Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 21/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal against refusal of court-appointed defense counsel.

Geschäftsnummer III KZ 21/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's refusal to accept a second request for court-appointed counsel. The appellant argued against a prior opinion stating no defense was needed, prompting a new request which was rejected. The court held that no appeal remedy exists against such a refusal under the Code of Criminal Procedure, rendering the appeal inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 426 § 1 k.p.k.; The term 'does not apply' in the context of appeal remedies against refusal of court-appointed counsel implies no further appeal is possible, precluding any legal challenge to the lower court's decision.

Schlagwörter

KI-generiert
court-appointed counsel criminal appeal procedure inadmissible appeal refusal of defense Code of Criminal Procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k.
IV KZ 30/13 poglądu, zgodnie z którym interpretacja określonego w art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. zwrotu „nie przysługuje” winna być analogiczna (zakaz interpretacji homonimicznej) jak jego odpowiednika użytego przez ustawodawcę w treści art.
Art. 426 § 1 k.p.k.
zwrotu „nie przysługuje” winna być analogiczna (zakaz interpretacji homonimicznej) jak jego odpowiednika użytego przez ustawodawcę w treści art. 426 § 1 k.p.k.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Brak w szczególności podstawy prawnej do wydania – jak uczyniono to in concreto - zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego w trybie określonym w art. 429 § 1 k.p.k.; wystarczająca pozostawała tu reakcja o charakterze administracyjno-porządkowym.
Art. 93 § 2 k.p.k.
art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k
IV KZ 30/13 poglądu, zgodnie z którym interpretacja określonego w art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 426 § 1 k.p.k
zwrotu „nie przysługuje” winna być analogiczna (zakaz interpretacji homonimicznej) jak jego odpowiednika użytego przez ustawodawcę w treści art. 426 § 1 k.p.k.
art. 93 § 2 k.p.k
art. 429 § 1 k.p.k
Brak w szczególności podstawy prawnej do wydania – jak uczyniono to in concreto - zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego w trybie określonym w art. 429 § 1 k.p.k.; wystarczająca pozostawała tu reakcja o charakterze administracyjno-porządkowym.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 21/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie A. B., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 kwietnia 2016r., zażalenia skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 lutego 2016r., odmawiające przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 4 lutego 2016r., p o s t a n o w i ł pozostawić zażalenie bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 sierpnia 2015r. A. B. wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (k. 671). Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2015r. uwzględniono wniosek skazanego (k. 680). Wyznaczony z urzędu obrońca sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia kasacji (k. 684-687). W dniu 25 stycznia 2016r. do Sądu Okręgowego w G. wpłynęło kolejne pismo skazanego, w którym wyrażając dezaprobatę dla powyższej opinii, skazany złożył ponowny wniosek o ustanowienie mu kolejnego obrońcy z urzędu (k. 696-696v).

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2016r. został on rozpoznany odmownie (k. 698). Skazany zaskarżył to postanowienie. W konsekwencji zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniesionego zażalenia. U podstaw takiego rozstrzygnięcia legło twierdzenie, że w postępowaniu okołokasacyjnym na odmowę uwzględnienia wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu środek odwoławczy nie przysługuje (art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k.)Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Rozpoznanie przyjętego i przedstawionego Sądowi Najwyższemu zażalenia okazało się niedopuszczalne.Wniosek powyższy wynika z zaprezentowanego przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013r. w sprawie sygn.

IV KZ 30/13 poglądu, zgodnie z którym interpretacja określonego w art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. zwrotu „nie przysługuje” winna być analogiczna (zakaz interpretacji homonimicznej) jak jego odpowiednika użytego przez ustawodawcę w treści art. 426 § 1 k.p.k. Na gruncie tego przepisu wypracowano jednolity dorobek orzeczniczy, który nie pozostawia wątpliwości co do sposobu postępowania w przypadku złożenia określonego w nim środka odwoławczego. Za taką wykładnią art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. przemawiają także niezwykle istotne względy celowościowe szeroko omówione w powołanym judykacie.Przechodząc zatem na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należało, że złożenie zażalenia na odmowę wyznaczenia adwokata lub rady prawnego w celu sporządzenia kasacji nie powinno wywoływać żadnych skutków prawnych, a zwłaszcza obligować prezesa sądu ani innych podmiotów wymienionych w art. 93 § 2 k.p.k. do podjęcia jakichkolwiek czynności procesowych.

Brak w szczególności podstawy prawnej do wydania – jak uczyniono to in concreto - zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego w trybie określonym w art. 429 § 1 k.p.k.; wystarczająca pozostawała tu reakcja o charakterze administracyjno-porządkowym. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.