Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 110/18 KI-generiert

Supreme Court vacates criminal verdict due to unqualified judge serving as city guard member.

Geschäftsnummer III KO 110/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court ordered a retrial with the acquittal of the lower court judgments. The defendant argued that an unqualified person served as a judge, while the prosecution supported the original conviction. The court found that a city guard member holding a leadership position was legally barred from serving as a judge, constituting a fatal procedural error.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 159 § 1 pkt 3 u.s.p.; Art. 23 ustawy o strażach gminnych: A public official performing law enforcement duties cannot simultaneously serve as a judge, as this violates the principle of incompatibility and compromises judicial impartiality.

Schlagwörter

KI-generiert
wznowienie z urzędu bezwzględna przyczyna odwoławcza nieuprawniony ławnik Straż Miejska incompatibilitas art. 439 k.p.k. funkcja publiczna Wiederaufnahme des Abwesenheitsverfahrens

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 542 § 3 k.p.k.
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. wznawia z urzędu postępowanie sądowe zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […];
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 159 § 1 pkt 3 u.s.p.
439 § 1 pkt 1 k.p.k.Z przepisu art. 159 § 1 pkt 3 u.s.p. wynika wprost, że osoba pełniąca funkcje publiczne nie może być ławnikiem.
art. 23 ustawy o strażach gminnych
Stosownie do art. 23 ustawy o strażach gminnych, przy wykonywaniu czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.
art. 542 § 5 k.p.k.
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 443 k.p.k.
Nakłada to na Sąd ponownie rozpoznający sprawę obowiązek uwzględnienia przy orzekaniu ograniczeń określonych w art. 443 k.p.k. W ponownym postępowaniu pierwszoinstancyjnym warto rozważyć możliwość skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art.
art. 442 § 2 k.p.k.
W ponownym postępowaniu pierwszoinstancyjnym warto rozważyć możliwość skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art. 442 § 2 k.p.k.Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.
art. 148 § 1 k.k
oskarżonego z art. 148 § 1 k.k.
art. 542 § 3 k.p.k
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 263 § 2 k.k
i art. 263 § 2 k.k.Wyrok Sądu odwoławczego nie został poddany trybowi nadzwyczajnego zaskarżenia, natomiast 20 lipca 2018r.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 110/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska w sprawie A. A. oskarżonego z art. 148 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 9 października 2018 r., kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego we W.z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt II K […] I. na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. wznawia z urzędu postępowanie sądowe zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […];

II. uchyla wyroki Sądów obu instancji i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu we W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIESąd Apelacyjny w […], wyrokiem z 12 lutego 2014 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego we W. z 10 października 2013r. skazujący A. A. na karę łączną 15 lat pozbawienia wolności za popełnienie czynów zabronionych z art. 148 § 1 k.k. i art. 263 § 2 k.k.Wyrok Sądu odwoławczego nie został poddany trybowi nadzwyczajnego zaskarżenia, natomiast 20 lipca 2018r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo wiceprezesa Sądu Okręgowego we W. sygnalizujące potrzebę rozważenia wznowienia z urzędu, na korzyść skazanego, postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z 12 lutego 2014 r.

Podmiot występujący wskazał, że pierwszoinstancyjny wyrok dotknięty był bezwzględną przyczyną odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., polegającą na tym, że w jego wydaniu uczestniczyła osoba nieuprawniona do orzekania.Prokurator Prokuratury Krajowej za niezbędne uznał wznowienie procesu z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa wiceprezesa Sądu Okręgowego we W., wskazująca na potrzebę rozważenia możliwości wznowienia postępowania z urzędu, okazała się zasadna i skutkowała wydaniem przez Sąd Najwyższy, na posiedzeniu, w trybie art. 542 § 3 k.p.k., wyroku o treści proponowanej zarówno w sygnalizacji, jak i piśmie prokuratora - ze względu na to, iż powołany wyrok Sądu Okręgowego we W. rzeczywiście dotknięty był uchybieniem, o którym mowa w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.Z przepisu art. 159 § 1 pkt 3 u.s.p. wynika wprost, że osoba pełniąca funkcje publiczne nie może być ławnikiem.

Jednocześnie stwierdzić należało, że w składzie Sądu Okręgowego, procedującego w sprawie A. A., występował w charakterze ławnika H. W., który w tym czasie odbywał służbę w Straży Miejskiej. Potwierdziła ten fakt informacja nadesłana przez komendanta Straży Miejskiej we W. z 27 sierpnia 2018 r., stwierdzająca, że 1 sierpnia 1991 r. H. W. został zatrudniony w straży jako inspektor, od 1 grudnia 1998 r. został zastępcą naczelnika wydziału, od 1 grudnia 1999 r. pełnił funkcję naczelnika wydziału tegoż organu, a następnie został zastępcą komendanta i taki stan rzeczy miał miejsce nie krócej niż do 27 sierpnia 2018 r.

Piastując stanowiska kierownicze, H. W. wykonywał zadania straży miejskiej wynikające z ustawy o strażach gminnych oraz innych ustaw i przepisów prawa miejscowego oraz sprawował nadzór i kontrolę nad pracą podległych strażników. Do zadań straży miejskiej należy m.in. ściganie wykroczeń. Stosownie do art. 23 ustawy o strażach gminnych, przy wykonywaniu czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych. Mając na uwadze treść art. 159 § 1 pkt 3 u.s.p. i art. 23 o strażach gminnych, nie ma wątpliwości, że H.

W. nie mógł być jednocześnie ławnikiem i strażnikiem miejskim, gdyż łączenie stanowiska związanego ze ściganiem przestępstw i wykroczeń z funkcją ławnika prowadziło do złamania zasady incompatibilitas, o której mowa w pierwszym z powołanych przepisów. Założeniem wdrożenia ustawowego zakazu łączenia stanowisk było wyeliminowanie takiego stanu rzeczy, w których wymiar sprawiedliwości sprawowałyby jednostki zajmujące się zawodowo wykonywaniem ochrony prawnej, oraz przeciwdziałanie sytuacjom, w których osoby objęte treścią przepisu mogłyby znać sprawę z racji wykonywanego zawodu lub być związane stosunkiem podległości z osobami decydującymi o sprawie.

Uwzględniając całokształt powyższych rozważań, trzeba było uznać, że H. W. pełniący służbę w Straży Miejskiej od 1 sierpnia 1991 r. do 27 sierpnia 2018 r. nie był uprawniony w tym okresie do orzekania jako ławnik. Tym samym stwierdzić należało, że wyrok Sądu Okręgowego we W., wydany 10 października 2013 r., z udziałem tegoż ławnika, utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z 12 lutego 2014 r., dotknięty był bezwzględnym uchybieniem przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., co uzasadniało wznowienie procesu z urzędu i wydanie rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym.Z uwagi na treść art. 542 § 5 k.p.k., stwierdzić należało, że ponieważ od daty uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego upłynął rok, wznowienie z urzędu przedmiotowego postępowania nastąpiło na korzyść oskarżonego.

Nakłada to na Sąd ponownie rozpoznający sprawę obowiązek uwzględnienia przy orzekaniu ograniczeń określonych w art. 443 k.p.k. W ponownym postępowaniu pierwszoinstancyjnym warto rozważyć możliwość skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art. 442 § 2 k.p.k.Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.