Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 15/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of statutory grounds and absence of counsel.

Geschäftsnummer III CZ 15/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal and declared the request for court-appointed counsel inadmissible. The appellant filed the appeal personally without legal representation, violating the mandatory requirement for counsel before the Supreme Court. The court ruled that such a defect renders the appeal non-justiciable and cannot be cured by later appointing a lawyer.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 k.p.c.; Art. 871 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are inadmissible if not filed under statutory grounds and require mandatory legal representation; defects arising from the absence of counsel cannot be remedied by subsequent appointment.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible appeal mandatory counsel Supreme Court procedure lack of standing court-appointed lawyer Recht auf einen Verteidiger Rückzug des Rechtsbegehrens Schutzgesuch

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 k.p.c.
z art. 3941§ 3 oraz w zw.
Art. 871 § 1 k.p.c.
samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
Art. 871 § 2 k.p.c.
samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
per analogiam)Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 w zw.
art. 117 § 6 k.p.c
(I CO 26/19) przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie jako Sądowi pierwszej instancji (art. 117 § 6 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
z art. 3941§ 3 oraz w zw.
art. 871 § 1 k.p.c
samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 k.p.c
samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 15/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)‎SSN Monika Koba (sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa J. B.‎przeciwko E. S. ‎o ochronę dóbr osobistych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2022 r.,‎zażalenia pozwanej z dnia 23 czerwca 2020 r. na postanowienie Sądu Najwyższego‎z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt I CO 26/19, 1. odrzuca zażalenie, 2. zawarty w zażaleniu wniosek pozwanej o ustanowienie radcy prawnego z urzędu celem sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r. (I CO 26/19) przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie jako Sądowi pierwszej instancji (art. 117 § 6 k.p.c. per analogiam).

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2020 r. wydanym w sprawie I CO 26/19 Sąd Najwyższy orzekając w przedmiocie wniosku pozwanej E. S. o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w Warszawie od rozpoznania sprawy z powództwa J. B. przeciwko E. S. o ochronę dóbr osobistych ( VI ACa 1451/16), umorzył postępowanie w stosunku do sędziów J. C., M. K., M. Ł., M. M., E. S., T. S., A. T., A. W. i H. W., a w pozostałym zakresie wniosek oddalił.Od powyższego rozstrzygnięcia wniosła zażalenie pozwana E. S.. Domagała się także ustanowienia pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego), którego przystąpienie do sprawy umożliwi usunięcie braków zażalenia przez wniesienie go przez osobę uprawnioną, która nada mu ostateczny kształt.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu.Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c. Nie ma wśród nich zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego i oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., V CO 96/20, niepubl.) Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego zażaleniem na postanowienie Sądu Najwyższego. Skarżąca E. S. samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez możliwości jej sanowania (por. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, z dnia 9 maja 2014 r., I PZ 9/14, z dnia 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, z dnia 15 maja 2015 r., III PZ 7/15, z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15, i z dnia 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Stwierdzony brak zażalenia polegający na jego złożeniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej nie mógł być usunięty przez następcze ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Złożony przez pozwaną wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu pozostaje bez znaczenia dla oceny niedopuszczalności zażalenia wniesionego od rozstrzygnięcia, na które zażalenie nie przysługuje, przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej. Pełnomocnik z urzędu po jego ustanowieniu może jedynie sporządzić nowe zażalenie, nie może natomiast sanować braków niedopuszczalnego zażalenia wniesionego osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej.

Zawarty w zażaleniu wniosek pozwanej o ustanowienie radcy prawnego z urzędu celem sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r. (ICO 26/19) przekazano do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, jako Sądowi pierwszej instancji (art. 117§ 6 k.p.c. per analogiam)Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941§ 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.). [as]