Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 37/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal due to lack of legal basis for re-examining appeal already decided by lower court.

Geschäftsnummer III KZ 37/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal, leaving it without consideration, because the lower court had already functionally adjudicated the appeal despite procedural irregularities. The appellant argued that the lower court's decision was flawed due to errors in scheduling and documentation, claiming the appeal was improperly handled. The court ruled that since the appeal had already been decided by the lower court, there was no legal ground for the Supreme Court to reopen the matter.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Ustawa o postępowaniu karnym; brak podstawy prawnej do ponownego rozpoznania zażalenia, które zostało już rozstrzygnięte przez sąd funkcjonalnie niewłaściwy.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural irregularities appeal dismissal functional jurisdiction re-examination prohibition court scheduling errors

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Ustawa o postępowaniu karnym

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
uchwała SN z 27 lutego 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, nr 4, poz. 27

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 37/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie A. B.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na skutek zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania. UzasadnienieZaskarżonym zarządzeniem z dnia 16 marca 2015 r. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, albowiem został złożony po upływie terminu zawitego 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.

Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany. Zażalenie to zostało rozpoznane przez Sąd Okręgowy w G. na posiedzeniu w dniu 24 marca 2015 r., choć jak wynika z zarządzenia z dnia 17 marca 2015 r. przedmiotem posiedzenia powinien być wniosek skazanego o „przywrócenie terminu do sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku”, zaś pierwotnie wpisano do części wstępnej postanowienia z dnia 24 marca 2015 r., że chodzi o zażalenie na odmowę przywrócenia terminu. Następnie postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. sprostowano tę omyłkę, ale także w tym postanowieniu popełniono kolejną, gdyż postanowiono sprostować „komparycję wyroku”, choć w rzeczywistości chodzi o postanowienie.

Ponadto w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 marca 2014 r. wskazano, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie skazanego złożone w dniu „16 marca 2015 r.”, choć pismo skazanego opatrzone tą datą (tzw. prezentata Sądu) nie zawierało elementu zaskarżenia, a dotyczyło m.in. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Natomiast zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku skazany wniósł 18 marca 2015 r., a wpłynęło do Sądu Okręgowego w dniu 19 marca 2015 r. Wobec tego należy przyjąć, że to zażalenie było przedmiotem rozpoznania na posiedzeniu w dniu 24 marca 2015 r., skoro wpisano w komparycji postanowienia, że chodzi o zażalenie na „Zarządzenie up.

Sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 marca 2015 r.”. Niestety widoczny brak staranności w organizowaniu pracy orzeczniczej Sądu Okręgowego w G. doprowadził do wydania postanowienia z dnia 24 marca 2015 r. o utrzymaniu w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, choć Sąd ten nie był funkcjonalnie właściwy do jego rozpoznania (por. uchwałę SN z 27 lutego 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, nr 4, poz. 27). Wobec tego w obrocie prawnym funkcjonuje orzeczenie rozstrzygające zażalenie. Tym samym doszło już do rozpoznania tej kwestii.

Pomimo, że uczynił to Sąd funkcjonalnie niewłaściwy, brak jest podstawy prawnej do ponownego rozpoznania zażalenia przez Sąd Najwyższy. Wobec tego zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania. aw