Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 35/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on legal costs, ruling one lawyer's fee covers all co-plaintiffs in joint representation.

Geschäftsnummer III CZ 35/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding the allocation of legal costs in a landlord-tenant eviction case. The plaintiff argued for a higher fee split among multiple co-plaintiffs, but the court found the appeal lacked merit. The court ruled that since the opposing party was represented by a single lawyer, the statutory minimum fee for the appeal applies to that lawyer as a whole, not individually to each co-plaintiff.

Legislator-Regeste

KI-generiert

§ 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; When multiple plaintiffs are represented by a single lawyer in an appeal, the statutory minimum fee applies to the lawyer as a whole rather than being divided among the plaintiffs.

Schlagwörter

KI-generiert
legal costs allocation joint representation advocate minimum fee appeal proceedings co-plaintiff liability legal aid costs Supreme Court ruling

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
§ 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
art. 98 § 1 k.p.c.
kosztów poniesionych przez stronę przeciwną (art. 98 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
kosztów poniesionych przez stronę przeciwną (art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.
(art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 398 § 14 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w zw.
art. 394 § 3 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
kosztów poniesionych przez stronę przeciwną (art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c
(art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r. III CZP 130/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2011 r. IV CZ 142/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2011 r. V CZ 83/11
III CZP 130/06
Supreme Court allows one lawyer's fee for multiple co-plaintiffs when they win a case together.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 35/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości w K.

i M. W.-N.

przy interwencji ubocznej Gminy Miejskiej K.

przeciwko H. N.

o eksmisję,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 czerwca 2012 r.,

zażalenia powódki M.W.-N.

na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 29 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 29 listopada 2011 r. oddalił apelację

pozwanego H. N. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 22 grudnia 2010 r. oraz

zasądził od pozwanego na rzecz każdego z powodów kwoty po 30 złotych tytułem

zwrotu kosztów postępowania odwoławczego a także przyznał od Skarbu Państwa

- Sądu Rejonowego na rzecz radcy prawnego D. B. kwotę 110,70 zł brutto tytułem

wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną pozwanemu z urzędu w postępowaniu

odwoławczym.

Postanowienie Sądu Okręgowego w części dotyczącej kosztów zaskarżyła

zażaleniem powódka M. W.-N. Zarzucając naruszenie § 13 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 10

pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

z

urzędu

poprzez

niewłaściwe

zastosowanie wniosła o zmianę orzeczenia poprzez zasądzenie na jej rzecz zwrotu

kosztów procesu w wysokości 60 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania

zażaleniowego w wysokości 150 zł.

Sąd Najwyższy zważył:

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej jako rozporządzenie), stawki

minimalne za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym przed sądem

okręgowym wynoszą – 50 % stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie

prowadził sprawy ten sam adwokat – 75 % stawki minimalnej, w obu wypadkach

nie mniej niż 60 zł.

Apelacja pozwanego została oddalona w całości, co - zgodnie z zasadą

odpowiedzialności za wynik sporu - skutkuje obciążenie go obowiązkiem zwrotu

kosztów poniesionych przez stronę przeciwną (art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1

k.p.c.). W sytuacji jednak, gdy po stronie przeciwnej, reprezentowanej przez

jednego pełnomocnika, występuje wielopodmiotowość, o wysokości i sposobie

rozdzielenia kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika

decyduje

rodzaj współuczestnictwa. W

rozpoznawanej sprawie

nie

budzi

wątpliwości, że po stronie powodowej występowało współuczestnictwo materialne

(art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.). Taka relacja procesowa oznacza, że w postępowaniu

odwoławczym

prowadzona

orzecznictwem

Sądu

była

jedna

Najwyższego

sprawa.

Zgodnie

współuczestnikom

z

utrwalonym

materialnym

procesu

reprezentowanym przez tego samego adwokata przyznaje się zwrot kosztów

w wysokości wynagrodzenia jednego adwokata (por. między innymi uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r. III CZP 130/06, OSNC 2008, nr 1, poz. 11,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2011 r., IV CZ 142/10, niepubl,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2011 r., V CZ 83/11,

niepubl.). Mała aktywność pełnomocnika, ograniczona do wystąpienia na

rozprawie, działającego na podstawie jego upoważnienia aplikanta adwokackiego,

charakter

sprawy,

niewielki

stopień

jej

skomplikowania,

wkład

pracy

w

postępowaniu odwoławczym uzasadniały przyjęcie, że wynagrodzenie powinno

odpowiadać

stawce

minimalnej,

odpowiednio

zasądzonej

w

częściach

przypadających na rzecz każdego z powodów. Dolna granica wynagrodzenia w

postępowaniu apelacyjnym (kwota 60 zł) dotyczy pełnomocnika, a nie każdego jego

mocodawcy.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.