Supreme Court dismisses designation of court for divorce case where plaintiff's last residence is established.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the request to designate a competent court for a divorce proceeding. The plaintiff claimed residence in a specific location and returned there with her child in early 2024, while the lower court failed to provide arguments establishing a lack of jurisdiction under Article 41 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the Court ruled that the ordinary jurisdictional rules were sufficient and no special designation was necessary.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.: The Supreme Court shall designate a competent court only when ordinary jurisdictional rules fail to establish a proper forum due to the absence of habitual residence or intent to reside permanently within the territory.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
III CO 646/24 POSTANOWIENIE 18 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 18 lipca 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa K. H.przeciwko Ł. H.o rozwód,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Przemyślupostanowieniem z 24 maja 2024 r., I C 258/24,o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu. UZASADNIENIEZgodnie z art. 41 powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.
Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r., V CO 123/19, niepubl.).
W złożonym w sprawie pozwie powódka oznaczyła miejsce swojego zamieszkania w L. a ponadto w uzasadnieniu pozwu podała, że z początkiem 2024 r. wraz z dzieckiem wróciła do swojego domu rodzinnego (k. 4v.). W tych okolicznościach i braku przedstawienia przez Sąd Okręgowy jakichkolwiek argumentów uzasadniających twierdzenie, że nie jest możliwe ustalenie w sprawie sądu właściwego na podstawie art. 41 k.p.c. brak jest podstaw do oznaczenia sądu właściwego w trybie art. 45 k.p.c. Stosownie bowiem do tego przepisu Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.[SOP][ał]