Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 42/08 KI-generiert

Bankruptcy appeal dismissed; only specific articles allow cassation, excluding general civil code rules.

Geschäftsnummer III CZ 42/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the creditor's appeal against a lower court's rejection of their bankruptcy objection. The creditor argued that general civil procedure rules should apply to bankruptcy decisions, but the court held that the Bankruptcy Law contains a specific, exhaustive list of appealable rulings. Consequently, the court ruled that the creditor's attempt to use general civil procedure provisions was invalid.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 68, 76 § 5 i 79 Prawa upadłościowego; Katalog dopuszczalnych skarg kasacyjnych w postępowaniu upadłościowym jest wyczerpujący i wyklucza stosowanie ogólnych zasad Kodeksu postępowania cywilnego.

Schlagwörter

KI-generiert
bankruptcy appeal cassation admissibility exhaustive list specific law prevails civil procedure exclusion

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 68, 76 § 5 i 79 Prawa upadłościowego
odpowiedzialnością było wynikiem uznania przez sąd drugiej instancji, że art. 68, 76 § 5
Art. 394 § 1 i 3 k.p.c.
wyłączają art. 394 § 2 i art.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Ustawa z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego
art. 357 § 1 k.p.c
394 § 2 i art. 357 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I CKN 13/96
z 7.01.1997 r., I CKN 13/96, OSNC 1997/5/54, z 8.05.1997 r., II CKN 159/97 niepubl., z
II CKN 159/97
z 7.01.1997 r., I CKN 13/96, OSNC 1997/5/54, z 8.05.1997 r., II CKN 159/97 niepubl., z
I CZ 56/97
6.06.1997 r., I CZ 56/97 niepubl., z 5.05.2000 r., I CZ 55/00 niepubl., z 19.04.2001, IV
I CZ 55/00
6.06.1997 r., I CZ 56/97 niepubl., z 5.05.2000 r., I CZ 55/00 niepubl., z 19.04.2001, IV
IV CZ 130/00
II CZ 21/06
Supreme Court dismisses appeal regarding inadmissibility of bankruptcy appeal under old law due to procedural timing issues.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 42/08

POSTANOWIENIE

Dnia 18 grudnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie postępowania upadłościowego Biura Inwestycyjnego "C.(...)" S.A. w K.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2008 r.,

zażalenia wierzyciela D.(...) sp. z o.o. w K. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z

dnia 30 października 2008 r., sygn. akt XII Gz (...),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Z uzasadnienia

postanowienia

Sądu Okręgowego w K. Wydział XII

Gospodarczy-Odwoławczy z 23 maja 2008 r. sygn. akt XII Gz (...) znajdującego się w

XXXVII tomie akt postępowania upadłościowego Biura Inwestycyjnego „C.(...)“ S.A. w K.

wynika,

że

oddalenie

zażalenie

wierzyciela

D.(...)

spółki

z

ograniczoną

odpowiedzialnością było wynikiem uznania przez sąd drugiej instancji, że art. 68, 76 § 5

i 79 prawa upadłościowego

(Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z

24.10.1934 r.) stanowią unormowanie szczególne w stosunku do regulacji kodeksu

postępowania cywilnego dotyczących sposobu i terminu zaskarżania postanowień i

wyłączają art. 394 § 2 i art. 357 § 1 k.p.c. Usprawiedliwiało to rozstrzygnięcie Sądu

Rejonowego odrzucające jako spóźnione zażalenie wierzycielka na postanowienie

rozstrzygające jego zarzuty przeciwko trzeciemu planowi podziału funduszy masy

upadłości.

Wierzyciel zaskarżył postanowienie z 23 maja 2008 r. skargą kasacyjną, którą

Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z 30 października 2008 r. wyrażając w

uzasadnieniu pogląd prawny o niedopuszczalności skargi kasacyjnej w postępowaniu

upadłościowym

od

wszelkich

postanowień

sądu

drugiej

instancji,

z wyjątkiem

postanowień przewidzianych w art. 17 § 3 i art. 193 prawa upadłościowego.

W zażaleniu na to postanowienie wierzyciel wprowadził rozróżnienie orzeczeń

wydanych „we właściwym” postępowaniu upadłościowym oraz innych orzeczeń, które w

jego przekonaniu mogą być zaskarżane również skargą kasacyjna na ogólnych

zasadach wynikających z kodeksu postępowania cywilnego. Uzasadnienie tego poglądu

żalący się czerpał z odesłania znajdującego się w art. 68 pr. upadł. do odpowiedniego

stosowania przepisów postępowania cywilnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Przywrócenie kasacji w 1996 r., mimo czerpania

wzoru z rozwiązań obowiązujących do 1950 r. na podstawie kodeksu postępowania

cywilnego z 1932 r. (d k.p.c.) było pionierskim dziełem legislacyjnym, ponieważ przed 1

lipca 1996 r. kasacja nie była znana w systemie prawa regulującego postępowanie

cywilne i inne postępowania w których należało stosować należało przepisy tego

postępowania. Paradygmat racjonalnego ustawodawcy nakazuje przyjąć za punkt

wyjścia w interpretacji, że ustawodawca wprowadził zaskarżenie kasacją orzeczeń sądu

drugiej instancji tylko w wypadkach wymienionych w ustawie z dnia 1 marca 1996 r. o

zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania

administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189 ze zm.).

Aprobując twierdzenie wierzyciela określające postępowanie upadłościowe jako

przypadek egzekucji uniwersalnej, należy wskazać, że nawet w egzekucji syngularnej

uregulowanej w kodeksie postępowania cywilnego kasacja została przewidziana w

bardzo ograniczonym zakresie (por. art. 7751 § 1 i 2 k.p.c., według tekstu

obowiązującego od 1 lipca 1996 r.). W postępowaniu upadłościowym art. 2 ustawy

zmieniającej wprowadził kasację odnośnie do postanowień przewidzianych w art. 17 § 1

i 2 oraz art. 193.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budziło wątpliwości, że katalog dopuszczalnej

kasacji w postępowaniu upadłościowym jest

wyczerpujący, a próba konstruowania

właściwych i innych postanowień wydawanych w tym postępowaniu ma znamiona

dowolności zaprzeczającej racjonalności ustawodawcy. Późniejsze zmiany eliminujące

skargę kasacyjną z postępowania egzekucyjnego i postępowania upadłościowego

potwierdzają prawidłowość i trwałości wykładni przyjętej po 1996 r. (postanowienia SN

z 7.01.1997 r., I CKN 13/96, OSNC 1997/5/54, z 8.05.1997 r., II CKN 159/97 niepubl., z

6.06.1997 r., I CZ 56/97 niepubl., z 5.05.2000 r., I CZ 55/00 niepubl., z 19.04.2001, IV

CZ 130/00 niepubl., z 23.03.2006 r., II CZ 21/06 niepubl.).

Utrwalona wykładnia przytoczonych przepisów nie pozwala usprawiedliwić

koncepcji przedstawionej w zażaleniu, ponieważ nie znajduje ona uzasadnienia w ich

treści, dlatego zażalenie podlega oddaleniu zgodnie z art. 394 1 § 1 i 3 w związku z art.

39814 k.p.c.