Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 360/17 KI-generiert

Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendant was fined, not imprisoned, violating statutory appeal limits.

Geschäftsnummer III KK 360/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination, ruling it inadmissible under Polish law. The defendant, MP, was convicted of driving under the influence of cocaine and sentenced to a fine, a vehicle ban, and restitution. The defense argued the conviction should be a lesser offense, but the Court held that appeals for benefit can only be filed if the defendant was sentenced to imprisonment without probation. Since the sentence was a fine, the appeal lacked legal standing.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: An appeal for benefit is inadmissible if the defendant was sentenced to a fine rather than imprisonment without probation.

Schlagwörter

KI-generiert
criminal appeal inadmissibility fine versus imprisonment benefit appeal limitation driving under influence Supreme Court procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 523 § 2 k.p.k.
z art. 523 § 2 k.p.k.Treść art.
Art. 531 § 1 k.p.k.
439 k.p.k., w związku z czym konieczne było – wobec niedopuszczalności kasacji w takiej postaci – orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. i art.
Art. 429 § 1 in fine k.p.k.
i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
531 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 518 k.p.k. w zw.
Art. 637 § 1 k.p.k.
z art. 637 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Art. 430 § 2 k.p.k.
Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)
art. 1 § 1 k.k
skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 sierpnia 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 5 § 2 k.p.k
art. 5 § 2 k.p.k., a to poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego niedających się usunąć wątpliwości co do prawa w postaci ustalenia, czy stwierdzone u oskarżonego stężenie kokainy daje podstawy do traktowania tego czynu jako przestępstwa z art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 360/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M.P. skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 sierpnia 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazanego M.P. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt V Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II K (…), którym to wyrokiem M.P. skazany został za występek określony w art. 178a § 1 k.k., na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 60 zł. W wyroku sądu meriti orzeczono nadto wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000 zł.Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, które miało istotny wpływ na treść wyroku: 1.„(…) tj. art. 1 § 1 k.k., poprzez uznanie, że zachowanie oskarżonego w części dotyczącej prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego w postaci kokainy stanowiło przestępstwo, podczas gdy żaden przepis nie wskazuje czy stwierdzone u oskarżonego stężenie środka odurzającego stanowi przestępstwo, czy też wykroczenie albo stan niebędący przestępstwem ani wykroczeniem”;2.„(…) tj. art. 5 § 2 k.p.k., a to poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego niedających się usunąć wątpliwości co do prawa w postaci ustalenia, czy stwierdzone u oskarżonego stężenie kokainy daje podstawy do traktowania tego czynu jako przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., czy wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., czy też stężenie niedające podstaw do traktowania czynu oskarżonego jako przestępstwo ani wykroczenie” (tak w oryginale – uwaga SN).Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. celem ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w S. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta, konieczne było – wbrew sugestii zawartej w odpowiedzi na kasację oskarżyciela publicznego – nie jej oddalenie, lecz pozostawienie bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Treść art. 523 § 2 k.p.k. nie pozostawia wątpliwości, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 524 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, w którym oskarżonemu M.P. za przypisany mu czyn wymierzono wyłącznie karę grzywny. W kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., w związku z czym konieczne było – wobec niedopuszczalności kasacji w takiej postaci – orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

– kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)