Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 212/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation as claim of abuse of right under Art. 5 CC is a matter for trial courts.

Geschäftsnummer III CSK 212/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation complaint regarding a claim for payment. The appellant argued that the statute of limitations constituted an abuse of right under Article 5 of the Civil Code, which they claimed was rarely applied in practice. The Court ruled that assessing such a claim requires an individual evaluation of specific facts, which falls within the domain of the trial courts rather than constituting a legal question for cassation review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 5 k.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. The assessment of whether a claim constitutes an abuse of right is a matter for the trial courts based on individual factual circumstances and does not constitute a legal question justifying cassation review.

Schlagwörter

KI-generiert
abuse of right statute of limitations civil code article 5 cassation review domain of trial courts individual assessment legal question

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 5 k.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
109).Ocena tego zarzutu pod kątem nadużycia prawa zależy od indywidualnej oceny konkretnych okoliczności sprawy; jest oceną doraźną, a orzekanie w tym zakresie nie da się w zasadzie sprowadzić do zagadnienia prawnego, o jakim mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 5 k.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
109).Ocena tego zarzutu pod kątem nadużycia prawa zależy od indywidualnej oceny konkretnych okoliczności sprawy; jest oceną doraźną, a orzekanie w tym zakresie nie da się w zasadzie sprowadzić do zagadnienia prawnego, o jakim mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 212/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa P. B. ‎przeciwko I. K. i J. K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 20 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie o zapłatę oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2015 r.Skargę kasacyjną wniósł powód, wskazując na występowanie w sprawie „zagadnienia prawnego dotyczącego stosowania przepisu 5 k.c., który de facto jest przepisem w praktyce niestosowanym, co doprowadza do nadużyć prawa podmiotowego, jakim jest w tym konkretnym przypadku zarzut przedawnienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosowanie art. 5 k.c. jest domeną sądów meriti, a jego zastosowanie może mieć miejsce jedynie wyjątkowo, gdy w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego, przy uwzględnieniu treści konkretnej normy prawnej, można mówić że korzystanie przez osobę zainteresowaną z przysługującego jej prawa podmiotowego pozostaje w sprzeczności z określonymi w nim zasadami.

Tego przepisu dotyczy bogate, kazuistyczne orzecznictwo, także w zakresie jego stosowania w odniesieniu do zarzutu przedawnienia (ostatnio np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., I CSK 8/14, niepubl., z dnia 8 maja 2014 r., V CSK 370/13, nie publ., z dnia 14 grudnia 2011 r., I CSK 238/11, nie publ., i z dnia 20 maja 2009 r., I CSK 386/08, OSNC-ZD 2009, nr 4, poz. 109).Ocena tego zarzutu pod kątem nadużycia prawa zależy od indywidualnej oceny konkretnych okoliczności sprawy; jest oceną doraźną, a orzekanie w tym zakresie nie da się w zasadzie sprowadzić do zagadnienia prawnego, o jakim mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw