądów powszechnych, ponieważ funkcje odwoławcze Sądu Najwyższego są ograniczone tylko do wypadków wskazanych w ustawie - art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 459 § 1 k.p.k., art. 441 § 5 k.p.k., art. 530 § 3 k.p.k., art. 538 § 2 k.p.k. i art. 539a k.p.k. Podstawowym zadaniem Sądu Najwyższego jest zatem rozpoznawanie kasacji, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, zaś rozpoznawanie środków odwoławczych tylko w wypadkach, gdy według ustawy Sąd Najwyższy staje się sądem odwoławczym, tj. w postępowaniu „okołokasacyjnym” (art. 530 § 3 k.p.k.), „wznowieniowym” (art. 544 § 2 k.p.k., art. 547 § 3 k.p.k.) oraz „skargowym” (art. 539f k.p.k.).

Należy zaznaczyć, że zaskarżone zarządzenie nie zostało wydane w tzw. trybie przedkasacyjnym, ewentualnie w układzie procesowym, w którym Sąd Najwyższy byłby uprawniony do orzekania w przedmiocie wznowienia postępowania, bowiem rozpoznawana sprawa dotyczy kwestii związanej z dopuszczalnością apelacji od wyroku Sądu Rejonowego, której ustawa procesowa nie pozostawia w sferze orzeczniczej Sądu Najwyższego W związku z tym właściwym do rozpoznana niniejszego zażalenia na podstawie art. 430 § 2 k.p.k. jest Sąd Okręgowy w G. – jako sąd odwoławczy - orzekający w innym równorzędnym składzie (por.

D. Świecki [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz. J. Skorupka (red), Warszawa 2015, s. 1108; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 26 października 2007 r., V KZ 66/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 2404; 23 marca 2006 r., III KZ 8/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 637; 25 maja 2010 r., III KZ 38/10, OSNKW 2010, z. 8, poz. 740). W tej sytuacji omawiane zażalenie należało przekazać na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. do rozpoznania wskazanemu sądowi.