Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 76/17 KI-generiert

Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CSK 76/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for consideration. The appellant argued for legal inconsistencies and obvious merit, but the court found these arguments insufficient under the Civil Procedure Code. The decision emphasized that admissibility requires specific statutory grounds, which the appellant failed to substantiate with the necessary legal reasoning.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious doubts in legal interpretation, procedural invalidity, or obvious merit, requiring distinct legal argumentation beyond mere disagreement with lower court assessments.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility significant legal issue obvious merit requirement Civil Procedure Code legal reasoning standard

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Są to bowiem dwie odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o czym świadczy struktura art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 1 pkt 6 § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
8 skargi w ujęciu strony skarżącej w postaci trzech rozbudowanych pytań zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
9-14 skargi, nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia naruszenia przepisów wskazanych w podstawach kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 76/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa K.W. ‎przeciwko B. Spółce Akcyjnej […] w K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 4050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez powódkę skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Sformułowane na s. 8 skargi w ujęciu strony skarżącej w postaci trzech rozbudowanych pytań zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do wykazywania występujących rozbieżności w ocenach prawnych między Sądami obu instancji, których to rozbieżności nie można utożsamiać z wykazaniem wystąpienia istotnych zagadnień prawnych.

Są to bowiem dwie odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o czym świadczy struktura art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Z kolei obszerne uzasadnienie przesłanki oczywistej zasadność skargi kasacyjnej, a zamieszczone na s. 9-14 skargi, nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia naruszenia przepisów wskazanych w podstawach kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. w sprawie zachodzi.

W wypadku, gdy skarżąca twierdzi, że jej skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna powódki nie przedstawia na s. 9-14 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi.

Na tle jej uzasadnienia jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości” zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej” zasadności skargi opartej na takich zarzutach - wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu także i wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 1 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U.2015, poz. 1800) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1668). jw