Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 284/16 KI-generiert

Criminal appeal dismissed; failure to admit evidence does not violate right to defense under Polish Civil Code.

Geschäftsnummer III CSK 284/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by K. R. against a boundary delimitation decision. The applicant argued that the lower court violated his right to defense by excluding a specific evidence request, citing Article 153 of the Civil Code and Article 227 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that excluding evidence does not automatically constitute a violation of the right to defense and that the cassation appeal was inadmissible as it merely challenged factual findings rather than legal errors.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 153 k.c.; Art. 227 k.p.c.; Art. 3982 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The exclusion of evidence in court proceedings does not constitute a violation of the right to defense, provided the party had the opportunity to present their case, and cassation appeals challenging factual assessments are inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
right to defense exclusion of evidence cassation appeal boundary delimitation procedural violation

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 153 k.c.
Skarżący podniósł również, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż doszło do rażącego naruszenia art. 153 k.c. w związku z art.
Art. 227 k.p.c.
w związku z art. 227 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Odmowa dopuszczenia dowodu nie powoduje nieważności postępowania z powodu pozbawienia możliwości obrony swych praw, co Sąd Najwyższy niejednokrotnie to już wyjaśniał (por.
Art. 3982 § 3 k.p.c.
421, o z dnia 13 października 2005 r., II PK 116/05, nie publ.).Nie wykazano także oczywistej zasadności skargi, a skarżący skupił się na podważaniu ustaleń i podjął się polemiki dotyczącej oceny dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3982 § 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 153 k.c
Skarżący podniósł również, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż doszło do rażącego naruszenia art. 153 k.c.
art. 227 k.p.c
w związku z art. 227 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Odmowa dopuszczenia dowodu nie powoduje nieważności postępowania z powodu pozbawienia możliwości obrony swych praw, co Sąd Najwyższy niejednokrotnie to już wyjaśniał (por.
art. 3982 § 3 k.p.c
421, o z dnia 13 października 2005 r., II PK 116/05, nie publ.).Nie wykazano także oczywistej zasadności skargi, a skarżący skupił się na podważaniu ustaleń i podjął się polemiki dotyczącej oceny dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3982 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
2 CR 582/61
wyroki z dnia 10 września 1962 r., 2 CR 582/61, OSNCP 1963, nr 10, poz.
I PKN 377/97
Supreme Court dismissed cassation; refusal of evidence does not deprive party of defense rights.
IV CKN 478/00
509, i z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00, nie publ..
II UKN 121/00
Supreme Court dismisses cassation; omitting evidence request does not invalidate proceedings or deny defense rights under Polish Civil Procedure Code.
II PK 116/05
421, o z dnia 13 października 2005 r., II PK 116/05, nie publ.).Nie wykazano także oczywistej zasadności skargi, a skarżący skupił się na podważaniu ustaleń i podjął się polemiki dotyczącej oceny dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art.
IV CSK 252/11
Supreme Court dismisses appeal on land delimitation, ruling administrative boundary findings do not violate property law.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 284/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. R. ‎przy uczestnictwie K. S., E. R., A. R., H. J. , Z. S. i T. J.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. w sprawie o rozgraniczenie Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 24 października 2011 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że zachodzi nieważność postępowania, gdyż wnioskodawca został pozbawiony obrony swoich praw przez pominięcie wniosku dowodowego. Skarżący podniósł również, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż doszło do rażącego naruszenia art. 153 k.c. w związku z art. 227 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Odmowa dopuszczenia dowodu nie powoduje nieważności postępowania z powodu pozbawienia możliwości obrony swych praw, co Sąd Najwyższy niejednokrotnie to już wyjaśniał (por. np. wyroki z dnia 10 września 1962 r., 2 CR 582/61, OSNCP 1963, nr 10, poz. 229, z dnia 19 listopada 1997 r., I PKN 377/97, OSNAPUS 1998, nr 17, poz. 509, i z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00, nie publ.. oraz postanowienia z dnia 12 grudnia 2000 r., II UKN 121/00, OSNAPUS 2002, nr 17, poz. 421, o z dnia 13 października 2005 r., II PK 116/05, nie publ.).Nie wykazano także oczywistej zasadności skargi, a skarżący skupił się na podważaniu ustaleń i podjął się polemiki dotyczącej oceny dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3982 § 3 k.p.c.).

Należy przy tym podkreślić, że od wielu lat w judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż stan prawny w rozumieniu art. 153 k.c. to zespół wszelkich okoliczności i czynników kształtujących „prawny”, tj. odpowiadający własności przebieg granicy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2012 r., IV CSK 252/11, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw