Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 108/14 KI-generiert

Supreme Court transfers criminal case to nearer court due to defendant's severe health preventing travel.

Geschäftsnummer III KO 108/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court granted the District Court in B's initiative to transfer the criminal case to the District Court in K. The defendant suffered severe endocrine, neurological, and orthopedic conditions that prevented him from traveling more than 100 km, while the original court was over 350 km away. The court ruled that the statutory rule of venue must yield to the fundamental principles of criminal procedure and the good administration of justice when the defendant's health makes trial impossible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; Art. 2 k.p.k.: The rule of venue does not preclude transferring a case to another court of equal jurisdiction when the defendant's health prevents participation in proceedings at the originally designated venue, as such a transfer serves the good administration of justice.

Schlagwörter

KI-generiert
transfer of criminal proceedings good administration of justice defendant health conditions venue rules criminal procedure inability to travel court

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 37 k.p.k.
na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił sprawę W.
art. 2 k.p.k.
art. 18 § 1 k.k.
Z., którego oskarżono o popełnienie zbrodni określonej w art. 18 § 1 k.k. w zw.
art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
art. 37 k.p.k
na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 2 k.p.k
art. 18 § 1 k.k
Z., którego oskarżono o popełnienie zbrodni określonej w art. 18 § 1 k.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 108/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Jacek Sobczak w sprawie W. Z. ,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 22 stycznia 2015 r.,‎inicjatywy Sądu Okręgowego w B. , wyrażonej w postanowieniu z dnia 20 listopada 2014r. (sygn. akt III K […]),‎o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił sprawę W.

Z. przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. UZASADNIENIESąd Okręgowy w B. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy W. Z., wyłączonej do odrębnego postępowania z innej złożonej podmiotowo sprawy, innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. Uzasadniając to stanowisko Sąd występujący powołał się na okoliczności dotyczące takiego stanu zdrowia oskarżonego, który uniemożliwia mu odbywanie dalekich podróży, w sytuacji, gdy Sąd miejscowo właściwy oddalony jest od miejsca zamieszkania oskarżonego przeszło 350 km.Inicjatywa Sądu Okręgowego zasługiwała na uwzględnienie i to pomimo wyjątkowego charakteru przepisu art. 37 k.p.k.

W.Z. cierpi na liczne schorzenia endokrynologiczne, neurologiczne i ortopedyczne, szczegółowo opisywane w opiniach biegłych różnych specjalności. W opinii wydanej w dniu 26 marca 2013r. biegli ocenili, że nie jest on zdolny do udziału w postępowaniu sądowym, wskazując jednocześnie, iż po upływie 12 miesięcy powinien zostać poddany ponownemu badaniu (k.6236). Badanie takie miało miejsce w dniu 21 października 2014r. i wówczas ci sami biegli ocenili, że stan zdrowia oskarżonego „nie czyni go niezdolnym do brania czynnego udziału w rozprawach sądowych”, przy czym stwierdzone schorzenia zdolność tą istotnie ograniczają.

Między innymi ograniczenie sprawności ruchowej czyni oskarżonego niezdolnym do odbywania dalekich podróży, które w poważnym stopniu mogą zagrażać jego zdrowiu. Biegli przyjęli, że aktualny stan zdrowia W. Z. umożliwia mu stawiennictwo w sądzie oddalonym od miejsca zamieszkania „do ok. 100 km”, przy czym „z uwagi na rodzaj i zaawansowanie schorzeń oskarżonego nie należy się spodziewać poprawy stanu zdrowia i odzyskania zdolności do odbywania dalekich podróży” (k.6756-7). Opinia ta stała się podstawą faktyczną inicjatywy Sądu Okręgowego w B., oddalonego od miejsca zamieszkania oskarżonego – w K.

– o przeszło 350 km. Nie ma podstaw do podważania rzetelności opinii lekarzy specjalistów, będących jednocześnie biegłymi Sądu Okręgowego w K.W tym stanie rzeczy, jak już to wielokrotnie stwierdzał Sąd Najwyższy, zasada rozpoznania sprawy przez sąd ustawowo właściwy, nie może uniemożliwić realizacji tych fundamentalnych zasad postępowania karnego, które określone zostały w art. 2 k.p.k., gdyż takiemu stanowi sprzeciwia się dobro wymiaru sprawiedliwości. In concreto, odmówienie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w istocie uniemożliwiłoby w ogóle rozstrzygnięcie o winie bądź niewinności W.

Z., którego oskarżono o popełnienie zbrodni określonej w art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Konsekwencją przedstawionego stanowiska Sądu Najwyższego było przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K., jako położonemu w niedalekiej odległości (niespełna 50 km) od miejsca zamieszkania oskarżonego.