Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 4/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses ex officio retrial request because retrial proceedings cannot be retried themselves.

Geschäftsnummer III KO 4/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland declared inadmissible a request for an ex officio retrial of a prior decision denying such a request. The defendant argued that the composition of the court violating judicial independence constituted a fundamental error under Article 439 § 1(2) of the Criminal Procedure Code. The court ruled that it is legally impossible to initiate a retrial of a decision that itself concluded on the inadmissibility of a retrial, citing established precedent.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k. - A request for retrial cannot be filed against a final decision that has already determined the inadmissibility of a retrial, as the procedural act of denying retrial cannot itself be the subject of a retrial.

Schlagwörter

KI-generiert
ex officio retrial inadmissibility of retrial procedural impossibility final decision Criminal Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
S..Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 542 § 3 k.p.k.
akt IV KO 109/21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
art. 542 § 3 k.p.k
akt IV KO 109/21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
S..Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10
szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13
III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21
II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21 i przywołana w tych judykatach argumentacja).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 4/22 ZARZĄDZENIE Dnia 1 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala W związku z pismem skazanego R. S. z dnia 7 stycznia 2022 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt IV KO 109/21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 stycznia 2022 r. skazany R. S. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sadu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt IV KO 109/21, na mocy którego:1.stwierdzono, że brak jest podstaw do wznowienia z urzędu postępowania karnego prawomocnie zakończonego wobec R. S. wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…) i wydatkami postępowania wznowieniowego w tej części obciążono Skarb Państwa;2.oddalono wniosek obrońcy R.

S. o wznowienie postępowania zakończonego wobec skazanego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dni 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…), a kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w tej części obciążono R. S..Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającego na tym, że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał wskazane wyżej postanowienie, zasiadały wyłącznie osoby powołane na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przez ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r.

Powyższa inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Należy podzielić jako trafny pogląd, który od lat prezentowany jest w orzecznictwie, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub orzeczeniem o braku podstaw do wznowienia ex officio (zob. szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn.

III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21 i przywołana w tych judykatach argumentacja). Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak wyżej.