Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 24/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal to retry criminal execution proceedings regarding incidental psychological assessment order.

Geschäftsnummer III KZ 24/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a ruling refusing to reopen criminal execution proceedings. The appellant argued that the case met the criteria for a retrial under Article 540 § 1(2) of the Criminal Procedure Code. The court held that the power to retry in execution proceedings is limited to final decisions closing the matter, and an order for psychological assessment is merely incidental to the execution of the sentence rather than a definitive ruling on criminal liability.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.: The authority to retry proceedings in criminal execution is restricted to final decisions that definitively close the matter and permanently alter the manner of punishment execution; incidental orders regarding psychological assessments do not qualify for retrial as they pertain to the execution phase rather than criminal liability.

Schlagwörter

KI-generiert
criminal execution proceedings retrial of final decisions incidental orders psychological assessment criminal liability determination finality of execution rulings procedural admissibility Wiederaufnahme des Verfahrens

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
S., podnosząc, że istniały podstawy do wszczęcia postępowania w oparciu o przepis art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie okazało się bezzasadne.
Art. 530 § 3 k.p.k.
z art. 530 § 3 k.p.k. w dniu 15 czerwca 2021 r., zażalenia wniesionego przez skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 kwietnia 2021 r., sygn.
art. 545 § 1 k.p.k
S.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 3 k.p.k
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k
S., podnosząc, że istniały podstawy do wszczęcia postępowania w oparciu o przepis art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie okazało się bezzasadne.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 24/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie A. S.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. w dniu 15 czerwca 2021 r., zażalenia wniesionego przez skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt II AKo (…), o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej postanowieniem Sądu Okręgowego w Z. w Wydziale III Penitencjarnym i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt III Kow (…), utrzymującym w mocy zarządzenie Sędziego Penitencjarnego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 21 lutego 2018 r., sygn. akt III Pen (…), p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania z uwagi na to, że jego rozpoznanie było niedopuszczalne. Zażalenie na to zarządzenie wniósł A. S., podnosząc, że istniały podstawy do wszczęcia postępowania w oparciu o przepis art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie okazało się bezzasadne. Możliwość wznowienia postępowania toczącego się w ramach postępowania wykonawczego ogranicza się do tych tylko postanowień, które je kończą i definitywnie zamykają załatwienie danej kwestii, mając przez to cechę trwałości; innymi słowy, powodują trwałe przekształcenie sposobu bądź trybu wykonywania kary lub innego środka.

Za takie orzeczenie nie może być uznane postanowienie sądu utrzymujące w mocy zarządzenie stwierdzające konieczność przeprowadzenia badań psychologicznych skazanego, gdyż jego przedmiotem nie jest kwestia odpowiedzialności karnej skarżącego. Ma ono jedynie charakter incydentalny – który choć nieobojętny dla osadzonego - zmierza jedynie do ustalenia wskazań co do dalszej pracy psychologicznej i wychowawczej ze skazanym.Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.