Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 388/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because defendant was conditionally acquitted, not sentenced to prison.

Geschäftsnummer III KK 388/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland declared the cassation appeal inadmissible and left it without examination. The defendant had been conditionally acquitted of a crime, meaning no prison sentence was imposed. The court ruled that appeals for benefit of the accused are only permissible if a prison sentence was actually handed down.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: An appeal for benefit of the accused is inadmissible if the defendant was not sentenced to imprisonment, as such appeals require a substantive conviction with a custodial penalty.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility conditional acquittal benefit of accused appeal prison sentence requirement conditional suspension of execution fehlende Akten Fälschung dienstlicher Aktenstücke Unterdrückung von Urkunden

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 523 § 2 k.p.k.
z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art.
Art. 531 § 1 k.p.k.
535 § 3 k.p.k., lecz pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. i art.
Art. 429 § 1 in fine k.p.k.
i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.
523 § 2 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie oskarżonego – art. 637a k.p.k. w zw.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Art. 430 § 2 k.p.k.
Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.) ał
art. 270 § 1 k.k
oskarżonego z art. 270 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2018 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R.
art. 4 k.p.k
270 § 1 k.k.) oraz procesowego (art. 4 k.p.k., art.
art. 7 k.p.k
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 388/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie S.Z. oskarżonego z art. 270 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2018 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt V Ka […]/18, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt X K […]/17, p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć oskarżonego S.Z. kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt X K […]/15, umorzono warunkowo postępowania karne przeciwko S.Z. o czyn z art. 270 § 1 k.k. na okres próby jednego roku. Sąd Okręgowy w R. wyrokiem z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt V Ka […]/18, po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę, orzeczenie sądu meriti utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 270 § 1 k.k.) oraz procesowego (art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k.), a także błędy w ustaleniach faktycznych, w tym niewłaściwą ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu, który w jego ocenie nie stanowił przestępstwa.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w R. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w R.

„z uwagi na brak znamion popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę”. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w R. wniosła o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Niezależnie od wielu mankamentów przedmiotowej kasacji, których szczegółowe omawianie w tym miejscu nie jest konieczne, nie można podzielić stanowiska oskarżyciela publicznego co do konieczności oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej. Tego rodzaju rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy jest możliwe w wypadku, gdy przedstawiona do rozpoznania kasacja jest dopuszczalna, ponieważ wyłącznie wtedy istnieje możliwość merytorycznego odniesienia się do sformułowanych w niej zarzutów.

Tymczasem kasacja sporządzona i wniesiona w tej sprawie przez obrońcę oskarżonego S.Z. jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było nie – jak to się sugeruje w odpowiedzi na nią – wydanie postanowienia na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., lecz pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, którym warunkowo umorzono postępowanie karne przeciwko S.Z. za czyn z art. 270 § 1 k.k. Oczywiste tym samym jest, że nie tylko nie nastąpiło wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, lecz nawet nie doszło do wydania wyroku skazującego, takim bowiem nie jest orzeczenie o warunkowym umorzeniu.

W kasacji wniesionej przez obrońcę – co jednoznacznie wynika tak z przytoczonych wyżej zarzutów, jak i jej części motywacyjnej – nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna. W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. – w tym wypadku art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie oskarżonego – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

– kosztami postępowania kasacyjnego. Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.) ał