Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 353/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation as inadmissible for challenging only sentencing severity, not statutory elements.

Geschäftsnummer III KK 353/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland left the cassation appeal filed by the defendant's lawyer without examination and exempted the defendant from court costs. The appellant argued that the combined sentences were excessively harsh, but the court found this argument did not address the statutory elements of the crimes or the limits of combined punishment. Consequently, the appeal was deemed inadmissible because it sought judicial review of the sentencing discretion, which falls outside the scope of cassation review under the relevant procedural provisions.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 1 in fine k.p.k.; Art. 85, 86 k.k.; Art. 433 § 1, 457 § 3 k.p.k.: A cassation appeal challenging only the severity of combined sentences without addressing statutory elements or the limits of combined punishment is inadmissible as it infringes upon judicial discretion in sentencing.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation inadmissibility combined punishment limits judicial discretion sentencing severity of sentence statutory elements crime

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 531 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw.
Art. 523 § 1 in fine k.p.k.
z art. 523 § 1 in fine k.p.k. pozostawić kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A.
Art. 624 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.
Art. 118 § 1 k.p.k.
UZASADNIENIEKorzystając z reguły interpretacyjnej wyrażonej w art. 118 § 1 k.p.k., należy stwierdzić, że sformułowany w kasacji zarzut rażącego naruszenia art.
Art. 85 k.k.
118 § 1 k.p.k., należy stwierdzić, że sformułowany w kasacji zarzut rażącego naruszenia art. 85 i 86 k.k.
Art. 86 k.k.
Art. 433 § 1 k.p.k.
z art. 433 § 1 i artykułem 457 § 3 k.p.k., nieodnoszący się ani do przesłanek wymierzenia kary łącznej (realny zbieg przestępstw), ani do granic kary łącznej, stanowił próbę poddania kontroli kasacyjnej wyłącznie kwestii wymiaru kary, wbrew wyraźnemu ograniczeniu wynikającemu z art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
art. 531 § 1 k.p.k
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 353/13 WYCIĄG Z PROTOKOŁU Dnia 11 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Dariusz ŚwieckiProtokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga‎w sprawie A. K. Sąd Najwyższy p o s t a n o w i ł:

1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 523 § 1 in fine k.p.k. pozostawić kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. K. bez rozpoznania;

2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIEKorzystając z reguły interpretacyjnej wyrażonej w art. 118 § 1 k.p.k., należy stwierdzić, że sformułowany w kasacji zarzut rażącego naruszenia art. 85 i 86 k.k. w zw. z art. 433 § 1 i artykułem 457 § 3 k.p.k., nieodnoszący się ani do przesłanek wymierzenia kary łącznej (realny zbieg przestępstw), ani do granic kary łącznej, stanowił próbę poddania kontroli kasacyjnej wyłącznie kwestii wymiaru kary, wbrew wyraźnemu ograniczeniu wynikającemu z art. 523 § 1 in fine k.p.k.Jakkolwiek skarżący nie napisał wprost o niewspółmierności prawomocnie orzeczonych kar łącznych, niemniej z treści kasacji jasno wynika, że kary te ocenia jako zbyt surowe.

Zmierza w ten sposób do skłonienia Sądu Najwyższego do dokonania ocen wkraczających ewidentnie w zakres swobody sędziowskiej, o której mowa w przepisach regulujących dyrektywy wymiaru kary. W niniejszej sprawie nie sposób mieć wątpliwości, że jedynym powodem wniesienia kasacji jest wyrażone przez skarżącego przekonanie orzeczenia względem skazanego obu kar łącznych w rozmiarach niewspółmiernie surowych, co wcześniej podnosił w apelacji.Dlatego kasację należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania.

Pobyt skazanego w zakładzie penitencjarnym legł u podstaw decyzji o zwolnieniu go od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.aw