Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 54/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to five-year statute of limitations under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CZ 54/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of a retrial request filed by R. W. regarding servitude registration cases. The District Court correctly applied Article 408 of the Civil Procedure Code, ruling that the five-year limitation period had expired and that neither inability to act nor lack of proper representation existed. Consequently, the Supreme Court upheld the lower court's decision to deny the retrial based on the statutory time bar.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 408 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: A request for retrial based on the expiration of the five-year limitation period is inadmissible unless the party was deprived of the ability to act or lacked proper representation.

Schlagwörter

KI-generiert
Civil Procedure Code retrial request five-year limitation inability to act proper representation statute of limitations Supreme Court appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 408 k.p.c.
Według Sądu Okręgowego art. 408 k.p.c. należy interpretować w związku
Art. 13 § 2 k.p.c.
408 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ze względu na
Art. 401 k.p.c.
z treścią art. 401 k.p.c., który określa przyczyny nieważności postępowania, dające
Art. 410 § 1 k.p.c.
Dlatego uznać należy, że Sąd Okręgowy zasadnie na podstawie art. 410
Art. 394 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku
Art. 398 § 14 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.
art. 13 § 2 k.p.c
408 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ze względu na
art. 408 k.p.c
Według Sądu Okręgowego art. 408 k.p.c.
art. 401 k.p.c
z treścią art. 401 k.p.c., który określa przyczyny nieważności postępowania, dające
art. 401 pkt 1 k.p.c
oraz art. 401 pkt 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
CZP 59/68
18 lipca 1968 r., CZP 59/68, OSNC 1969, nr 7-8, poz.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 54/11

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi R. W. o wznowienie postępowań w sprawach:

1. z wniosku R. W.

przy uczestnictwie H. D., A. D., B. M., D. Z., E. L., H. G. o zasiedzenie służebności

zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 11 stycznia 2005 r., oraz

2. ze skargi R. W.

o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku R. W.

przy uczestnictwie H. D., A. D., B. M., D. Z., E. L., H. G.

o zasiedzenie służebności zakończonej prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego

z dnia 13 kwietnia 2005 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 października 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 8 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę R.

W. o wznowienie postępowań, w sprawach: 1) z wniosku R. W. przy uczestnictwie

H. D., A. D., B. M., D. Z., E. L. i H. G. o zasiedzenie służebności, zakończonej

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 stycznia 2005 r.,

sygn. akt I Ca 742/04 oraz 2) ze skargi R. W. przy uczestnictwie tych samych osób

o zasiedzenie służebności, zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu

Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. akt III Ca 270/05. Podstawę prawną

odrzucenia skargi stanowił art. 408 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ze względu na

upływ pięciu lat od uprawomocnienia się wskazanych orzeczeń, przy czym,

zdaniem Sądu nie zachodził przypadek pozbawienia wnioskodawcy możności

działania lub braku należytej reprezentacji.

Według Sądu Okręgowego art. 408 k.p.c. należy interpretować w związku

z treścią art. 401 k.p.c., który określa przyczyny nieważności postępowania, dające

podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, co sprawia, że

pozbawienie strony możności działania w sprawie, której dotyczy wznowienie może

mieć miejsce tylko w czasie trwania tej sprawy, a nie po jej zakończeniu. Na

poparcie swojego stanowiska Sąd powołał uchwałę Sądu Najwyższego z dnia

18 lipca 1968 r., CZP 59/68, OSNC 1969, nr 7-8, poz. 124.

W

zażaleniu

wnioskodawca

zarzucił

zaskarżonemu

postanowieniu

naruszenie art. 408 k.p.c. poprzez niezastosowanie drugiej części tego przepisu

oraz art. 401 pkt 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej

sprawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania postanowieniem Sądu

Okręgowego nastąpiło na podstawie art. 408 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ze

względu na upływ pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczeń w sprawach, których

dotyczy wznowienie. Zgodnie z art. 408 k.p.c. w takim przypadku wznowienie jest

dopuszczalne tylko w razie wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch okoliczności:

albo strona była pozbawiona możności działania, albo nie była należycie

reprezentowana.

Sąd Okręgowy trafnie uznał, że żadna z powołanych okoliczności nie

zachodzi w niniejszej sprawie. Nie można twierdzić, jak czyni to skarżący, że był

pozbawiony możności działania w rozumieniu art. 408 k.p.c., gdyż na gruncie tego

przepisu chodzi o pozbawienie takiej możności w sprawie, której dotyczy

wznowienie i do braku której doszło na skutek naruszenia przepisów prawa. W tej

kwestii było zasadne odwołanie się Sądu Okręgowego do art. 401 pkt 2 k.p.c.

Dysponowanie przez skarżącego w latach 2005 - 2010 wpisem służebności

w księgach wieczystych nie stanowiło o pozbawieniu uczestnika możności działania

w czasie prowadzenia postępowań, zakończonych prawomocnymi postanowieniami

ze stycznia i kwietnia 2005 r. Okoliczności wskazane w zażaleniu, mimo

poczynionych prób nie wypełniają wskazanych podstaw, na których opiera żądanie

skarżący. Dlatego uznać należy, że Sąd Okręgowy zasadnie na podstawie art. 410

§ 1 k.p.c. odrzucił skargę wnioskodawcy o wznowienie postępowań.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku

z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.