Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 51/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses retrial request for criminal appeal due to missing final conviction required for crime-based retrial basis.

Geschäftsnummer III KO 51/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial, ordering him to bear the associated court costs. The defense argued that illegal pressure was exerted on participants during the original trial, potentially influencing the verdict, and submitted a police report as evidence. The court rejected this claim because the request failed to cite a final conviction establishing the crime, which is a mandatory prerequisite for filing a retrial based on criminal conduct under the Code of Criminal Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 541 k.p.k.: A request for retrial based on a crime committed during proceedings is inadmissible unless the defendant produces a final conviction establishing that crime, as the statutory basis for such retrial does not automatically update without this proof.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request dismissal crime during proceedings final conviction requirement procedural prerequisites criminal procedure code court costs allocation propter crimen retrial

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 544 § 2 i 3 k.p.k.
akt IV K (…), na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. oraz art.
art. 639 k.p.k.
oraz art. 639 k.p.k., ‎postanowił:
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Chodzi tutaj o podstawę wznowienia propter crimen ujętą w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. Ustawowdawca wskazuje dodatkowo w art.
art. 541 k.p.k.
Ustawowdawca wskazuje dodatkowo w art. 541 k.p.k., że zaktualizowanie się tej podstawy ma miejsce wtedy, gdy czyn przestępny, o którym mowa w art.
art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k.
540 § 1 pkt 1 k.p.k., został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k. lub w art.
art. 22 k.p.k.
art. 18 § 1 k.k
skazanego za przestępstwo art. 18 § 1 k.k.
art. 270 § 2 k.k
art. 639 k.p.k
oraz art. 639 k.p.k., ‎postanowił:
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k
akt II AKa (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji uznając apelacje obrońców oskarżonego za oczywiście bezzasadne.Obrońca skazanego złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 51/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)‎SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)‎SSN Przemysław KalinowskiProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie M.S. skazanego za przestępstwo art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 października 2017 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV K (…), na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. oraz art. 639 k.p.k., ‎postanowił:

1) oddalić wniosek;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w kwocie 170 (sto siedemdziesiąt) zł, na które składa się uiszczona kwota 150 (stu piećdziesięciu) zł tytułem opłaty od wniosku o wznowienie postępowania i kwota 20 (dwudziestu) zł wydatków Skarbu Państwa w postaci ryczałtu z tytułu doręczania pism w postępowaniu wznowieniowym. UZASADNIENIESąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV K (…), uznał M.S. za winnego tego, że w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu 21 grudnia 2010 r., w nieustalonym miejscu, kierował wypełnieniem przez nieustaloną osobę a następnie użyciem przez inną osobę blankietu weksla in blanco opatrzonego podpisami T.W. i K.K., niezgodnie z wolą wystawców na kwotę 17 500 000 zł, czym działał na szkodę T.W. i K.K. tj. przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. i za to skazał go na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 zł.Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji uznając apelacje obrońców oskarżonego za oczywiście bezzasadne.Obrońca skazanego złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. i domagał się uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 czerwca 2014 r. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2013 r. oraz przekazania sprawy temu ostatniemu sądowi do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, że w ocenie skazanego, w trakcie toczącego się procesu przed Sądem Okręgowym w G. wywierano na jego uczestników pozaprawne działania, mające charakter zastraszania i gróźb karalnych, wpływające na poczynienie przez sąd istotnych ustaleń, co rzutowało na prawidłowość orzekania w przedmiocie winy M.S..

Ponadto, w 2012 roku w S., w miejscu zamieszkania skazanego, spłonął należący do niego samochód osobowy marki A. co w ocenie M. . było wynikiem przestępstwa i wiązało się z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem.Do wniosku została dołączona fotokopia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, które T.B. („partner biznesowy” jednego z pokrzywdzonych czynem przypisanym M.S. w sprawie będącej przedmiotem wniosku wznowieniowego) złożył do Prokuratury Okręgowej w L..W odpowiedzi na wniosek o wznowienie prokurator Prokuratury Krajowej domagała się jego oddalenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania okazał się bezzasadny.Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową, wobec domniemania prawidłowości ustaleń i rozstrzygnięć zawartych w prawomocnym wyroku.

Wznowienie postępowania jest więc możliwe jedynie w sytuacjach ścisle wskazanych w ustawie. Jedną z nich jest dopuszczenie się przestępstwa w związku z prowadzonym postępowaniem, jeśli istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia. Chodzi tutaj o podstawę wznowienia propter crimen ujętą w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. Ustawowdawca wskazuje dodatkowo w art. 541 k.p.k., że zaktualizowanie się tej podstawy ma miejsce wtedy, gdy czyn przestępny, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k.

Wobec tego wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania takiego wyroku. W niniejszej sprawie autor wniosku zupełnie pomija treść art. 541 k.p.k. Nie przedłożył prawomocnego wyroku o jakim stanowi powyższy przepis (z treści wniosku nie wynika, aby wyrok taki zapadł), ani też nie przytoczył okoliczności uniemożliwiających jego wydanie.Wobec powyższego, skoro w tej sprawie nie zaktualizowała się podstawa wznowieniowa, na którą powołał się obrońca skazanego, zaś nie ma podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, orzeczono jak w pkt. 1 niniejszego postanowienia.O kosztach sądowych postępowania wznowieniowego rozstrzygnięto zgodnie z art. 639 k.p.k., obciążając nimi wnioskodawcę.as