Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 230/18 KI-generiert

Supreme Court quashes appellate order setting time limit for protective ban on mentally incapacitated suspect. Appellate court violated Criminal Code by defining duration for protective ban. Court restored original indefinite ban without time limit.

Geschäftsnummer III KK 230/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the appellate court's order that set a five-year duration for a protective ban imposed on a mentally incapacitated suspect. The defense argued that the Criminal Code prohibits setting time limits for such bans, while the prosecution contended the appellate court had discretion. The court ruled that Article 99 of the Criminal Code explicitly requires protective bans for the mentally incapacitated to be indefinite, thereby invalidating the appellate court's decision to impose a time limit.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 99 § 1 k.k.; Art. 99 § 2 k.k.: Protective bans imposed on persons lacking criminal responsibility under Art. 31 § 1 k.k. must be indefinite in duration; setting a specific time limit violates the statutory requirement.

Schlagwörter

KI-generiert
protective ban duration mental incapacity Criminal Code Art. 99 indefinite ban requirement appellate court error strafrechtliche sichernde Massnahme Schutzstatus S für Ukrainer Willkürverbot

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 99 § 1 k.k.
tytułem środka zabezpieczającego w szpitalu psychiatrycznym zamkniętym,3.na podstawie art. 99 § 1 k.k. w zw.
Art. 99 § 2 k.k.
Zaskarżając postanowienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia przyjętego w punkcie 1, zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 99 § 2 k.k. w zw.
Art. 31 § 1 k.k.
z art. 31 § 1 k.k. umorzył postępowanie w sprawie, 2.na podstawie art.
Art. 43 § 1 k.k.
i art. 43 § 1 k.k., poprzez zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w L., polegającą na orzeczeniu w stosunku do W.K., na okres 5 lat, zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego Ł.
Art. 39 § 2b k.k.
zakazu przewidzianego w art. 39 § 2b k.k. pomimo, że zakaz ten został orzeczony przez Sąd I instancji tytułem środka zabezpieczającego, co stosownie do treści przepisu art.
art. 190 § 1 k.k
czynu kwalifikowanego z art. 190 § 1 k.k.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
przy czym zarzucanego czynu dopuścił się mając całkowicie zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 31 § 1 k.k
99 § 1 k.k., jeżeli sprawca dopuścił się czynu zabronionego w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1, sąd może orzec tytułem środka zabezpieczającego nakaz lub zakaz wymieniony w art.
art. 99 § 1 k.k
tytułem środka zabezpieczającego w szpitalu psychiatrycznym zamkniętym,3.na podstawie art. 99 § 1 k.k.
art. 99 § 2 k.k
Zaskarżając postanowienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia przyjętego w punkcie 1, zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 99 § 2 k.k.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 230/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Przemysław Kalinowski‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Ewa Sokołowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga,‎w sprawie W.K.,‎podejrzanego z art. 190 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 4 grudnia 2019 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść‎od postanowienia Sądu Okręgowego w S. ‎z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt VI Kz (…),‎zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w L. ‎z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II K (…), 1. uchyla punkt 1 zaskarżonego postanowienia;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M.F. z Kancelarii Adwokackiej w W. kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem) w tym 23% VAT za obronę z urzędu wykonywaną w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIESąd Rejonowy w L., postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II K (…):1.ustalając, iż podejrzany W.K. dopuścił się tego, że w dniu 24 października 2016 r. w L. groził Ł.P. uszkodzeniem ciała wzbudzając w nim uzasadnioną obawę spełnienia groźby, tj. czynu kwalifikowanego z art. 190 § 1 k.k. przy czym zarzucanego czynu dopuścił się mając całkowicie zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. umorzył postępowanie w sprawie, 2.na podstawie art. 93a § 1 pkt 4 k.k. w zw. z art. 93c pkt 1 k.k. w zw. z art. 93g § 1 k.k. orzekł umieszczenie W.

K. tytułem środka zabezpieczającego w szpitalu psychiatrycznym zamkniętym,3.na podstawie art. 99 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.p.k. orzekł wobec podejrzanego W.K. zakaz zbliżania się do Ł.P. na odległość mniejszą niż 50 metrów i kontaktowania się z nim,4.zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu,5.obciążył Skarb Państwa kosztami procesu.Sąd Okręgowy w S. , po rozpoznaniu zażalenia obrońcy W.K., postanowieniem z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt VI Kz (…):1.zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że określony w pkt 3 zakaz orzekł na lat 5;2.w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie;3.orzekł o kosztach udzielonej z urzędu W.

K. pomocy prawnej.Kasację od postanowienia Sądu Okręgowego w S., na niekorzyść W.K., wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zaskarżając postanowienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia przyjętego w punkcie 1, zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 99 § 2 k.k. w zw. z art. 99 § 1 k.k. i art. 43 § 1 k.k., poprzez zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w L., polegającą na orzeczeniu w stosunku do W.K., na okres 5 lat, zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego Ł.

P. na odległość mniejszą niż 50 metrów i kontaktowania się z nim, tj. zakazu przewidzianego w art. 39 § 2b k.k. pomimo, że zakaz ten został orzeczony przez Sąd I instancji tytułem środka zabezpieczającego, co stosownie do treści przepisu art. 99 § 2 k.k. wykluczało dopuszczalność określenia czasu jego obowiązywania”. Podnosząc taki zarzut Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego w S. w zaskarżonej części.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest zasadna.

Rację ma skarżący, że Sąd Okręgowy w S. dopuścił się rażącej obrazy wskazanych w kasacji przepisów prawa materialnego. Zgodnie z art. 99 § 1 k.k., jeżeli sprawca dopuścił się czynu zabronionego w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1, sąd może orzec tytułem środka zabezpieczającego nakaz lub zakaz wymieniony w art. 39 pkt 2-3 k.k. Wbrew jednak stanowisku Sądu odwoławczego, do określania okresu obowiązywania środków karnych orzekanych w tym trybie, nie ma zastosowania przepis art. 43 § 1 k.k. Jednoznacznie bowiem z przepisu art. 99 § 2 k.k. wynika, że zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 -3 k.k., stosowane wobec osób niepoczytalnych tytułem środka zabezpieczającego, orzeka się bez określania czasu ich obowiązywania.Skoro zatem Sąd odwoławczy orzekł w stosunku do W.K. o obowiązywaniu przez okres lat 5 określonego przez Sąd I instancji zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego na odległość mniejszą niż 50 metrów i kontaktowania się z nim, to postąpił wbrew art. 99 § 2 k.k. Konieczne więc było uchylenie punktu 1. zaskarżonego postanowienia, jednakże bez rozstrzygnięcia następczego.

Aktualny pozostaje bowiem, orzeczony w sposób prawidłowy przez Sąd Rejonowy w L. w punkcie 3. postanowienia, zakaz zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzonym bez określenia czasu jego trwania.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.as