Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 91/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of substantive grounds and failure to formulate specific requests.

Geschäftsnummer III KO 91/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a ruling refusing a retrial request, finding the appeal substantively unfounded. Although filed within the statutory deadline, the document contained no specific requests or material arguments addressing the contested decision. The court ruled that the appellant incorrectly conflated the subject matter of the appeal with a prior request and failed to identify any procedural errors by the lower court.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k.: An appeal for retrial is inadmissible if it lacks substantive grounds, fails to formulate specific requests, or does not identify specific errors by the lower court.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for retrial substantive grounds procedural error lack of request inadmissible appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 437 § 1 k.p.k.
z dnia 20 grudnia 2013 r., III K […]utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 3 kwietnia 2014 r., II AKa […]wobec oczywistej bezzasadności tego wniosku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art.
Art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k.
437 § 1 k.p.k., art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 198 k.k
skazanego z art. 198 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
z dnia 20 grudnia 2013 r., III K […]utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 3 kwietnia 2014 r., II AKa […]wobec oczywistej bezzasadności tego wniosku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 91/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)‎SSN Józef Szewczyk w sprawie E. W. skazanego z art. 198 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2017 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III KO 91/17 odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 20 grudnia 2013 r., III K […]utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 3 kwietnia 2014 r., II AKa […]wobec oczywistej bezzasadności tego wniosku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEChociaż pismo skazanego, nazwane zażaleniem, wskazuje właściwą sygnaturę akt (III KO 91/17) i zostało złożone w ustawowym 7-dniowym terminie od doręczenia zaskarżonego postanowienia, to nie zawiera żadnych rzeczowych zarzutów pod adresem tego orzeczenia ani nie formułuje wniosków, to znaczy, nie podaje, czego się domaga. Skarżący się podniósł tylko, że w kwestionowanym postanowieniu brak jest ustosunkowania się do zażalenia, natomiast rozważono w nim jedynie i wypowiedziano się co do bezzasadności jego wniosku z dnia 8 marca 2017 r. (data złożenia pisma w Areszcie Śledczym w S.).

Następnie w zażaleniu znów nawiązuje się do dowodów w sprawie oraz koniecznych – zdaniem skazanego – do przeprowadzenia dla wyjaśnienia okoliczności zdarzenia. Zatem z przytoczonej części zażalenia, która może świadczyć, że dotyczy zaskarżonego postanowienia, wynika, iż, po pierwsze, skarżący się błędnie nawiązuje do przedmiotu rozpoznania (Sąd Najwyższy w dniu 18 października 2017 r. rozpoznał wniosek a nie zażalenie), po drugie, nie wskazuje na żadne uchybienia, których miałby się dopuścić Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie.Z przytoczonych względów należało uznać zażalenie za oczywiście bezzasadne i utrzymać w mocy wymienione orzeczenie.