Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 326/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal capacity due to personal filing without lawyer representation.

Geschäftsnummer III CZ 326/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's dismissal of a claim for annulment of a final judgment. The appellant personally filed the appeal without legal representation, violating the mandatory lawyer requirement for Supreme Court proceedings. The court ruled that such a defect is incurable and results in the immediate inadmissibility of the appeal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 87¹ § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 k.p.c.: An appeal filed personally by a party lacking legal capacity is inadmissible due to an incurable defect.

Schlagwörter

KI-generiert
legal capacity requirement mandatory lawyer representation inadmissible appeal Supreme Court procedure personal filing defect incapacity of party procedural impossibility ungenügende Substantiierung von Grundrechtsverletzungen

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 87¹ § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, które dotyczy także czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że strona jest osobą wymienioną § 2 tego artykułu.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
373 k.p.c.) przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę.Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 3941 k.p.c.
‎z art. 3941 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
Art. 130 § 5 k.p.c.
reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., ‎a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem adwokackim, ‎w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art.
Art. 394¹ § 3 k.p.c.
130 § 5 k.p.c., ‎a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem adwokackim, ‎w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw.
Art. 398²¹ k.p.c.
z art. 398²¹ k.p.c., art.
Art. 370 k.p.c.
398²¹ k.p.c., art. 370 k.p.c. i art.
Art. 373 k.p.c.
i art. 373 k.p.c.) przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę.Z tych wszystkich względów, na podstawie art.
art. 4246 § 1 k.p.c
Tymczasem powód wniósł osobiście sporządzoną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w lutym 2022 r., a więc ‎z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 4246 § 1 k.p.c., a także z nauszeniem określonego w art.
art. 871 § 1 k.p.c
4246 § 1 k.p.c., a także z nauszeniem określonego w art. 871 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienia Sądu Najwyższego z 23 lutego 2012 r. V CZ 132/11
z 21 września 2011 r., I CZ 59/11
V CZ 132/11, z 21 września 2011 r., I CZ 59/11, z 25 sierpnia 2010 r.
z 25 sierpnia 2010 r. II UZ 16/10
V CZ 132/11, z 21 września 2011 r., I CZ 59/11, z 25 sierpnia 2010 r. II UZ 16/10, ‎z 6 listopada 2008 r.
z 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08
II UZ 16/10, ‎z 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CZ 326/22 POSTANOWIENIE 28 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)‎SSN Grzegorz Misiurek‎SSN Karol Weitz (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 czerwca 2023 r. w Warszawie,‎zażalenia A. M.‎na postanowienie Sądu Rejonowego w Cieszynie‎z 22 marca 2022 r., I C 449/22,‎w sprawie ze skargi A. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z dnia 31 października 2006 r., sygn akt I C 337/05‎w sprawie ze skargi A. M.‎z udziałem L. F., odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 22 marca 2022 r. Sąd Rejonowy w Cieszynie odrzucił skargę A. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku wydanego w sprawie I C 337/05. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wyjasnił, że w sprawie o sygn. akt ‎I C 337/05 z powództwa L. M. przeciwko A. M. ‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie wydany został w dniu 29 marca 2006 r, a stał się prawomocny w dniu 17 maja 2006 r. Tymczasem powód wniósł osobiście sporządzoną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w lutym 2022 r., a więc ‎z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 4246 § 1 k.p.c., a także z nauszeniem określonego w art. 871 § 1 k.p.c. przymusu adwokacko-radcowskiego oraz nieopłaconą.

Z tego względu Sąd Rejonowy w Cieszynie na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. odrzucił skargę A. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomcnego orzeczenia, jako spóźnioną, nieopłaconą i z innych przyczyn niedopuszczalną. We wniesionym osobiście zażaleniu na postanowienie Sądu Rejonowego ‎z 22 marca 2022 r. A. M. zarzucił, że zaskarżony wyrok został wydany „bez możliwości elementarnej obrony przed zarzutami przedstawionymi w Sądzie”, czym narusza jego prawa obywatelskie określone zarówno w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w międzynarodowych konwencjach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, które dotyczy także czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że strona jest osobą wymienioną § 2 tego artykułu. Skarżący niewątpliwie nie ma wymaganej przez ten przepis zdolności postulacyjnej. W związku z tym zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego w Cieszynie powinno być sporządzone i podpisane przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę niemającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 lutego 2012 r.

V CZ 132/11, z 21 września 2011 r., I CZ 59/11, z 25 sierpnia 2010 r. II UZ 16/10, ‎z 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08). Skutki niezachowania przymusu adwokackiego normowanego przez przepis art. 87¹ § 1 k.p.c. reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., ‎a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem adwokackim, ‎w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c., art. 370 k.p.c. i art. 373 k.p.c.) przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę.Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw.

‎z art. 3941 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. [ł.n] [W.R.]