Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 97/23 KI-generiert

Supreme Court dismisses private request for ex officio retrial due to lack of standing under Criminal Procedure Code.

Geschäftsnummer III KO 97/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court declared inadmissible a request for a retrial filed by a private individual, treating it merely as a notification to the court. The applicant, who was not a party to the criminal proceedings, argued that a specific judge's appointment constituted a ground for retrial. The court ruled that while parties can signal such errors, only the court may initiate a retrial, and the applicant lacked the legal standing to do so.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 9 § 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for a retrial initiated by a party or interested person must be treated as a notification; the court alone has the authority to decide on the necessity of a retrial ex officio, and the requester must demonstrate direct interest in the proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
ex officio retrial criminal procedure code standing to sue notification vs request direct interest requirement

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 9 § 2 k.p.k.
z art. 9 § 2 k.p.k. a contrario z a r z ą d z i ł stwierdzić niedopuszczalność – z mocy ustawy - prowadzenia z urzędu postępowania wznowieniowego.
Art. 542 § 3 k.p.k.
akt II K 127/13, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn.
Art. 439 § 1 k.p.k.
akt II AKo 71/23, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu – Sądowi Najwyższemu.Należało stwierdzić, co następuje.Wznowienie postępowania karnego z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu.
art. 542 § 3 k.p.k
akt II K 127/13, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 9 § 2 k.p.k
Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 9 § 2 k.p.k., art.
art. 540 § 3 k.p.k
9 § 2 k.p.k., art. 540 § 3 k.p.k., art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
akt II AKo 71/23, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu – Sądowi Najwyższemu.Należało stwierdzić, co następuje.Wznowienie postępowania karnego z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KO 97/23 ZARZĄDZENIE Dnia 13 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek Upoważniony Sędzia Sądu Najwyższego Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie R.P., zainicjowanej pismem złożonym przez M.C., po rozważeniu na posiedzeniu w dniu 13 września 2023 r., kwestii dopuszczalności postępowania zarejestrowanego pod sygn. akt III KO 97/23, zainicjowanego pismem sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 51/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt II K 127/13, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 9 § 2 k.p.k. a contrario z a r z ą d z i ł stwierdzić niedopuszczalność – z mocy ustawy - prowadzenia z urzędu postępowania wznowieniowego.

UZASADNIENIE

W stosunku do R.P. toczyło się postępowanie karne, zakończone wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 51/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt II K 127/13. Po rozpoznaniu kasacji m.in. obrońcy skazanego R.P., Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 5 lipca 2023 r., sygn. akt III KK 656/22, uchylił ww. wyrok co do tego skazanego w zakresie rozstrzygnięcia o karze, a także co do środka kompensacyjnego i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie.Pismem z dnia 30 czerwca 2023 r.

M.C>, „Prezes […]” zwrócił się do Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z „wnioskiem o wznowienie postępowania prawomocnego wyroku”. Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 9 § 2 k.p.k., art. 540 § 3 k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 51/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt II K 127/13, z uwagi na zaistnienie tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Zdaniem wnioskodawcy wskazane uchybienie zaistniało z uwagi na orzekanie w tej sprawie, w instancji odwoławczej, przez Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w składzie którego zasiadali (X.) i (Y.), tj. sędziowie powołani na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).Postanowieniem z dnia 10 lipca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, w sprawie o sygn. akt II AKo 71/23, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu – Sądowi Najwyższemu.Należało stwierdzić, co następuje.Wznowienie postępowania karnego z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu.

Strona postępowania nie dysponuje w tym zakresie własnym wnioskiem o wznowienie postępowania, chociaż może, przy zastosowaniu instytucji określonej w art. 9 § 2 k.p.k., zasygnalizować sądowi zaistnienie takiego uchybienia. Dlatego też „wniosek o wznowienie postępowania prawomocnego wyroku” złożony przez M.C. należało potraktować jako wystąpienie sygnalizacyjne, o którym mowa w art. 9 § 2 k.p.k. Zgodnie z art. 9 § 2 k.p.k., wnioski o dokonanie czynności, które organ procesowy może lub ma obowiązek podejmować z urzędu, mogą składać „strony i inne osoby bezpośrednio zainteresowane”.

W tej sprawie sygnalizacja konieczności wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 51/21 (wyrok prawomocny w zakresie rozstrzygnięcia o winie z powodu uchylenia go w zakresie rozstrzygnięcia o karze i środkach kompensacyjnych wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2023 r., w sprawie III KK 656/22), została złożona przez M.C. – „Prezesa […]”. Jak wynika z akt sprawy II AKo 71/23 przekazanych wraz z sygnalizacją M.C. do Sądu Najwyższego przez Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, jak również z akt sprawy kasacyjnej o sygnaturze III KK 656/22, M.C. nie był stroną w sprawie, której dotyczy sygnalizacja.

Nie wykazał też w jakikolwiek sposób, aby był „osobą bezpośrednio zainteresowaną” w tej sprawie, w rozumieniu art. 9 § 2 k.p.k. Z akt kasacyjnych o sygnaturze III KK 656/22 wynika, że w postępowaniu karnym w sprawie objętej sygnalizacją występował przedstawiciel społeczny, ale nie była to organizacja wskazana w piśmie M.C., ale „Stowarzyszenie […]”, w imieniu której na rozprawie kasacyjnej występowały dwie osoby, a wśród nich nie było M.C. (k. 3 i 360 akt III KK 656/22). Podsumowując, w tej sprawie sygnalizację potrzeby wznowienia postępowania karnego z urzędu z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej złożyła osoba do tego nieuprawniona w rozumieniu art. 9 § 2 k.p.k., zatem należało stwierdzić jak w sentencji zarządzenia. (T.M.) [ał]