Supreme Court dismisses appeal against refusal to retry case for lack of delay violation. Appeal lacks merit due to prior Supreme Court precedent.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order refusing to retry a case alleging procedural delay. The appellant merely cited Supreme Court precedents without engaging with the lower court's reasoning, which explicitly referenced those same precedents. Consequently, the court found the appeal baseless and upheld the original order denying the retrial request.
Legislator-Regeste
KI-generiertUstawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; art. 429, 430, 540, 540a, 540b k.p.k.: An appeal against a refusal to retry a case for alleged delay is inadmissible if the appellant fails to provide new arguments or engage with the reasoning of the lower court, especially when the lower court's decision relies on established Supreme Court precedent.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III KZ 22/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2015r., zażalenia A. B. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 stycznia 2015r., sygn. II AKo […], odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 listopada 2014r. w sprawie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, sygn.
XIII S […], p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEA. B. po raz kolejny złożył zażalenie na zarządzenie odmawiające przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.Całość zażalenia sprowadza się do jednozdaniowego twierdzenia, że zaskarżone zarządzenie „narusza przepisy ustawy z 17.06.04r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) i noweli do tej ustawy z 20.02.09r. oraz przepisy art. 429 k.p.k., art. 430 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k., art. 540 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 540 a i b k.p.k.”, a zatem zażalenie jest zasadne.
W przeciwieństwie do zażalenia, zaskarżone zarządzenie zostało należycie umotywowane, z szerokim zacytowaniem stanowiska Sądu Najwyższego o niedopuszczalności wznowienia postępowania w tej kategorii spraw, jak również ze wskazaniem, że zachowuje ono aktualność po nowelizacji ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – postanowienia Sądu Najwyższego w sprawach V KZ 24/07 oraz III KZ […]. To ostatnie zapadło zresztą w innej sprawie autora niniejszego zażalenia.
Niepodjęcie żadnej polemiki z argumentacją wszak doskonale skarżącemu znaną, już prima facie czyni obecne zażalenie oczywiście bezpodstawnym. Stan ten implikował zatem nieuwzględnienie zażalenia A. B. i utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia. l.n