Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 11/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility due to improper legal basis citation by appellate court.

Geschäftsnummer III KZ 11/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal regarding the inadmissibility of a retrial request. The appellate court incorrectly cited Article 545 § 1 of the Code of Criminal Procedure as the sole basis for rejecting the request, while the applicant argued for a different legal ground. The court ruled that because the appellate court's decision lacked the specific negative procedural prerequisite required for absolute inadmissibility, the request was inadmissible by operation of law, making the appeal itself inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.: An appeal against a decision to leave a retrial request without consideration is inadmissible if the decision was issued by a court other than the court of first instance, as such a remedy is restricted to decisions by the court of first instance.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissibility by operation of law retrial request rejection appellate court decision procedural prerequisite negative procedural prerequisite Code of Criminal Procedure remedy restriction Nichtigkeitsverfahren

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 545 § 1 k.p.k.
Sąd Apelacyjny w […] – przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia „art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.” – postanowił „pozostawić wniosek E.
Art. 430 § 1 k.p.k.
Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k. Odpowiednie stosowanie tego przepisu na mocy art.
Art. 463 § 1 k.p.k.
z dnia 13 stycznia 2022 roku” odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.
Art. 547 § 1 k.p.k.
ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji wskazanej w art. 547 § 1 k.p.k., tzn.
Art. 429 § 1 k.p.k.
oznacza, że pomimo przyjęcia wniosku i skierowania do rozpoznania, sąd wznowieniowy powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia określone w art. 429 § 1 k.p.k. Trzeba jednak podkreślić, że recypowanie tylko § 1 art.
art. 545 § 1 k.p.k
Sąd Apelacyjny w […] – przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia „art. 545 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.” – postanowił „pozostawić wniosek E.
art. 463 § 1 k.p.k
z dnia 13 stycznia 2022 roku” odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.
art. 430 § 1 k.p.k
Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II KZ 3/03
26.02.2003 r., II KZ 3/03, LEX nr 75363).W zaistniałej sytuacji, w myśl art.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 11/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie z wniosku E. M.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 czerwca 2022 r. zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II AKo […]w przedmiocie „pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy prawa” p o s t a n o w i ł zażalenie pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

E. M. wniosła o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt XIV K […]. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny w […] – przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia „art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.” – postanowił „pozostawić wniosek E. M. jako niedopuszczalny z mocy prawa”. Zażalenie na to postanowienie wniosła wnioskodawczyni E. M..

Zarządzeniem upoważnionego sędziego z dnia 7 lutego 2022 r. – wobec stwierdzenia, że ww. zażalenie na „zarządzenie Sędziego Okręgowego w K. del. do II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] SSO T. G. z dnia 13 stycznia 2022 roku” odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania. Punktem wyjścia do rozważań uzasadniających tę konkluzję jest ustalenie trybu, w jakim przedmiotowe postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2022 r. zostało wydane.

W jego podstawie prawnej ograniczono się do wskazania przepisu odsyłającego, tj. art. 545 § 1 k.p.k., a także przywołano negatywną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., choć stan powagi rzeczy osądzonej tworzą jedynie orzeczenia merytoryczne, natomiast orzeczenia formalne tylko wówczas, gdy oparte są na ujemnej przesłance procesowej o charakterze bezwzględnym, a zatem takiej, która nie może zostać usunięta. Sama zaś część dyspozytywna postanowienia – z punktu widzenia możliwych do zastosowania przepisów – została sformułowana w sposób wykazujący na braki, gdyż Sąd Apelacyjny postanowił „pozostawić wniosek E. M. jako niedopuszczalny z mocy prawa”.

Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k. Odpowiednie stosowanie tego przepisu na mocy art. 545 § 1 k.p.k. oznacza, że pomimo przyjęcia wniosku i skierowania do rozpoznania, sąd wznowieniowy powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia określone w art. 429 § 1 k.p.k. Trzeba jednak podkreślić, że recypowanie tylko § 1 art. 430 k.p.k. ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji wskazanej w art. 547 § 1 k.p.k., tzn. gdy to postanowienie wydał sąd okręgowy.

W odniesieniu do sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego taki środek zaskarżenia nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dn. 26.02.2003 r., II KZ 3/03, LEX nr 75363).W zaistniałej sytuacji, w myśl art. 430 § 1 k.p.k., należało zażalenia pozostawić bez rozpoznania, albowiem w niniejszej sprawie jest ono niedopuszczalne z mocy ustawy. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. a.s.