Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 24/17 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept retrial request due to missing formal defense requirement.

Geschäftsnummer III KZ 24/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the defendant's request for a retrial. The defendant argued for a retrial, but the court found the request procedurally inadmissible because it lacked the mandatory signature of the appointed defense counsel required by law. The court ruled that the defense counsel's opinion was sufficient and the defendant's disagreement did not justify appointing a new defender, leading to the dismissal of the appeal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 545 § 1 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if not signed by the defense counsel or legal representative as mandated by statute, and the defendant's personal disagreement with the counsel's opinion does not create an obligation to appoint a new defender.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request defense counsel signature procedural inadmissibility formal requirement criminal procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 545 § 2 k.p.k.
UZASADNIENIEPowyższym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie zakończonego prawomocnie postępowania z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci realizacji wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k.W zażaleniu, poza poruszeniem kwestii obrony, do której odniesiono się powyżej, skarżący nie przedstawił argumentacji, która pozostawałyby w jakimkolwiek związku z przedmiotem zaskarżenia, stąd skuteczne być ono w najmniejszym stopniu nie mogło.
art. 157 § 2 k.k
J., skazanego z art. 157 § 2 k.k.
art. 545 § 2 k.p.k
UZASADNIENIEPowyższym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie zakończonego prawomocnie postępowania z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci realizacji wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
z art. 545 § 1 k.p.k.W zażaleniu, poza poruszeniem kwestii obrony, do której odniesiono się powyżej, skarżący nie przedstawił argumentacji, która pozostawałyby w jakimkolwiek związku z przedmiotem zaskarżenia, stąd skuteczne być ono w najmniejszym stopniu nie mogło.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 24/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie S. J., skazanego z art. 157 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2017r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 kwietnia 2017r., odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 3 lutego 2010r.,sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEPowyższym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie zakończonego prawomocnie postępowania z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci realizacji wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany. Było ono jednak oczywiście bezzasadne.Przypomnieć należy, co zostało już w sposób klarowny wyłożone w piśmie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2017r. (k. 35), że S.J. prawa do obrony pozbawiony w niniejszym postępowaniu wznowieniowym nie został.

Wszak zgodnie z jego wnioskiem wyznaczono mu obrońcę z urzędu. Ten jednak po zapoznaniu się z aktami sprawy podstaw do wznowienia postępowania nie stwierdził, przedstawiając stosowną w tej materii opinię (k. 28-33). Fakt, że skazany jej nie podziela, nie stanowił okoliczności rodzącej obowiązek wyznaczania mu kolejnego obrońcy z urzędu. Prawidłowo zatem został on wspomnianym wyżej zarządzeniem wezwany do ewentualnego uzupełnienia wniosku w sposób tam określony, w sytuacji gdyby – mimo opinii przedłożonej przez obrońcę z urzędu – nadal wyrażał wolę skutecznego złożenia takiego pisma procesowego.

Skoro tej powinności nie zrealizował, poprzez przedłożenie wniosku o wznowienie podpisanego – zgodnie z warunkiem określonym przepisem art. 545 § 2 k.p.k. – przez ustanowionego obrońcę lub pełnomocnika, odmowa przyjęcia pisma złożonego w kształcie niedopuszczalnym procesowo była oczywistą tego konsekwencją, zgodnie z 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.W zażaleniu, poza poruszeniem kwestii obrony, do której odniesiono się powyżej, skarżący nie przedstawił argumentacji, która pozostawałyby w jakimkolwiek związku z przedmiotem zaskarżenia, stąd skuteczne być ono w najmniejszym stopniu nie mogło.

Podzielając zatem stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.