Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 156/21 KI-generiert

Supreme Court quashes criminal order for fraud against a partnership firm, ruling the individual partner was the correct victim.

Geschäftsnummer III KK 156/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland quashed a lower court's criminal order against T. M. for fraud, finding the lower court incorrectly identified the victim. The court determined that the partnership firm PPHU ,,M." was the actual victim whose property was misappropriated, not the individual partner P. O. Consequently, the compensation order against the wrong party was invalid and the case was remanded for retrial.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 286 § 1 k.k.; Art. 46 § 1 k.k.; Art. 49 § 1 k.p.k.; Art. 331 § 1 k.c.: In criminal fraud cases involving partnerships, the partnership itself is the victim, and compensation orders must be directed to the entity rather than individual partners to ensure legal accuracy.

Schlagwörter

KI-generiert
criminal fraud partnership victim compensation order remitted for retrial individual partner liability fehlerhafte Anlage Vertragsverletzungsklage Nachbesserungsrecht

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 286 § 1 k.k.
oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art.
Art. 37a k.k.
art. 37a k.k. skazał go na karę grzywny w ilości 200 stawek dziennych, każda w wysokości 10 zł, a na podstawie art.
Art. 46 § 1 k.k.
skazał go na karę grzywny w ilości 200 stawek dziennych, każda w wysokości 10 zł, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez wpłacenie na rzecz P.
Art. 49 § 1 k.p.k.
oraz art. 49 § 1 k.p.k. polegające na – ujmując rzecz skrótowo – nie uznaniu, że głównym podmiotem pokrzywdzonym była spółka PPHU ,,M.” Sp.
Art. 500 § 1 k.p.k.
Wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się 10 czerwca 2020 r.Prawomocny wyrok nakazowy zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonego kasacją Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 500 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 500 § 3 k.p.k.
Wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się 10 czerwca 2020 r.Prawomocny wyrok nakazowy zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonego kasacją Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 500 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 19 maja 2021 r.
Art. 537 § 2 k.p.k.
Art. 331 § 1 k.c.
art. 286 § 1 k.k
oskarżonego z art. 286 § 1 k.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
post. SN z 21 lipca 2011 r., I KZP 7/11, OSNKW 2011, z. 8, poz. 67
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 156/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Elżbieta Wawer w sprawie T. M. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 19 maja 2021 r. kasacji Prokuratora Generalnego, wniesionej na niekorzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w L. z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt IX K (…), uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w L. , wyrokiem nakazowym z 29 kwietnia 2020 r., uznał T. M. za winnego tego, że 5 października 2019 r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ,,doprowadził P. O. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 11 846,38 zł poprzez posłużenie się jego danymi firmowymi oraz personalnymi i telefoniczne zamówienie betonu o wartości 11 846,38 zł w firmie PPHU ,,M.” Sp. J., wprowadzając w błąd co do tożsamości osoby zamawiającej powyższy towar i działając tym samym na szkodę w/w pokrzywdzonego”, to jest przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., i za to na podstawie tego przepisu przy zast. art. 37a k.k. skazał go na karę grzywny w ilości 200 stawek dziennych, każda w wysokości 10 zł, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez wpłacenie na rzecz P. O. kwoty 11 846,38 zł.

Wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się 10 czerwca 2020 r.Prawomocny wyrok nakazowy zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonego kasacją Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 500 § 1 i 3 k.p.k. oraz art. 49 § 1 k.p.k. polegające na – ujmując rzecz skrótowo – nie uznaniu, że głównym podmiotem pokrzywdzonym była spółka PPHU ,,M.” Sp. J., a nie P. O. , czego konsekwencją było błędne orzeczenie środka kompensacyjnego na jego rzecz. Skarżący domagał się wydania rozstrzygnięcia kasatoryjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron z racji oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).Argumentacja wyłożona w motywacyjnej części kasacji odznaczała się dużą szczegółowością, była w pełni przekonująca i nie wymagała ani poszerzenia, ani pogłębienia.

W ocenie Sądu Najwyższego celowe zatem stało się jedynie podkreślenie tych kwestii, które odegrały przy rozpatrywaniu kasacji kluczową rolę.Z materiału dowodowego sprawy, w szczególności z zeznań P. O. i wyjaśnień samego T. M. , jasno wynikało, że wskutek przestępnego zachowania sprawcy doszło do bezpośredniego naruszenia dobra prawnego spółki jawnej. To ten podmiot doprowadził wszak oskarżony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci betonu wartości 11 846,38 zł. przez wprowadzenie go w błąd, to jest wytworzenie w świadomości upoważnionej do zawarcia transakcji osoby fałszywego obrazu co do danych nabywcy i zapłaty w terminie ceny za towar.

Tymczasem opis przypisanego oskarżonemu czynu nie był precyzyjny w zakresie określającym podmiot pokrzywdzony, a orzeczenie o środku kompensacyjnym, o którym mowa w art. 46 § 1 k.k., wprost wskazywało, że właściwy Sąd potraktował P. O. jako pokrzywdzonego w rozumieniu art. 49 § 1 k.p.k.W tym stanie rzeczy, zaznaczając, że przesłanką odpowiedzialności karnej sprawcy oszustwa jest tożsamość podmiotu wprowadzonego w błąd i podmiotu rozporządzającego mieniem, oraz stwierdzając, że spółka jawna, będąca spółką osobową, może występować w procesie karnym w charakterze pokrzywdzonego, gdyż stosuje się wobec niej odpowiednio przepisy o osobach prawnych – art. 331 § 1 k.c. (zob. post.

SN z 21 lipca 2011 r., I KZP 7/11, OSNKW 2011, z. 8, poz. 67), należało wyrażone przez skarżącego stanowisko uznać za trafne. Dlatego Sąd Najwyższy wydał zaproponowane przez skarżącego orzeczenie kasatoryjne (art. 537 § 2 k.p.k.).Jakkolwiek skarżący zasugerował skierowanie sprawy w ponownym postępowaniu na posiedzenie w celu zwrotu jej prokuratorowi, to jednak Sąd Najwyższy był zdania, że o dalszym sposobie procedowania powinien samodzielnie rozstrzygnąć właściwy Sąd, mając na uwadze cele procesu karnego, zwłaszcza prawnie chronione interesy pokrzywdzonego i potrzebę zakończenia sprawy w rozsądnym terminie.