Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 27/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for retrial of final judgment on delay in proceedings due to statutory prohibition.

Geschäftsnummer III KZ 27/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's order refusing a retrial request. The appellant argued that the final judgment on delay was flawed, but the court found no legal error in the refusal. The decision relied on the statutory prohibition against retrials for cases concluded under the specific delay statute and confirmed that the appellant's claims were inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Art. 429 § 1 k.p.k. - Wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego na podstawie ustawy o skardze na zwłokę jest niedopuszczalne.

Schlagwörter

KI-generiert
wznowienie postępowania nieuzasadniona zwłoka skarga na zwłokę postanowienie Sądu Najwyższego odmowa przyjęcia wniosku

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
art. 429 § 1 k.p.k.
To z kolei obligowało, zgodnie z treścią stosowanego „odpowiednio” w postępowaniu wznowieniowym art. 429 § 1 k.p.k., do odmowy przyjęcia takiego wniosku.
art. 429 § 1 k.p.k
To z kolei obligowało, zgodnie z treścią stosowanego „odpowiednio” w postępowaniu wznowieniowym art. 429 § 1 k.p.k., do odmowy przyjęcia takiego wniosku.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie V KZ 24/07
postanowienie III KZ 65/14
V KZ 24/07
Supreme Court dismisses appeal, ruling renewal requests for delay complaints are inadmissible by law.
III KZ 65/14
Trafnie odwołano się w nim do kolejnego orzeczenia Sądu Najwyższego, wydanego już na gruncie ustawy w znowelizowanym brzmieniu (III KZ 65/14), notabene w analogicznej sprawie skarżącego, w którym wykazano niezasadność takiej argumentacji.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 27/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2015r., zażalenia A. B. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. II AKo […], odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 grudnia 2014r. w sprawie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, sygn.

V S […], p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEZażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew skrajnie lakonicznym zarzutom tego środka odwoławczego zaskarżone zarządzenie nie zapadło z naruszeniem powołanych przez jego autora przepisów, czy też pominięciem istotnych zmian legislacyjnych. Przeciwnie, wydane zostało w następstwie respektowania ustawowych wymogów oraz stanowiska prezentowanego w tej materii w orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienie V KZ 24/07), z których wynika, że niedopuszczalne jest wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.

U. Nr 179 poz. 1843). To z kolei obligowało, zgodnie z treścią stosowanego „odpowiednio” w postępowaniu wznowieniowym art. 429 § 1 k.p.k., do odmowy przyjęcia takiego wniosku. Oczywiście bezzasadne było po raz kolejny powtarzane twierdzenie A. B. o nieaktualności stanowiska wyrażonego w powyższym judykacie w świetle noweli z dnia 20 lutego 2009 r. (Dz. U. Nr 61, poz. 498). Kwestia ta nie pozostała poza zakresem rozważań poprzedzających wydanie zaskarżonego zarządzenia, czego dowodzi jego uzasadnienie. Trafnie odwołano się w nim do kolejnego orzeczenia Sądu Najwyższego, wydanego już na gruncie ustawy w znowelizowanym brzmieniu (III KZ 65/14), notabene w analogicznej sprawie skarżącego, w którym wykazano niezasadność takiej argumentacji. l.n